ആ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ ഞാനും ആയിഷയും പരസ്പരമടുത്ത് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അല്പം മുൻപ് ഞങ്ങളിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞിരുന്ന കാമത്തിന്റെ ലഹരി മുഴുവൻ ആ നിമിഷത്തിൽ പാടെ ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയും, അതിനു പകരം വല്ലാത്തൊരു മരണഭയം ശരീരത്തെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ വെച്ചുതന്നെ ഒറ്റയടിക്ക് ചുരുങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
“റഹീമേ… അബ്ബു… അബ്ബു വന്നു!” ആയിഷ വല്ലാതെ വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഭയവും വെപ്രാളവും കാരണം അവളുടെ മുഖത്തെ ചോര മുഴുവൻ വലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
“ആയിഷാ… മോൾ എവിടെയാ?” ഹാളിൽ നിന്നും അബ്ബുവിന്റെ ശബ്ദം വളരെ ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു. അദ്ദേഹം ഉമ്മറത്തെ മഴക്കോട്ട് മാറ്റിവെക്കുന്ന തിരക്കിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ലിംഗം പുറത്തെടുത്തു. വഴുവഴുപ്പോടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ദ്രാവകം കട്ടിലിലേക്ക് പടർന്നു. ലുങ്കി തറയിൽ നിന്നും വലിച്ച് കയ്യിലെടുക്കുമ്പോഴേക്കും എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആയിഷയും ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, വിയർത്തു കുളിച്ച തന്റെ ശരീരം തുടയ്ക്കാനും വസ്ത്രങ്ങൾ കൃത്യമാക്കാനും തുടങ്ങി.
“നീ വേഗം ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറിക്കോ! ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ലുങ്കി പകുതി വലിച്ചുടുത്ത് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഇടുന്നതിനിടയിൽ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ആയിഷ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ തിടുക്കത്തിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് വാതിലിനു പിന്നിലെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. ഞാൻ എന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമവും നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പും കൈകൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി, വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നേരെയാണെന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പുവരുത്തി. ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം വൈകിയാൽ, അല്പം മുൻപ് അവൾ പറഞ്ഞ ആ വലിയ രഹസ്യങ്ങളുടെ തായ്വേര് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ അറുക്കപ്പെടും.
ഞാൻ വളരെ സ്വാഭാവികത വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പത്രം കയ്യിലെടുത്ത് നിവർത്തുമ്പോൾ, അബ്ബു നനഞ്ഞ തല തോർത്തിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.
“ആഹാ… റഹീം ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ? നല്ല കനത്ത മഴയായതുകൊണ്ട് മില്ലിലെ പണി നേരത്തെ നിർത്തി പോന്നതാ,” അബ്ബു എന്നെക്കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതെ അബ്ബു… പുറത്ത് നല്ല മഴയായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കയറിയതാ,” അബ്ബുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
തൊട്ടപ്പുറത്ത് അടച്ചിട്ട ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം അപ്പോൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു. അബ്ബു സോഫയിലേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആയിഷ അല്പം മുൻപ് പറഞ്ഞ ആ വിചിത്രമായ പ്ലാനാണ് ഓർമ്മ വന്നത്.
അബ്ബു സോഫയിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തു തിരിഞ്ഞു നടന്നു. “എന്നാൽ ഞാൻ ആ മുറിയിൽ കയറി വസ്ത്രമൊന്ന് മാറട്ടെ റഹീമേ. വല്ലാതെ നനഞ്ഞു,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നേരെ ഞങ്ങൾ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കിടപ്പുമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
അതു കണ്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തി. കട്ടിലിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ നനവും എന്റെ ശുക്ലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളും അബ്ബു കണ്ടാൽ എല്ലാം അവിടെ തീരും!
“അബ്ബു… അത്…” ഞാൻ തടയാൻ ആഞ്ഞു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ അബ്ബു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് പിന്നാലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അബ്ബു അലമാര തുറന്ന് വസ്ത്രം എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി. കനത്ത തവിട്ടുനിറമുള്ള ആ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ, ഞങ്ങൾ അല്പം മുൻപ് കിടന്നു മറിഞ്ഞതിന്റെ ചുളിവുകളും അതിന്റെ നടുവിലായി വഴുവഴുപ്പോടെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ വെളുത്ത ദ്രാവകത്തിന്റെ പാടും കൃത്യമായി തെളിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.