ഞാൻ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഇത്തയുടെ ശ്രദ്ധ എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആൾ മാറിയതും ഇത്തയുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോയി.
“ആഹാ, റഹീം വന്നോ. ഫയലുകളൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നോ?” ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ള ജീവനക്കാർ കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ദാ ഇത്താ, അബ്ബു തന്നുവിട്ട ബാക്കി പേപ്പറുകൾ,” ഞാൻ ഫയൽ കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കി.
ഫയൽ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അവർ ഫയൽ തുറന്ന് നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ തല താഴ്ത്തി, ശബ്ദം വല്ലാതെ കുറച്ചു.
“ഇന്നലെ രാത്രി നിന്റെ കളി നന്നായിരുന്നു റഹീമേ… അപ്പുറത്തിരുന്ന് അത് കേട്ട എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇവിടെയിരിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാണ്. നീ എപ്പോഴാ ഫ്രീ ആകുന്നത്?” ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ കൃസൃതിയും കാമവും ഒന്നിച്ച് തിളങ്ങി.
“ഇത്ത പറയും പോലെ. അബ്ബു വീട്ടിലുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അധികം വൈകാൻ പറ്റില്ല,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
“അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഈ ഓഫീസിന്റെ പുറകിലുള്ള പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ അങ്ങോട്ട് വാ. അവിടെ വില്ലേജ് അസിസ്റ്റന്റിന്റെ ഒരു മുറിയുണ്ട്, തൽക്കാലം അത് പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിന്റെ താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അവിടെയാകുമ്പോൾ ആരും സംശയിക്കില്ല. നീ അവിടെ കാത്തുനിൽക്ക്, ഞാൻ ഫയൽ ഒപ്പിടീക്കാൻ സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വരാം,” സമീറ ഇത്ത പ്ലാൻ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതന്നു.
ഇത്തയുടെ ആ ചടുലമായ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ വെച്ച്, ജനങ്ങൾ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കൂടിക്കാഴ്ച എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ഓഫീസിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിൽ നിന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ പഴക്കമുള്ള കെട്ടിടത്തിന് തൊട്ടുപിന്നിലായി, അധികം ആളുകൾ വരാത്ത ഒരു ചെറിയ പറമ്പും അതിനോട് ചേർന്ന് പഴയൊരു ക്വാർട്ടേഴ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാട്ടുചെടികളും റബ്ബർ മരങ്ങളും വളർന്നു നിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ആരുടെയും നോട്ടം എത്തില്ലായിരുന്നു.
ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ പകുതി അടച്ചു.ടികളും റബ്ബർ മരങ്ങളും വളർന്നു നിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ആരുടെയും നോട്ടം എത്തില്ലായിരുന്നു.
ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ പകുതി അടച്ചു.
തുടരും…..