“ശരി ശരി, സമയം എട്ടരയായി. നീ ബാഗ് എടുത്തു വാ, ഞാൻ വണ്ടി പുറത്തേക്ക് എടുക്കാം.” ഉണ്ണി തന്റെ വാലറ്റും കാറിന്റെ കീയും എടുത്തുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
മുറ്റത്തു കിടന്നിരുന്ന കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു അവൻ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു. അനിത വീട് പൂട്ടി താക്കോൽ ഹാൻഡ് ബാഗിൽ ഇട്ടു കാറിൽ കയറി.
അവർ യാത്ര തുടങ്ങി. രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് റോഡിൽ വലിയ തിരക്കില്ലായിരുന്നു. കുട്ടികൾ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്നതും ജോലിക്കാർ തങ്ങളുടെ ഓഫീസുകളിലേക്ക് തിരക്കിട്ട് പോകുന്നതും റോഡരികിൽ കാണാമായിരുന്നു.
“ഉണ്ണിയേട്ടാ, പണി തീർന്നിട്ട് ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ മറക്കരുത്. ഇന്നലെയും കൃത്യസമയത്ത് കഴിച്ചില്ലല്ലോ,” അനിത ശാസനയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഇല്ലെടാ, ഇന്ന് ഞാൻ ഉച്ച ആകുമ്പോഴേക്കും പാടത്തേക്ക് ഒന്ന് എത്തണം, കാര്യങ്ങൾ എന്തായെന്നു അറിയുകയും ചെയ്യാമല്ലോ. ജയൻ ചേട്ടനൊക്കെ അവിടെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഉച്ചക്ക് അവരോടൊപ്പം എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം. നീ ടെൻഷൻ ആവാതെ.”
“പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടെ,
മറ്റന്നാൾ നമുക്ക് സിനിമക്ക് പോയാലോ? പുതിയ ഏതോ ഒരു പടം റിലീസ് ആയിട്ടുണ്ട് എന്ന് സ്കൂളിലെ ടീച്ചർമാർ പറയുന്നത് കേട്ടു.”
“പിന്നെന്താ, പോകാമല്ലോ. വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം നീ സ്കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ റെഡി ആയി നിൽക്കാം. നമുക്ക് ടൗണിൽ പോയി സിനിമയും കണ്ടു പുറത്തു നിന്നും ഫുഡും കഴിച്ചു വരാം.”
അനിതയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം വിടർന്നു.
പത്ത് മിനിറ്റ് യാത്രക്കൊടുവിൽ അവർ അനിതയുടെ സ്കൂളിനു മുന്നിലെത്തി.
“ശരി എന്നാ, വൈകുന്നേരം കാണാം. എത്തുമ്പോൾ വിളിക്കണേ.” അവൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങവേ പറഞ്ഞു.
“ശരി അനി. ടേക്ക് കെയർ.”
അനിത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂൾ ഗേറ്റിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൈ വീശിയപ്പോൾ ഉണ്ണിയും തിരികെ കൈ വീശി കാണിച്ചു. തുടർന്ന് അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
ഇനി അവന് ആദ്യം പോകേണ്ടത് പുതിയതായി പണിയുന്ന കൊമേർഷ്യൽ ബിൽഡിങ്ങിന്റെ സൈറ്റിലേക്കാണ്. ലക്കിടിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി മെയിൻ റോഡിൽ തന്നെയാണ് അത്.
അവിടേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ തന്റെ പുതിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു.
സൈറ്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ കോൺട്രാക്ടർ സുരേന്ദ്രൻ അവിടെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ ഇറക്കിയ സിമന്റ് ചാക്കുകളും കമ്പികളും അവൻ നേരിട്ട് പോയി പരിശോധിച്ചു.
പണിക്കാർ എത്തി തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. സുരേന്ദ്രനുമായി ഇന്നത്തെ പണികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച ശേഷം ഉണ്ണി ഷബീറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെന്നു കാര്യങ്ങളെല്ലാം സംസാരിച്ച ശേഷം ഉണ്ണി ഉച്ച കഴിഞ്ഞു അവർക്ക് ഷോപ്പിംഗിന് പോകാറാകുമ്പോൾ എത്താമെന്നു പറഞ്ഞു ഉണ്ണി വീണ്ടും വണ്ടിയിൽ കയറി തന്റെ പാടത്തേക്ക് തിരിച്ചു.
പാടത്തേക്കുള്ള വഴി കുറച്ചു മോശമായിരുന്നു. ചെളി നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ വണ്ടി വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് അവൻ ഓടിച്ചത്.
പാടത്തിന് അടുത്തുള്ള വരമ്പത്ത് വണ്ടി നിർത്തി അവൻ പുറത്തിറങ്ങി. ദൂരെ നിന്നും തന്നെ ജയൻ ചേട്ടനും ശ്യാമ ചേച്ചിയും പണിക്കാർക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു.
ട്രാക്ടർ പാടത്ത് ഉഴുതുമറിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ചെളിയുടെയും പുതുമഴയുടെയും മണം അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഉണ്ണി വരമ്പിലൂടെ അവരെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ദിവസത്തിന്റെ തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു അത് എന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.
തലയിൽ കെട്ടിയ തോർത്തും, കയറ്റി വെച്ച മുണ്ടുമായി അവനെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന ജയൻ ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൻ വേഗത്തിൽ നടന്നു. സമയം ഉച്ചക്ക് 12 ആകാറായിരുന്നു.
ഉണ്ണി തന്റെ ജോലികളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും മുഴുകാൻ തയ്യാറെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വിശാലമായി പരന്നുകിടക്കുന്ന ആ പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ പാടത്തെ കാഴ്ചകളെല്ലാം ഉണ്ണി ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി. വെയിലിന്റെ ചൂട് കനത്തു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവിടെ നടപ്പിലാകുന്ന കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ഒരു കൃത്യതയുണ്ടായിരുന്നു.