ചിത്രയും പാലക്കാട്ടെ കല്യാണവീടും – 2 14

 

എന്നിരുന്നാലും, കാമക്കഴപ്പിന്റ്റെ എടുത്തുചാട്ടത്തിൽ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട എനിക്കിപ്പോൾ, അല്പം മുമ്പ്, ഒരു അന്യപുരുഷനാൽ അർദ്ധമായി ഭോഗിക്കപ്പെടുകയും,അവനിൽ നിന്നും നല്ല ഒരു രതിമൂർച്ഛ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്ത ഉടനെ തന്നെ, ഇതെല്ലാം അറിയുന്ന മറ്റൊരു പുരുഷൻറ്റെ മുന്നിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കടന്നു ചെല്ലാൻ വല്ലാത്ത ഒരു ‘ലജ്ജ’ അനുഭവപ്പെട്ടു!!

 

ഇനി ഈ മറവിൽ എത്ര നേരം നിന്നിട്ടും കാര്യമില്ല,ഞാൻ വരാതെ അവർ പോകില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് ഉള്ളത് കൊണ്ട്, ഞാൻ മടിച്ചു, മടിച്ചു മെല്ലെ പുറത്തേക്കു വന്നു, അവർ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്തേക്കു നോക്കാതെ പെട്ടെന്ന് കല്യാണ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയേക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തോടെ!!

 

പക്ഷെ കല്യാണ വീട്ടിലേക്കു ഒരു ശരം പോലെ ഓടിപ്പോകാൻ തുനിഞ്ഞ ഞാൻ, എൻ്റെ കൺകോളിലൂടെ മിന്നായം പോലെ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടതും, മുമ്പോട്ടേക്കുള്ള കുതിപ്പ് അല്പം സാവധാനമാക്കി, ഞാൻ അവർക്കു നേരെ പതിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി!!

 

അതെ!! എൻ്റെ സംശയം ശരിയായിരുന്നു,, കിച്ചുവുമായി സ്വകാര്യ സംവാദം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ‘രാകേഷ്’ തൻ്റെ ചൂണ്ടു വിരലിൽ കോർത്ത് ഒരു പമ്പരം കണക്കെ കറക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ തുണിക്കഷ്ണം, എൻ്റെ ‘പാന്റ്റീസ്’ തന്നെ ആയിരുന്നു !!

 

ഇന്ന് കാലത്തു തൊട്ടു, എൻ്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യ ഭാഗമായ എൻ്റെ ‘പൂറിനെ’ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരുന്ന, എൻ്റെ വിയർപ്പിന്റെയും,മൂത്രത്തിൻ്റെയും, മദജലത്തിന്റ്റെയും ഗന്ധം വമിക്കുന്ന പാൻറ്റി ‘രാകേഷ്’ വളരെ ലാഘവത്തോടെ തൻ്റെ ചൂണ്ടു വിരലിൽ കോർത്ത് കറക്കിക്കൊണ്ടു കിച്ചുവുമായി സംസാരിച്ചു നിക്കുന്നത് കണ്ടതും, എന്നിൽ നിമിനേരത്തിനുള്ളിൽ പലതരം വികാരങ്ങൾ കടന്നു പോയി!!

 

ആ,, കാഴ്ച കണ്ട എൻ്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം കടന്നു വന്ന വാക്കുകൾ “ഛെ,,, ഞാൻ എത്രകണ്ട് അധഃപതിച്ചു പോയി” എന്നതായിരുന്നു,,, ഒപ്പം ശരീരത്തിന് വല്ലാത്ത ഒരു വിറയലും,,

 

എന്നിൽ ഉണ്ടായ അടുത്ത വികാരങ്ങൾ ദേഷ്യവും,സങ്കടവും ആയിരുന്നു!!

 

‘കിച്ചു’ എൻ്റെ കാല്പാദങ്ങളിലൂടെ ആ പാന്റീസ് ഊരിയെടുക്കുമ്പോൾ, അവൻ്റെ കണ്ണിൽ എന്തോ ‘നിധി’ കിട്ടിയ കണക്കെ ഒരു തിളക്കം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അവൻ അതിനു യാതൊരു വിലയും കല്പിക്കാത്ത കണക്കെ അത് രാകേഷിനു കൈമാറിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും അകാരണമായ ഒരു നിരാശയും,ദേഷ്യവും എൻ്റെ മനസ്സിൽ കുടികേറി!!

 

ഇതോടെ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി,, കിച്ചുവിന് എന്നോട് പ്രണയവും മണ്ണാങ്കട്ടയും ഒന്നുമെല്ലാ,, മറ്റുള്ളവരെ കണക്കെ അവനും എൻ്റെ ”അത്” തന്നെ വേണ്ടിയുള്ളൂ, ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതും എനിക്ക് കിച്ചുവിനോട് വല്ലാത്ത ഒരുതരം വെറുപ്പ് തോന്നി തുടങ്ങി!!

 

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു അന്തം വിട്ട കണക്കെ അവരെയും നോക്കി നിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടതും, അവർ രണ്ടുപേരും സംസാരം മതിയാക്കി എൻ്റെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു,,

 

‘കിച്ചു’ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി നിക്ക മാത്രമേ ചെയ്തുള്ളുവെങ്കിലും ‘രാകേഷ്’ പതിയെ എൻ്റെ അടുക്കലേക്കു നടന്നടുത്തു കൊണ്ട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി

 

രാകേഷ്: അല്ല ചേച്ചി,, കാവല് നിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നിങ്ങ രണ്ടും കൂടെ എന്നെ പോസ്റ്റ് ആക്കിക്കളഞ്ഞല്ലോ?? എത്ര നേരായി രണ്ടും കൂടെ തോട്ടത്തിൽ കയറി ആദമും, ഹവ്വയും കളിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട്,,,

 

അൽപ നേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ‘രാകേഷ്’ ഒരു വളിച്ച ചിരിയോടൊപ്പം തൻ്റെ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തുടർന്നു,,,

 

അതേ,,, ചേച്ചിയേ,,, സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ടു വന്നത് ഒരു പ്രതീക്ഷയിലാ,,, അല്ല,, ‘കിച്ചു’ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ലേ,, അപ്പൊ നമുക്കുള്ള ബിരിയാണിയും ഇപ്പൊ കൊടുക്കുന്നുണ്ടോന്നു അറിയാനും കൂടാ എൻ്റെ വരവ് ,,, പക്ഷെ കിച്ചു പറയുന്നു, ‘ചേച്ചി’ ഇപ്പോയേ തളർന്നിരിക്കുവാന്ന്,,, നേരാണോ ചേച്ചിയേ ??

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *