“ഇല്ല മോളെ, അവൻ താലൂക്ക് ഓഫീസിലേക്ക് പോയതാ. ഞാൻ ഫയലുമായി നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു,” ഇത്ത ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ കാലുകൾ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ പതുക്കെ എന്റെ കാലുകളിൽ വന്ന് മുട്ടി. ആയിഷ മറ്റെങ്ങോട്ടോ നോക്കിയിരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, സമീറ ഇത്ത എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചു.
ആയിഷ ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ മാറ്റാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ നടന്നതും സമീറ ഇത്ത വീണ്ടും തന്റെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ഇത്തവണ അവരുടെ ഭാവം കൂടുതൽ വന്യമായിരുന്നു. മറ്റാരും കാണാതെ സ്വന്തമാക്കാൻ കൊതിച്ച ഒരു വസ്തു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള നോട്ടം.
“റഹീം… ഇനി എനിക്ക് ഒട്ടും കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യടാ,” ഇത്ത എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. അപ്പോഴും അടുക്കളയിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദവും പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ഒച്ചയും കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ പുറത്തെ കനത്ത മഴയുടെ ഇരമ്പൽ ആ വീടിനുള്ളിലെ മറ്റെല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി മറച്ചുപിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയെ പതുക്കെ അവിടുത്തെ ഒരു വലിയ തൂണിന്റെ മറവിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
ഹാളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ നനഞ്ഞ സാരിയും അതിനുള്ളിലെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളും വല്ലാതെ ആಕರ್ഷകമായിരുന്നു. ഇത്ത പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ കൈകൾ വെപ്രാളം കൊണ്ട് ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് ആയിഷയുണ്ടെന്ന ചിന്ത നൽകുന്ന ഭയവും ആവേശവും ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കുകയായിരുന്നു.
“ഇത്താ… അവൾ ദാ ഇപ്പൊ വരും,” ഞാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇത്ത അത് കേൾക്കുന്ന ഭാവം നടിച്ചില്ല. അവർ എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി പതുക്കെ കടിച്ചു. ആ സുഖത്തിൽ എന്റെ നിയന്ത്രണവും പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് കൈകൾ ആഴ്ത്തി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഔദ്യോഗിക ഗൗരവമെല്ലാം വെടിഞ്ഞ്, സമീറ ഇത്ത എന്ന സ്ത്രീ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.
സമീറ ഇത്തയുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടിവന്നു. അവർ തന്റെ നനവാർന്ന ശരീരത്തോടെ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിനിന്നു. പുറത്ത് റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിന്റെയും മഴയുടെയും ഇരമ്പൽ മാത്രമാണ് കേൾക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. അടുക്കളയിൽ ആയിഷ പാത്രങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്ന നേർത്ത ശബ്ദം കൂടി കേട്ടതോടെ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ വെപ്രാളം അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തി.
“റഹീമേ… അവൾ വരുന്നതിന് മുൻപ്…” ഇത്ത വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ എന്റെ തോളിലേക്ക് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.
ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ സാരിയുടെ തോളിലെ മടക്കുകൾ ഒന്നുകൂടി മാറ്റി, അവരുടെ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള ചർമ്മത്തിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ആ സമയം ഇത്തയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത സുഖഞരക്കം പുറത്തുവന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ മാഡം ഇപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയായി മാറിയിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ചുവടുകൾ ഹാളിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത്. ഇത്ത പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും മാറി, സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ കയ്യിലെടുത്തു. ഞാൻ വേഗം ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാക്കി തിരിഞ്ഞുനിന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് കാരണം ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു അപ്പോൾ.
ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തികച്ചും ഔദ്യോഗികമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന മട്ടിലാണ് നിന്നിരുന്നത്.
“എന്നാൽ മോളെ ആയിഷാ, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. മഴ അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫയലിന്റെ കാര്യം അബ്ബുവിനോട് പറഞ്ഞേക്ക്,” സമീറ ഇത്ത തന്റെ റെയിൻകോട്ട് കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു. ആ മുഖത്ത് അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന വന്യതയുടെ ഒരു നിഴൽ പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.