എന്റെ കാലൊച്ച കേട്ടതും അവർ രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് സംസാരം നിർത്തി. ദീപു വിദ്യയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വേഗത്തിൽ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു, വിദ്യ സോഫയുടെ അരികിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്ന് ഷാൾ ഒന്നു നേരെയിട്ടു. അവരുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം ഒളിക്കാൻ അവർ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ട്രേ ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് അവർക്ക് നേരെ വെള്ളം നീട്ടി.
ഞാൻ: “ദാ, വെള്ളം കുടിക്ക്. രണ്ടുപേരും നല്ലവണ്ണം തളർന്നിട്ടുണ്ട്. വിദ്യ മോളേ, ദീപു പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടു… ആരാണ് ഈ അർജുൻ?
എന്താണ് പ്രശ്നം? ” എന്റെ ചോദ്യം തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നതുകൊണ്ട് വിദ്യ വെള്ളം കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് ചുമയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ദീപു വേഗം അവളുടെ പുറത്തു പതുക്കെ തട്ടിക്കൊടുത്തു. അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തുപോയിരുന്നു.
അവൾ
ദീപുവിനെ ദയനീയമായി ഒന്നു നോക്കി. ദീപു കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി പെട്ടെന്ന് ഇടപെടുവാൻ ശ്രമിച്ചു: “അത്… മമ്മി… അത് വിദ്യയുടെ കോളേജിലെ ഒരു ഫ്രണ്ടാണ്.
കുറച്ചു കടുപ്പക്കാരനാണ്. വിദ്യ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ടൂറിന് വന്നത് അവന് അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാതെ ഫോൺ വിളിച്ച് ഓരോന്ന് ചോദിക്കുകയാണ്. വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല, ഞാൻ സംസാരിച്ച് തീർത്തോളാം.
” അവൻ കാര്യങ്ങൾ ലളിതമാക്കാൻ നോക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. പക്ഷേ, ഒരു അമ്മയുടെ മനസ്സിന് അതൊന്നും അത്ര പെട്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. ഞാൻ: “ഫ്രണ്ടാണെങ്കിൽ അവന് എന്താ ഇത്രയും ദേഷ്യം? വിദ്യ ആരുടെ കൂടെ യാത്ര പോകണം എന്നത് അവളുടെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യമല്ലേ?
മോൾ പേടിക്കേണ്ട, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറയണം കേട്ടോ. നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് വന്നതല്ലേ. ” വിദ്യ പതുക്കെ തലയാട്ടി: “ശരി ആന്റി… താങ്ക്സ്.
ഞാൻ… ഞാൻ എന്നാൽ പതുക്കെ വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങട്ടെ. അമ്മ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. നടക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് ഒരു ഓട്ടോ വിളിക്കാം.
” അവൾ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ആഞ്ഞതും ഇടുപ്പിലെ കടുത്ത വേദന കാരണം മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും തിരികെ ഇരുന്നുപോയി. അവളുടെ ഈ അവസ്ഥ കണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നി. ഒപ്പം എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ സ്ത്രീസഹജമായ സംശയവും ഒന്നുണർന്നു. ‘ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ തെന്നിവീണത് തന്നെയാണോ, അതോ ഈ കുട്ടികൾ എന്നിൽ നിന്നും മറ്റെന്തോ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?
‘ ഞാൻ ദീപുവിനെ നോക്കി: “ദീപു, അവൾക്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല. നീ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് അവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയിട്ട് വാ. ലഗേജൊക്കെ ഓട്ടോയിൽ എടുത്തു വെച്ചു കൊടുക്ക്. ” ദീപു: “ശരി മമ്മി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.
” അവൻ വേഗം ബാഗുകളുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വിദ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, ചുമരിലും സോഫയിലും കൈകൾ കുത്തി വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ താങ്ങി വരാന്ത വരെ കൊണ്ടുചെന്നാക്കി. ദീപു അപ്പോഴേക്കും റോഡിൽ നിന്നും ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
വിദ്യ ഓട്ടോയിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴും അവളുടെ ഇടുപ്പിന്റെ വശങ്ങളിലേക്ക് കൈകൾ വെച്ച് അമർത്തുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ദീപുവും ഓട്ടോയിൽ കയറി അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. ഓട്ടോ പതുക്കെ ഗേറ്റ് കടന്ന് മുന്നോട്ട് പോകുന്നതും നോക്കി ഞാൻ കുറച്ചു സമയം വരാന്തയിൽത്തന്നെ നിന്നു. അവർ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും ഞാൻ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു.
എന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ ദീപുവിന്റെ മുറിയിലേക്കാണ് പാഞ്ഞത്. രാവിലെ മുതൽ അവൻ ഫോണിൽ കാണിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയും, വിദ്യയുമായുള്ള ആ രഹസ്യ സംസാരവും എല്ലാം കൂടി ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് ഒട്ടും സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. നാട്ടിലെത്തിയാൽ ഇവന്റെ ഫോൺ ഒന്നു പരിശോധിക്കണം എന്ന് ഞാൻ മൂന്നാറിൽ വെച്ചുതന്നെ ഉറപ്പിച്ചതായിരുന്നു. അവൻ വിദ്യയെ കൊണ്ടാക്കാൻ പോയ ഈ സമയമാണ് അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം.