സമയം കൃത്യം നാല് മണിയായപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് അപ്പുറത്തുള്ള ആ പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി കാത്തുനിന്നു. എന്റെ ഹൃദയം ഒരു യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുന്നത് പോലെ അതിശക്തമായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കറക്റ്റ് നാല് മണിക്ക് പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ടത് വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്നും നടന്നു വരുന്ന സമീറ ഇത്തയെയാണ്. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരനായ പ്രകാശേട്ടനോ മറ്റു ജീവനക്കാരോ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്ത സാരിയുടെ തലപ്പ് നന്നായി ഒതുക്കി, കയ്യിലൊരു കുടയും പിടിച്ച് വളരെ സ്വാഭാവികമായി നടന്നു വരികയായിരുന്നു. സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ പുറകോട്ട് തള്ളി നിൽക്കുന്ന അവരുടെ ആ വലിയ ചന്തികളുടെ ഇളക്കം ദൂരെ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് കുണ്ണ അതിശക്തമായി കമ്പിയാകാൻ തുടങ്ങി.
ഇത്ത പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് എത്തി. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവരുടെ ചുണ്ടിൽ ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.
“നീ നേരത്തെ എത്തിയല്ലേ റഹീമേ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ വരാൻ മടിക്കുമെന്ന്,” ഇത്ത എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ ഗവൺമെന്റ് ക്ലർക്കിന്റെ ഭാവമെല്ലാം മാറി, ഇപ്പോൾ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.
“ഇത്ത പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വരാതിരിക്കുമോ? കയറൂ ഇത്താ, നമുക്ക് പോകാം,” ഞാൻ ബൈക്ക് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
സമീറ ഇത്ത സാരി അല്പം മുകളിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച്, എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. ഇത്തയുടെ ആ വലിയ, കൊഴുത്ത തുടകൾ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിൽ അമർന്നതും, അവരുടെ കനത്ത മാറിടം എന്റെ പുറകിലേക്ക് വന്ന് ശക്തമായി മുട്ടിയതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ മനോഹരമായ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും വിയർപ്പിന്റെ ചൂടും എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
“ഇനി നേരെ മുന്നോട്ട് വിട്ടോ… ഒരു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കഴിയുമ്പോൾ വലത്തോട്ട് തിരിയുന്ന ഒരു ഒഴിഞ്ഞ വഴി കാണാം. അവിടെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ക്വാർട്ടേഴ്സ്,” ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ടൗണിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ അതിരിട്ട ഉപറോഡിലേക്ക് കയറിയപ്പോഴാണ് ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടിയത്.
“റഹീമേ… വണ്ടി ഒന്ന് നിർത്തൂ,” ഇത്ത എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ വണ്ടി റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഇത്ത ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി. ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിനിന്നു.
“റഹീമേ… ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മഴക്കാലത്ത് അവിടെ ആകെ ചോർച്ചയും പൊടിയും ആയിരിക്കും. മാത്രമല്ല, വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്ക് സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നാൽ നമ്മൾ പെട്ടുപോകും. ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരിയായ എനിക്ക് അത് വലിയ നാണക്കേടാകും,” ഇത്ത അല്പം മടിയോടെ, എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ നമ്മൾ എവിടെപ്പോകും ഇത്താ? ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇനി ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,” ഞാൻ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
സമീറ ഇത്ത അവരുടെ ബാഗിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു മെസ്സേജ് കാണിച്ചുതന്നു. “നമ്മുടെ ഈ ടൗണിന് അപ്പുറത്ത് പുതിയൊരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ പരിചയത്തിലുള്ളതാ. അവിടെ ആരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ വരില്ല, നല്ല സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. ഞാൻ അവിടെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്ടോ.”