“നിന്നെ ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നു എന്ന് കരുതുക, അവിടെ നിനക്ക് രക്ഷപെടാൻ മറ്റു മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ലെന്നു ഉറപ്പായാൽ, പിന്നെ നിനക്ക് ബുദ്ധിപരമായി അവിടെ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന ഏക കാര്യം അവരുമായി സഹകരിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്, പറ്റുമെങ്കിൽ അത് ആസ്വദിക്കുക എന്നുള്ളത് മാത്രമാണ്”
‘മഹി’ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടി വന്നതും, ഞാൻ വീണ്ടും മഹിയുടെ നേർക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു, നോക്കു മഹിയേട്ട,, ഇപ്പൊ,,, മാഹിയേട്ടൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ആ അവസ്ഥയിൽ ആണ് ഞാൻ നിക്കുന്നത്, ഐ ആം സോറി!!
മഹിയേട്ടൻ പണ്ട് പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ ഒരു മന്ത്രം പോലെ എന്റെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആത്മസമർപ്പണവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ഒരേബിന്ദുവിൽ സംഗമിക്കുന്ന നിമിഷം. ബെഡിന്റെ വിരിപ്പിലേക്ക് എന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം അമർന്നപ്പോൾ, തണുപ്പുള്ള ആ സ്പർശനം എന്നെ ഒന്ന് നടുക്കി.
അയ്യർ സാർ അപ്പോഴും തന്റെ താലിമാലയിലെ ‘ശുദ്ധി കലശം’ കണ്ട് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. സോമനും രാഘവനും എന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി നിലയുറപ്പിച്ചു. ആ മുറിയിലെ വായുവിന് ഇപ്പോൾ കാമത്തിന്റെയും മദ്യത്തിന്റെയും കടുപ്പമേറിയ ഗന്ധമായിരുന്നു…
എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ച സോമൻ, തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് എന്റെ നഗ്നമായ തുടകളിൽ തഴുകി…
ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു പോലീസുകാരന്റെ അധികാരവും ഒപ്പം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ കരുത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു…
സോമൻ: “അയ്യരേ, ഇവളുടെ ഈ വിറയൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ലല്ലോ… നമ്മൾ ഇവളെ ഒന്ന് ശരിക്കും ചൂടാക്കേണ്ടി വരും.”
രാഘവൻ: “അതിനെന്താ സോമാ, നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ പണി ഏൽപ്പിച്ചു കൂടേ? ഇവൾക്ക് ഒരേസമയം നമ്മളെ എല്ലാവരെയും അറിയണ്ടേ?”
അവരുടെ ആസൂത്രണങ്ങൾ കേട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു…
എന്റെ താലിമാലയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അയ്യർ സാറിന്റെ ശുക്ലത്തുള്ളികൾ ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് എന്റെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു നേർത്ത വലയമുണ്ടാക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി…
പെട്ടെന്ന്, എന്റെ ഇടത് മുലയിൽ രാഘവന്റെ വായ അമർന്നു. വലത് വശത്ത് സോമന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നു… അയ്യർ സാർ എന്റെ തലയ്ക്കൽ വന്നിരുന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
”മോളേ ചിത്രേ, നീയിനി ഒന്നും പേടിക്കണ്ട. ഈ രാത്രി നിന്റേത് കൂടിയാണ്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ശരിക്കുള്ള വേശ്യപ്പെണ്ണിനെ ഒന്ന് പുറത്തെടുക്ക്.”
അവരുടെ ഓരോ ചലനവും എന്നെ കൂടുതൽ തളർത്തുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, മഹിയേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ, ആ തളർച്ചയ്ക്കിടയിലും എവിടെയോ ഒരു സുഖം ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ഭയത്തോടെ സ്വയം ചോദിച്ചു പോയി…
എന്റെ ശരീരം അറിയാതെ അവരോട് പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…
അയ്യർ സാർ അല്പം മാറി നിന്നിരുന്ന സാമിയെ ഒരു ആതിഥേയനെപ്പോലെ അടുത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു…
”എന്താ സാമി… ഇങ്ങനെ നോക്കി നിന്നാൽ മതിയോ? പൂജാരിക്ക് നിവേദ്യം കൊടുക്കാതെ എങ്ങനെയാ ഈ ചടങ്ങ് പൂർത്തിയാവുക? വാ… അടുത്തേക്ക് വാ…”
അയ്യർ സാറിന്റെ ആ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് സാമി സാവധാനം ബെഡിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. സോമനും രാഘവനും അയാൾക്ക് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു…
സാമി എന്റെ കാൽക്കൽ വന്നിരുന്നു.. അയാളുടെ കൈകൾക്ക് കരിങ്കല്ലിന്റെ ഉറപ്പായിരുന്നു.. തന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തികൾ കൊണ്ട് അയാൾ എന്റെ കണങ്കാലുകളിൽ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനം അയ്യർ സാറിന്റേതുപോലെ മൃദുവായിരുന്നില്ല; ഒരു പരുക്കൻ കല്ല് എന്റെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി…
”ചിത്രമോളേ… പേടിക്കണ്ട. ഇത് സാമിയുടെ ഒരു രീതിയാണ്,” അയാൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, അല്പം പോലും ബഹളമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം കൗശലപൂർവ്വമായ മിതത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു,,,