എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ആരായിരിക്കും അത്? സമീറ ഇത്തയാണോ? അതോ മറ്റാരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ? ഒരു ഉത്തരവും എന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്ങനെയോ നേരം വെളുപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ 9:30
മെസ്സേജിൽ പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ ടൗണിന് പുറത്തുള്ള പഴയൊരു റബ്ബർ ഗോഡൗണിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് നിർത്തി. ചുറ്റും കാടും പടർപ്പും നിറഞ്ഞ വിജനമായ സ്ഥലം. ഭയത്തോടെ ഞാൻ ഗോഡൗണിന്റെ തുരുമ്പിച്ച വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.
അകത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു കസേരയിലിരുന്ന് പുകച്ചുരുളുകൾ വിട്ടുകൊണ്ട് ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുഖം വ്യക്തമായപ്പോൾ എന്റെ കാൽച്ചുവട്ടിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അത് വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പ്രകാശേട്ടൻ ആയിരുന്നു! എപ്പോഴും നിശ്ശബ്ദനായി ഫയലുകൾ നോക്കിയിരിക്കുന്ന, സമീറ ഇത്തയുടെ വിശ്വസ്തനായ ആ പ്രകാശേട്ടൻ!
”എന്താ റഹീമേ… അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയോ?” പ്രകാശേട്ടൻ സിഗരറ്റ് നിലത്തിട്ട് ചവിട്ടി അണച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കള്ളക്കടത്തുകാരന്റെ ക്രൂരതയുണ്ടായിരുന്നു.
”പ്രകാശേട്ടാ… നിങ്ങളാണോ ആ വീഡിയോ…” എന്റെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.
”അതെടാ ഞാൻ തന്നെയാ!” പ്രകാശേട്ടൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “നിനക്ക് വില്ലേജ് ഓഫീസർ സമീറയുടെ കൂടെ കിടപ്പറ പങ്കിടാം, അബ്ബുവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ ആയിഷയുടെ കൂടെയും കളിക്കാം… പക്ഷേ ഈ പ്രകാശൻ വെറുമൊരു കരുവായി ഫയലും ചുമന്ന് ഇരിക്കണം എന്ന് കരുതിയോ? സമീറയുടെയും അബ്ബുവിന്റെയും ഓരോ നീക്കങ്ങളും ഞാൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”
അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. “സമീറ നിന്നെ ഉപയോഗിച്ച് അബ്ബുവിനെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്യാൻ നോക്കുകയാണ്. ആയിഷ നിന്നെ ഉപയോഗിച്ച് അബ്ബുവിന്റെ സ്വത്ത് തട്ടിയെടുക്കാനും നോക്കുന്നു. പക്ഷേ ഇതിന്റെയൊക്കെ ഒടുവിൽ, ഈ വീഡിയോ വെച്ച് നിന്നെയും ആയിഷയെയും ഞാൻ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കും… ഇല്ലെങ്കിൽ…”
”ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താ പ്രകാശേട്ടാ?” ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
പ്രകാശൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വീണ്ടും ഒരു സിഗരറ്റെടുത്ത് കത്തിച്ചു. ആ പുകച്ചുരുളുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ വന്യമായ ആഗ്രഹം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പുറത്തുവന്നു. അവൻ എന്റെ തോളിൽ വളരെ ശക്തിയായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുഖത്തോടടുപ്പിച്ചു.
”ഇല്ലെങ്കിൽ… സമീറയെ എനിക്ക് വേണം! വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ വലിയ മാഡത്തിന്റെ ഗൗരവം ഒന്നു തകർക്കണം. ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ അവൾ വെറുമൊരു പട്ടിപ്പൂച്ചയെപ്പോലെയാ കാണുന്നത്. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം മുഴുവൻ നീയാണ് തീർക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്ക് സമീറയെ അറിയാതെ ഒന്ന് അനുഭവിക്കണം. അതിന് നീ വഴിയൊരുക്കണം!” પ્રകാശൻ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവന്റെ ആ അവിശ്വസനീയമായ ആവശ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയി. സമീറ ഇത്തയെ ചതിച്ച്, അവർ അറിയാതെ പ്രകാശന്റെ കൈകളിൽ എത്തിക്കുക!
”പ്രകാശേട്ടാ… അത് എങ്ങനെ നടക്കും? സമീറ മാഡം വില്ലേജ് ഓഫീസറാണ്. അവർ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും…” ഞാൻ ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
”അതൊക്കെ നടക്കും റഹീമേ. അവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള ആ ലഹരിയെ നീ മുതലെടുക്കണം. ഇന്ന് രാത്രി നീ സമീറയെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്ക് വിളിക്കണം. എന്നിട്ട് അവൾക്ക് കുടിക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന ചായയിലോ വെള്ളത്തിലോ ഞാൻ തരുന്ന ഈ ഗുളിക കലർത്തണം,” പ്രകാശൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ രണ്ട് നീല ഗുളികകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
”ഇത് കഴിച്ചാൽ അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായി ബോധം കെട്ടു വീഴും. അതിനുശേഷം മുറിയുടെ ലൈറ്റുകളെല്ലാം അണച്ച് നീ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങണം. ഇരുട്ടിൽ നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഞാൻ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറും. നേരം വെളുക്കുന്നതുവരെ അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ കിടക്കും. ലൈറ്റുകൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നീ തന്നെയാണ് കൂടെയുള്ളതെന്ന് അവൾ കരുതിക്കോളും. നേരം വെളുക്കും മുൻപ് ഞാൻ ഇറങ്ങും. സമീറ ഇതൊരിക്കലും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല!” പ്രകാശൻ ക്രൂരമായ ഭാവത്തോടെ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.