“ആ, റഹീം മോൻ എഴുന്നേറ്റോ. ചായ കുടിച്ചിട്ട് നമുക്ക് ആ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യത്തിന് പോകണം. സമീറയോട് ബാക്കി പേപ്പറുകൾ കൂടി വാങ്ങി വരണം,” അബ്ബു പത്രം മടക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ റെഡിയാണ് അബ്ബു. ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഫയലുകൾ അടങ്ങിയ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. “റഹീം, ഇത്ത പറഞ്ഞ ബാക്കി ആധാരത്തിന്റെ കോപ്പികൾ ഇതിലുണ്ട്. കൃത്യമായി ഏൽപ്പിച്ചേക്കണേ.”
“ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ആയിഷാ,” ഞാൻ കവർ കയ്യിലെടുത്തു.
പത്തു മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ബൈക്കുമായി വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. ഇന്നലത്തെക്കാൾ അല്പം തിരക്ക് ഓഫീസിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അകത്തേക്ക് നടന്ന് സമീറ ഇത്തയുടെ സീറ്റിന് മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത കസേരയിലിരുന്ന് ഗൗരവത്തോടെ ആരോടോ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക വേഷത്തിൽ അവർ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇന്നലെ ഫോണിലൂടെ കണ്ട ആ വന്യമായ രൂപം മറ്റൊരാളുടേതാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും.
ഞാൻ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഇത്തയുടെ ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആൾ മാറിയതും ഇത്തയുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോയി.
“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഫയലുകളൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നോ?” ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാർ കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ദാ ഇത്താ, അബ്ബു തന്നുവിട്ട ബാക്കി പേപ്പറുകൾ,” ഞാൻ ഫയൽ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കി.
ഫയൽ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അവർ ഫയൽ തുറന്ന് നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ തല താഴ്ത്തി, ശബ്ദം വല്ലാതെ കുറച്ചു.
“ഇന്നലെ രാത്രി നിന്റെ കളി നന്നായിരുന്നു റഹീമേ… അപ്പുറത്തിരുന്ന് അത് കേട്ട എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇവിടെയിരിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാണ്. നീ എപ്പോഴാ ഫ്രീ ആകുന്നത്?” ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കൃസൃതിയും കാമവും ഒന്നിച്ച് തിളങ്ങി.
“ഇത്ത പറയും പോലെ. അബ്ബു വീട്ടിലുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അധികം വൈകാൻ പറ്റില്ല,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഈ ഓഫീസിന്റെ പുറകിലുള്ള പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ അങ്ങോട്ട് വാ. അവിടെ വില്ലേജ് അസിസ്റ്റന്റിന്റെ ഒരു മുറിയുണ്ട്, തൽക്കാലം അത് പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിന്റെ താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അവിടെയാകുമ്പോൾ ആരും സംശയിക്കില്ല. നീ അവിടെ കാത്തുനിൽക്ക്, ഞാൻ ഫയൽ ഒപ്പിടീക്കാൻ സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വരാം,” സമീറ ഇത്ത പ്ലാൻ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതന്നു.
ഇത്തയുടെ ആ ചടുലമായ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ വെച്ച്, ജനങ്ങൾ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കൂടിക്കാഴ്ച എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ഓഫീസിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിൽ നിന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ പഴക്കമുള്ള കെട്ടിടത്തിന് തൊട്ടുപിന്നിലായി, അധികം ആളുകൾ വരാത്ത ഒരു ചെറിയ പറമ്പും അതിനോട് ചേർന്ന് പഴയൊരു ക്വാർട്ടേഴ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാട്ടുചെഞാൻ പാത്രങ്ങൾ കഴുകിവെച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആയിഷ ഹാളിലെ സോഫയിൽ വന്ന് ഇരുന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ സൽവാറിന്റെ തട്ടം ഇപ്പോൾ പകുതി മാറി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ സാവധാനം അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.
ഞാൻ സോഫയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നപ്പോൾ ആയിഷ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തിളക്കം പതുക്കെ മടങ്ങിവരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. തട്ടം പൂർണ്ണമായും തോളിൽ നിന്നും വഴുതിമാറി അവളുടെ ആ വലിയ മാറിടത്തിന്റെ പകുതിയോളം തുറന്നു കാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.