ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട ആ വെപ്രാളം മാറിയിരുന്നു, പകരം സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പമുള്ള ആ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമവും ആകാംക്ഷയുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ആയിഷയോട് ഈ കാര്യം എങ്ങനെ പറയുമെന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചിന്ത.
ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരെ ബൈക്കോടിച്ച് ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരവേശമുണ്ടായിരുന്നു.
“റഹീം… എന്തായി? സമീറ ഇത്ത വല്ലതും പറഞ്ഞോ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ?” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട്, അവളെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിക്കാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെടുത്തി.
“നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്…” ഞാൻ അല്പം ഗൗരവം നടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“എന്താ റഹീം? കാര്യം പറ…” അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ ആ പഴയ ആധാരത്തിന്റെ കൂടെ സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വേറെയൊരു ഡോക്യുമെന്റ് കൂടി വേണമെന്ന്. എന്തോ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പഴയ രജിസ്റ്ററുമായി ഒത്തുനോക്കാനുണ്ടത്രേ. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അത് തിരഞ്ഞുപിടിക്കാൻ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് സമയം കഴിയുമ്പോൾ അത് ഒന്നു തപ്പിയെടുക്കാൻ സഹായിക്കാൻ ഇത്ത എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.”
എന്റെ കള്ളം കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയ്ക്ക് വലിയ സംശയമൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
“ആണോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇത്ത ഇന്നലത്തെ കാര്യം പറഞ്ഞ് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കുമെന്ന്. അപ്പോൾ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിനാണല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“അതെ, അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വില്ലേജ് ഓഫീസിന്റെ ഭാഗത്ത് നിൽക്കേണ്ടി വരും. ഇത്ത ആ പേപ്പറുകൾ ശരിയാക്കി തന്നാൽ അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ പ്രശ്നം അതോടെ തീരും,” ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരി റഹീം, നീ പോയി ഇത്തയെ സഹായിച്ച് ആ പേപ്പറുകൾ വാങ്ങി വാ. അബ്ബു വരുന്നതിന് മുൻപ് ആ തലവേദന തീരുന്നതാണ് നല്ലത്,” ആയിഷ പൂർണ്ണ വിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തോന്നിയെങ്കിലും, ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത എന്റെ ചോരയെ വീണ്ടും ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു. നാല് മണിക്ക് ആലിൻ ചുവട്ടിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന സമീറ ഇത്തയുടെ ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും അവരുടെ കള്ളച്ചിരിയും എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം സമയം മൂന്നരയായപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഉള്ളിലെ അക്ഷമയും ആവേശവും അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. ആയിഷയോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. എന്നാൽ നേരെ സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ കരുതേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
വഴിയിലുള്ള ഒരു വലിയ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും വകവെക്കാതെ ഞാൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.
“ഒരു പാക്കറ്റ് എക്സ്ട്രാ ലാർജ് കോണ്ടവും, കൂടെ ഒരു ലൂബ്രിക്കന്റും വേണം,” ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകാരനോട് പറഞ്ഞു.
അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയ ശേഷം ആ സാധനങ്ങൾ ഒരു കറുത്ത കവറിലാക്കി എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു. ഞാൻ പണം നൽകി ആ കവർ വേഗം ബൈക്കിന്റെ ടൂൾബോക്സിനുള്ളിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി വെച്ചു. സമീറ ഇത്തയെപ്പോലെ കനത്ത ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള, വർഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശനം ഏൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലൂബ്രിക്കന്റും കോണ്ടവും നിർബന്ധമാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.