“ആഹാ… സമീറാത്തയോ! ഈ കനത്ത മഴയത്താണോ ഇത്ത വന്നത്?” ആയിഷ ചോദിച്ചു.
“അതെ മോളെ, താലൂക്കിലെ പേപ്പർ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതാ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്,” ഇത്ത ആയിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഇന്നലെ രാത്രി വീഡിയോ കോളിൽ റഹീമിനോടൊപ്പം തങ്ങൾ കേട്ട ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ കാണുമ്പോൾ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക കുസൃതി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്ത സോഫയിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരിയിരുന്നു. സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതിമാറിയപ്പോൾ അവരുടെ കനത്ത മാറിടത്തിന്റെ വലിപ്പം കൂടുതൽ പ്രകടമായി.
“മോളെ ആയിഷാ… നല്ല കനത്ത മഴയല്ലേ, കുടിക്കാൻ ചൂടുള്ള ചായ വല്ലതും കിട്ടുമോ?” ഇത്ത വശ്യമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ ദാ ഇപ്പൊ ഇട്ടു വരാം ഇത്താ…” ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഹാളിൽ ഞാനും സമീറ ഇത്തയും മാത്രമായി. ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയെന്ന് ഉറപ്പായതും, ഇത്ത സോഫയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും മണം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
“റഹീമേ… അന്ന് ഓഫീസിന്റെ പുറകിൽ വെച്ച് പകുതിക്ക് വെച്ച് നിർത്തിയതിന് ശേഷം എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നിട്ടില്ലെടാ…” ഇത്ത എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം കനത്തു പെയ്യുമ്പോൾ, ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് വീണ്ടും കൂടാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
സമീറ ഇത്തയുടെ കൈവിരലുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ആയിഷ ചായപ്പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നിട്ടും ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ആവേശം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“ഇത്താ… ആയിഷ അടുക്കളയിലുണ്ട്, അവൾ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
“അവൾ ചായ ഉണ്ടാക്കി വരാൻ എങ്ങനെയോ അഞ്ചു പത്തു മിനിറ്റ് എടുക്കും. അതിനുള്ളിൽ എനിക്ക് നിന്റെ ഈ ചുണ്ടൊന്ന് അറിയണം,” ഇത്ത ഒട്ടും സമയം കളയാതെ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി എന്നെ വലിച്ച് അവരുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
സാരിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നു. വർഷങ്ങളായി ഒതുക്കിവെച്ചിരുന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുഴുവൻ ആ ചുംബനത്തിൽ പുറത്തുവരികയായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിൽ കൈകൾ അമർത്തി അവരെ സോഫയുടെ വശത്തേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. പുറത്ത് മഴ കൂടുതൽ ശക്തമായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ജനലുകളിൽ വന്ന് അടിക്കുന്ന ശബ്ദം ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയെ മറച്ചുപിടിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ആയിഷയുടെ കാലൊച്ച കേട്ടത്. ഇത്ത ഒറ്റയടിക്ക് എന്നിൽ നിന്നും മാറി സോഫയിലേക്ക് വളരെ സ്വാഭാവികമായി വന്നിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം ജനലിനരികിലേക്ക് മാറി പുറത്തെ മഴ നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ആയിഷ കയ്യിൽ രണ്ടു ഗ്ലാസ് ചായയും ബിസ്കറ്റും അടങ്ങിയ പ്ലേറ്റുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു.
“ദാ ഇത്താ ചായ… നല്ല കട്ടികൂട്ടി ഇട്ടതാ, ഈ തണുപ്പിന് നല്ല സുഖമായിരിക്കും,” ആയിഷ പ്ലേറ്റ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നു പതുക്കെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“വളരെ നന്ദി മോളെ… ഈ മഴയത്ത് ഇതൊരു വലിയ ആശ്വാസമാ,” സമീറ ഇത്ത ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്ത് വളരെ ശാന്തമായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അല്പം മുൻപ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നുകയറിയ ആ കാമുകിയുടെ യാതൊരു ലക്ഷണവും ഇപ്പോൾ ആ മുഖത്തില്ല. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ആ പഴയ ഗൗരവവും പക്വതയും അവർ വീണ്ടെടുത്തിരുന്നു.
ആയിഷ ഞങ്ങളുടെ അരികിലായി വന്നിരുന്നു. “ഇത്ത ഒറ്റയ്ക്കാണോ വന്നത്? പ്രകാശേട്ടൻ കൂടെ വന്നില്ലേ?”