പമ്പിലെ ചില്ലുവാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കടുത്ത പെട്രോളിന്റെ മണവും വണ്ടികളുടെ ഇരമ്പലും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം. ഓഫീസിലെ തണുപ്പുള്ള മുറിയിൽ, ഷെറിന്റെ അല്പം ആകർഷകമായ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നപ്പോൾ പുറത്തെ ചൂടുള്ള കാറ്റ് അവനെ എതിരേറ്റു.
വണ്ടിയുടെ താക്കോൽ കയ്യിലിട്ടു തിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പാർക്കിംഗിൽ കിടന്നിരുന്ന തന്റെ വാഹനം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ ‘റസിയ’ എന്ന് തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.
ഷബീറിന്റെ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരിയാണ് റസിയ. കുടുംബത്തിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വളരെ ശാന്തമായി
കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു ജോലിക്കാരിയായിരുന്നു അവർ.
“ഹലോ, റസിയത്ത…” ഉണ്ണിയെക്കാളും അല്പം പ്രായക്കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു റസിയക്ക്. അതിനുള്ള ബഹുമാനം ഉണ്ണി കൊടുത്തിരുന്നു. റസിയക്ക് 36 വയസ്സ് പ്രായമുണ്ട്. 20 വയസ്സുമുതൽ റസിയ ഷബീറിന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്. ഉണ്ണി ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു.
“ഉണ്ണിയേ… നീ എവിടെയാ ഉള്ളത്? പമ്പിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?” മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും റസിയയുടെ സൗമ്യമായ ശബ്ദം കേട്ടു.
“ആ റസിയത്താ, പമ്പിലെ കളക്ഷനും രജിസ്റ്ററുമൊക്കെ നോക്കി തീർത്തു. ഇനി ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്തേ?”
“നീ ഇറങ്ങുകയാണെങ്കിൽ നേരെ ടൗണിൽ പോയി വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാമോ. നാളെ വെളുപ്പിനെ ഷബീറും നൗഫലും പോകുന്ന കൊണ്ട് ഇന്ന് കുറച്ചു ഗ്രാൻഡ് ഡിന്നർ ആക്കാമെന്നു കരുതി.
അതിനു ആവശ്യമായ സാധനങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട ലിസ്റ്റ് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. വാട്സാപ്പിൽ അയക്കാം. നീ ടൗണിൽ പോയി അതെല്ലാം വാങ്ങി ഇങ്ങോട്ട് പോര്.
“ശരി റസിയത്താ, ഞാൻ ലിസ്റ്റ് നോക്കി സാധനങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങി വേഗം വീട്ടിലെത്തിയേക്കാം.”
ഫോൺ കോൾ കട്ടായ ഉടൻ തന്നെ വാട്സാപ്പിൽ സന്ദേശം വന്നു. റസിയ അയച്ച സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് അവൻ തുറന്നു നോക്കി. നാടൻ ആട്ടിറച്ചി, ഫ്രഷ് നെയ്മീനും വലിയ കൊഞ്ചുകളും, നല്ല ഒന്നാന്തരം ബാസ്മതി അരി, പച്ചക്കറികൾ, പാചകത്തിനുള്ള മസാലക്കൂട്ടുകൾ, ക്രീം, ബട്ടർ തുടങ്ങി വലിയൊരു പട്ടിക തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഉണ്ണി വണ്ടി തിരിച്ച് നേരെ ടൗണിലെ പ്രധാന മാർക്കറ്റിലേക്ക് വിട്ടു. റോഡിലെ തിരക്കുകളിലൂടെ വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ചിന്തകൾ വ്യാപരിച്ചിരുന്നത് ആ ദിവസത്തെ തന്റെ പലവിധ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
രാവിലെ അഞ്ചരയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റതാണ്. സ്വന്തം പാടത്തു
പോയി ജയൻ ചേട്ടനെയും ശ്യാമ ചേച്ചിയെയും കണ്ട് വിത്തുവിതയും വളമിടലും ഏൽപ്പിച്ചു, അതിനുശേഷം പട്ടണത്തിലെ ഷബീറിക്കയുടെ ബിൽഡിംഗുകളിലെ വാടകക്കാരുമായി സംസാരിച്ചു വാടക പിരിച്ചെടുത്തു, ഇപ്പോൾ പമ്പിലെ കണക്കുകളും നോക്കി തീർത്തു.
ഇനി ഇപ്പോൾ ഷബീറിക്കയുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വലിയൊരു ഷോപ്പിംഗും. എന്നാലും ഉണ്ണിക്ക് ഇതിലൊന്നും ഒരു മടിയും തോന്നിയിരുന്നില്ല. അധ്വാനിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന കർഷകനാണ് അവൻ.
ടൗണിലെ ഏറ്റവും വലിയ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിന് മുന്നിൽ അവൻ വണ്ടി നിർത്തി. വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഉണ്ണിയെ കണ്ടതും സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിലെ ജീവനക്കാരൻ ഷാജി ഓടിയെത്തി. ഉണ്ണിയുടെ ഒരു സുഹൃത്തായിരുന്നു ഷാജി.
“ഉണ്ണി, എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? പമ്പിൽ നിന്നാണോ വരുന്നത്?”
“ആടോ ഷാജി. ഷബീറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിത്തരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെ ഷബീറും നൗഫലും തിരിച്ചു പോകുവല്ലേ, നല്ല ഒന്നാന്തരം സാധനങ്ങൾ തന്നെ വേണം.”
ഉണ്ണി വാട്സാപ്പിലെ ലിസ്റ്റ് ഷാജിക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിലെ ഓരോ റാക്കിലൂടെയും നടന്ന് സാധനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ണി വളരെ ശ്രദ്ധ പുലർത്തി.
താനൊരു കർഷകൻ കൂടിയായതുകൊണ്ട് ഓരോ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെയും ഗുണനിലവാരം തിട്ടപ്പെടുത്താൻ അവന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.