”നീയിത് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ… ഈ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അബ്ബുവിന്റെ ഫോണിലേക്കും വില്ലേജ് ഗ്രൂപ്പിലേക്കും അയക്കും. നീയും ആയിഷയും നാറ്റക്കേസാകും. അബ്ബു നിന്നെ വെട്ടിക്കൊല്ലും. ആലോചിച്ചു നോക്ക്, നിനക്ക് നിന്റെയും ആയിഷയുടെയും ജീവൻ വേണോ, അതോ സമീറയുടെ ഒരു രാത്രി വേണോ?” അവൻ വീഡിയോ ഉള്ള ഫോൺ എന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
എന്റെ തലച്ചോറ് പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചുപോയി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വലിയൊരു കെണിയാണ്. സമീറ ഇത്തയെ ചതിച്ചാൽ വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ കോപം ഉണ്ടാകും, എന്നാൽ പ്രകാശൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലെങ്കിൽ അബ്ബുവും നാട്ടുകാരും എന്നെ ജീവനോടെ വെക്കില്ല!
”ശരി പ്രകാശേട്ടാ… ഞാൻ ചെയ്യാം. പക്ഷേ ഈ വീഡിയോ നീ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണം,” വേറെ വഴിയില്ലാതെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
”കാര്യം നടക്കട്ടെടാ… അതിനുശേഷം വീഡിയോ നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം. ഇന്ന് രാത്രി 9 മണിക്ക് സമീറ നിന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തണം. ഞാൻ പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാകും,” കയ്യിലെ ഗുളികകൾ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്ന് പ്രകാശൻ എന്നെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി.
റബ്ബർ ഗോഡൗണിൽ നിന്നും ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമീറ ഇത്തയെ പ്രകാശന് കാഴ്ചവെക്കുക എന്ന മഹാപാപത്തിന് ഞാൻ കൂട്ടുനിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു. നേരെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലെത്തിയ ഞാൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വാട്സ്ആപ്പിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
”ഇത്താ… ഇന്ന് രാത്രി അബ്ബു ടൗണിലേക്ക് പോകും. നമുക്ക് എന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ വെച്ച് കാണാം. രാത്രി 9 മണിക്ക് കൃത്യമായി വരണം. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.”
അല്പസമയത്തിനകം ഇത്തയുടെ മറുപടി വന്നു: “ഞാൻ വരും റഹീമേ… നീ പറഞ്ഞ സമയം ഓർത്ത് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. 😉”
സമയം പതുക്കെ കടന്നുപോയി. രാത്രി 8:45 ആയപ്പോഴേക്കും ക്വാർട്ടേഴ്സിന് പുറത്തെ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രകാശന്റെ ബൈക്കിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ടു. അവൻ വണ്ടി ഓഫാക്കി ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചുനിന്നു. ഞാൻ മുറിക്കുള്ളിൽ ചായ തിളപ്പിച്ചു. പ്രകാശൻ തന്ന ആ നീല ഗുളികകൾ പൊടിച്ച് ഞാൻ ചായ ഗ്ലാസിൽ കലർത്തി വെക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കൃത്യം 9 മണിക്ക് പുറത്ത് ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് സമീറ ഇത്ത അകത്തേക്ക് കയറി. കറുത്ത ബോർഡറുള്ള ഒരു മനോഹരമായ സാരിയായിരുന്നു അവരുടെ വേഷം. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടൻ തന്നെ ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.
”റഹീമേ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പകുതിയായത് ഇന്ന് എനിക്ക് പൂർണ്ണമാക്കണം,” അവർ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
”ഇത്താ… നീ ആദ്യം ഈ ചൂട് ചായ കുടിക്ക്, എന്നിട്ടാകാം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ,” വിക്കലോടെ ഞാൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ആ ചായ ഗ്ലാസ് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി.
സമീറ ഇത്ത ആ ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ കുടിച്ചു തീർത്തു. കാലന്റെ ആ വിഷച്ചായ അവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് ഞാൻ ഭയത്തോടെ നോക്കിനിന്നു.
പത്തു മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോയി. ഇത്ത കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. പതുക്കെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. “റഹീം… എനിക്കെന്തോ വല്ലാതെ തല കറങ്ങുന്നു… ശരീരം ഒന്നു തളരുന്ന പോലെ…” എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധരഹിതയായി വീണു.
ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ മുറിയിലെ മെയിൻ സ്വിച്ചുകളെല്ലാം ഓഫ് ചെയ്തു. മുറി പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടിലായി. പിന്നീട് പതുക്കെ മുൻവാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചുനിന്നിരുന്ന പ്രകാശൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
(തുടരും……)