“ആഹ്…. കാശി…”
കുറച്ച് സമയത്തെ ശ്രമത്തിനൊടുവിൽ ചെറിയൊരലർച്ചയോടെ അവളുടെ പൂർ ചീറ്റി തെറിച്ചു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് വെടിപൊട്ടുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. തളർന്നു പോയ അവൾ കാൽമുട്ടിൽ കൈ താങ്ങി നിന്ന് കിതച്ചു. കാലുകളുടെ വിറയൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്, ആകെ വിയർത്ത് പോയിരുന്നു അവൾ. പുറത്ത് വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപാടെ അവൾ പൂറുകഴുകി അഴിച്ചിട്ട പാൻ്റിയും പാൻ്റും എടുത്തിട്ട് നിലം ക്ലീൻ ആക്കി.
” അപർണേ ?”
മുറിയിൽ അപർണയെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് ബാത്റൂമിൻ്റെ വാതിലിൽ തട്ടി നീതു വിളിച്ചു.
” അഹ് ദാ വരുന്ന്”
അപർണ നീതുവിന് മറുപടി കൊടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
“ഭാഗ്യം അവൾ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല ”
ബാത്രൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ അപർണ മനസിൽ പറഞ്ഞു.
” എന്തായിരുന്നു പരിപാടി , കഴിച്ചിട്ട് ഓടുന്നെ കണ്ടല്ലോ ?”
തനിക്ക് തോന്നിയ സംശയം നീതു അവളോട് ചോദിച്ചു.
” ഏയ് ഒന്നുമില്ലടി ഞാൻ തൂറാൻ മുട്ടിയപ്പോൾ ഓടിയതാ ”
ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും അപർണ മറുപടി കൊടുത്തു. എല്ലാം ഓപ്പൺ ആയി പറയാറുള്ളതാണെങ്കിലും ഇപ്പൊ വിരലിട്ടത് പറയാൻ അവൾ മടിച്ചു. കാരണം പെട്ടെന്ന് ചെയ്യാൻ എന്താണ് കാരണമെന്ന് നീതു ചോദിക്കും അവൾക്ക് വിശ്വസനീയമായ ഉത്തരം കിട്ടുന്നവരെ അവൾ വിടില്ല. കാശി തന്നെ വിളിച്ച തെറിയും അടിയും പിടിയും ഒക്കെ ഓർത്ത് മൂടായതാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോ തനിക്ക് തന്നെ പണി ആവുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം അതുകൊണ്ടാണ് വായിൽ വന്ന കള്ളം പറഞ്ഞത്. അതവൾ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്ന കാശിയെ രഘുനാഥ് അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഇരുവരും മുറ്റത്തേക്ക് നടക്കുന്നത് ഹാളിൽ ഇരുന്ന് മാലതി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറി നിന്നുകൊണ്ട് രഘുനാഥ് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
” ഇന്നലെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ കുറച്ച് കര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ആയി തിരക്കായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് കാണാൻ പറ്റിയില്ല. പഠിപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ എന്താ നിൻ്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്റ്റാറ്റസ്, എവിടെങ്കിലും ജോലി ശരിയായോ ”
രഘുനാഥിനോട് സംസാരിക്കാൻ ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു കാശിക്ക്. അതവൻ്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു. എങ്കിലും മടുപ്പിക്കാതെ അവൻ കേട്ടുനിന്നു.
” ഒന്നും ആയില്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ പരിചയത്തിൽ ഒന്നുരണ്ട്പേർ ഉണ്ട് ഞാൻ
സംസാരിക്കാം. ഇവിടെ തന്നെ ആവുമ്പോൾ നിനക്ക് ഞങ്ങടെ കൂടെ താമസിക്കലോ , എന്ത് പറയുന്നു ?”
രഘുനാഥിൻ്റെ സംസാരം കാശിക്ക് ഒട്ടും തന്നെ പിടിച്ചില്ല. ഒരു പ്രശ്നമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവൻ എല്ലാം കേട്ടുനിന്നു.
” അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിലും നിനക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും വീട്ടിലേക്ക് വരാം കേട്ടോ. അവളെ പേടിച്ചിട്ടാണേൽ അത് ഞാൻ നോക്കികൊള്ളം . ഞാൻ എന്തായാലും എൻ്റെ ഫ്രെണ്ട്സിനോട് സംസാരിക്കാം നിൻ്റെ ജോലിക്കാര്യം ”
എല്ലാം കേട്ടുനിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും തന്നെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്ന രീതിയിലുള്ള സംസാരം കാശിക്ക് ഒട്ടും ദഹിച്ചില്ല. രഘുനാഥിൻ്റെ അടുക്കലേക്ക് ഒരു സ്റ്റെപ്പ് കയറി നിന്ന് കൊണ്ട് കാശി മറുപടി പറഞ്ഞു.
” ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സൽക്കാരം സ്വീകരിക്കാൻ വന്നതല്ല. പിന്നെ ഞാൻ വളർന്നത് ഈ വീട്ടിൽ ആണ്, എനിക്ക് വരാൻ തോന്നിയാൽ കയറിക്കിടക്കാൻ ഇവിടെ സ്ഥലം ഉണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മാലതിയമ്മയുടെ വീടുണ്ട് നിങ്ങൾ അതോർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. മുഖത്ത് നോക്കാൻ പോലും പറ്റാതെ നടക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യയെ പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഒന്നും എനിക്കില്ല. പിന്നെ ജോലി, ഇത്രേം വരെ ഒറ്റക്ക് പഠിച്ച് വരാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാനും ഈ കാശിദേവിന് അറിയാം. അതൊന്നും ഓർത്ത് ഇവിടെ ആരും അത്താഴം മുടക്കേണ്ട. സ്വത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഇപ്പോഴുള്ള ഈ സംസാരം എങ്കിൽ ഇനി അതിന് ശ്രമിക്കേണ്ട. ഹാളിൽ വച്ച് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ പോകാൻ അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല വെറുതെ അവരുടെ മുമ്പിൽ നാണം കെടേണ്ടെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട് ചെയ്യാതിരുന്നതാ. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കണ്ടപ്പോ അറ്റ്ലീസ്റ്റ് സുഖമാണോ എന്നെങ്കിലും ചോദിക്കും എന്ന് കരുതി. ഹ്മ്..നിങ്ങൾക്ക് അതിനൊന്നും സമയമില്ലല്ലോ, മകനെന്ന അവകാശവും പറഞ്ഞ് മേലാൽ എൻ്റെ മുന്നിൽ വരരുത്.”