മുന്നിലെ സ്ക്രീനിൽ ചില ബാങ്ക് സ്റ്റേറ്റ്മെന്റുകൾ തെളിഞ്ഞു.
(ഉദാഹരണത്തിന്: മോറീഷ്യസ് ആസ്ഥാനമായുള്ള ‘സെനിത്ത് ഹോൾഡിങ്സ്’ എന്ന ഷെൽ കമ്പനി വഴി വിശ്വനാഥന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് വന്ന 500 കോടി രൂപ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഹൈവേ പ്രോജക്റ്റിൽ നിന്ന് വകമാറ്റിയ സർക്കാർ ഫണ്ട് ആണെന്ന് ആ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.)
അജ്ഞാതൻ: “നിന്നെപ്പോലെയുള്ള ബിസിനസ് ടൈക്കൂണുകളെ ഇവർ വെറും ബലിയാടുകൾ (Scapegoats) ആക്കുകയാണ് വിശ്വനാഥൻ. പണം വെളുപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, ഒന്നുകിൽ ഒരു അപകടത്തിലൂടെ നിന്നെ അവർ തീർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കുടുംബത്തെ ഇല്ലാതാക്കും. നിനക്ക് മുമ്പ് ഇതേ പാത പിന്തുടർന്ന മൂന്ന് ബിസിനസ്സുകാരുടെ മരണം ‘ആത്മഹത്യ’ ആയിട്ടാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. നിനക്കും അത് തന്നെ സംഭവിക്കും.”
ആദ്യം വിശ്വനാഥൻ അത് വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ സമാനമായ രീതിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട മറ്റ് ബിസിനസ്സുകാരുടെ കേസുകളും അവരുടെ സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളിലെ സാമ്യവും ആ അജ്ഞാതൻ തെളിവ് സഹിതം കാണിച്ചുകൊടുത്തു. വിശ്വനാഥൻ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടു.
വിശ്വനാഥൻ: “ഞാൻ… ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?”
അജ്ഞാതൻ: “ഒരു ഡീൽ. നാളത്തെ പാർട്ടിയിൽ വരുന്ന നിക്ഷേപകരോട് പണത്തിന്റെ സ്രോതസ്സിനെക്കുറിച്ച് (Fund Source) നീ ചോദിക്കണം. അവർ ഉത്തരം നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പിക്കാം. നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ നീ ഗവൺമെന്റിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങണം.”
വർത്തമാനകാലം:
വിശ്വനാഥൻ: “ശാലിനി… പാർട്ടിക്കിടയിൽ ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ നൽകിയ മറുപടി എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി. ആ അജ്ഞാതൻ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു. എന്നെ കൊല്ലാൻ അവർ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഗവൺമെന്റിന് കീഴടങ്ങിയത്. ജയിലിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതനാണ്.”
ശാലിനി ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. വിശ്വനാഥനെപ്പോലൊരു അതികായനെ ഇത്രയും കൃത്യമായി കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയ ആ അജ്ഞാതൻ—അർജുൻ അഥവാ ദേവ്—എത്രമാത്രം ആസൂത്രിതമായാണ് നീക്കങ്ങൾ നടത്തിയതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ അമ്മയോടുള്ള പ്രതികാരത്തിനൊപ്പം, രാജ്യത്തെ വഞ്ചിച്ച ഒരു വലിയ മാഫിയയെ കൂടിയാണ് തകർത്തത്.
വിശ്വനാഥൻ: “നീ പേടിക്കണ്ട ശാലിനി. ഒരു മാസം കാത്തിരിക്കൂ. സത്യങ്ങളെല്ലാം പുറത്തു വരും. എല്ലാം ശരിയാകും.”
വിശ്വനാഥൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ശാലിനി പതുക്കെ ജയിലിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
അർജുന്റെ തിരോധാനവും വിശ്വനാഥന്റെ അറസ്റ്റും ശാലിനിയെ സമനില തെറ്റിച്ചിരുന്നു. അർജുന്റെ യഥാർത്ഥ ഐഡന്റിറ്റി കണ്ടെത്തണമെന്ന വാശിയോടെ അവൾ അനന്യയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. വാതിലിൽ ആഞ്ഞു മുട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
“അനന്യ… വാതിൽ തുറക്കൂ! എനിക്കറിയണം അവൻ എവിടെയാണെന്ന്!”
വാതിൽ തുറന്ന അനന്യയെ കണ്ടതും ശാലിനി ആക്രോശിച്ചു. “എവിടെ അർജുൻ? നിനക്കറിയാം അവൻ എവിടെയാണെന്ന്. സത്യം പറയു!”
അനന്യ ശാന്തതയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “എനിക്കറിയില്ല മാം. അവൻ എങ്ങോട്ട് പോയെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”
ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാതെ ശാലിനി അനന്യയുടെ മുഖത്തടിച്ചു. “കള്ളം പറയരുത്! നീയും അവനും കൂടി എന്നെയും എന്റെ കുടുംബത്തെയും തകർക്കാൻ കളിച്ച നാടകമല്ലേ ഇതെല്ലാം?”
ഹാളിലെ ബഹളം കേട്ട് അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മിയമ്മ സാവധാനം നടന്നു വന്നു. ശാലിനിയെ കണ്ടതും അവർ തറഞ്ഞുനിന്നു. എന്നാൽ ശാലിനി ലക്ഷ്മിയമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും ഭയന്നുപോയി. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇറങ്ങിപ്പോയ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അമ്മ!
ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം ജ്വലിച്ചു. തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടി ഉയർത്തി അവർ ശാലിനിയെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. “നീ… നീ വീണ്ടും വന്നോ? എന്റെ കൊച്ചുമകന്റെ ജീവിതം തകർത്തത് പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ ഇവിടെ വന്നത്?”
Super ഒന്നും പറയാനില്ല.