നീ വേഗം ആ ഫയൽ സുരക്ഷിതമായ എവിടേക്കെങ്കിലും മാറ്റി ലോക്ക് ചെയ്യ്. അവൻ എന്റെ ഫോൺ വാങ്ങി പരിശോധിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ” ദീപുവിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമുള്ളതായി മാറി. അവൻ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് പതുക്കെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
ദീപു: “നീ പേടിക്കാതെ വിദ്യ. ഫയൽ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഫോണിൽ തന്നെയുണ്ട്. ഞാൻ അത് ആർക്കും കാണാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് ഫോൾഡറിലേക്ക് മാറ്റി ലോക്ക് ചെയ്തോളാം. അവൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയാണെങ്കിൽ നീ എന്നെ വിളിക്ക്, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം.
” വിദ്യ: “ശരി ദീപു… നീ അത് വേഗം ചെയ്യ്. എനിക്ക് വല്ലാത്ത പേടിയാകുന്നു. എന്റെ കാലിലെ വേദന കാരണം എനിക്ക് ശരിക്ക് നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.
അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വഴുതിവീണതാണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. ” ദീപു: “സാരമില്ലെടാ, നീ കുറച്ചു വോളിനി സ്പ്രേ അടിച്ച് വിശ്രമിക്ക്. ഞാൻ ഇത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ലോക്ക് ചെയ്യാം. ” അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് വേഗത്തിൽ സ്ക്രീനിൽ വിരലുകൾ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നും പതുക്കെ മാറി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും അർജുന്റെ ഭീഷണിയിൽ വല്ലാതെ ഭയന്നിരിക്കുകയാണ്. അതോടൊപ്പം ആ
വീഡിയോ അവർക്ക് എത്രത്തോളം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ദീപു ആ വീഡിയോ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. അവൻ അത് തന്റെ ഫോണിലെ ‘പ്രൈവറ്റ് സേഫ്’ ലോക്കിലേക്ക് മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരിക്കൽ അതിലേക്ക് മാറ്റി പാസ്വേഡ് സെറ്റ് ചെയ്താൽ പിന്നെ എനിക്ക് അത് തുറക്കാൻ കഴിയില്ല.
അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് ആ ഫോൺ ഒരിക്കൽ കൂടി കയ്യിൽ കിട്ടണം. ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ദീപുവിന് കുടിക്കാൻ ഒരു കപ്പ് ചായ തയ്യാറാക്കി. അവന്റെ തലവേദനയ്ക്കും തളർച്ചയ്ക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ അത് ചെയ്തത്. ചായക്കപ്പും കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി പതുക്കെ മുട്ടി.
ഞാൻ: “ദീപു… മോൻ ഉണർന്നോ? ദാ ചായ കുടിക്ക്. ” ദീപു പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ബെഡ്ഷീറ്റിനടിയിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഒന്നു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു: “ആ മമ്മി…
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. ” ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ അവന് നേരെ ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം തോന്നി. ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ കണ്ട കാഴ്ചകളുടെ ലഹരിയും കുറ്റബോധവും ആ കണ്ണുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ : “മോനെ, മമ്മിയെല്ലാം അറിഞ്ഞു.. മമ്മിയുടെ ഭാഗത്തു നല്ല തെറ്റുണ്ട് മോനെ. ഇനിയും മോനോട് പറയാതെ ഇരിക്കാൻ വയ്യ… ” സത്യം അവൻ അറിയണം.
അവന്റെ അമ്മ ഒരു കാമഭ്രാന്തിയെ പോലെ അഴിഞാടുന്നെ അവൻ കണ്ടിട്ടുള്ളു… അമ്മയുടെ ആ അപ്രതീക്ഷിതമായ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ദീപുവിന്റെ കൈയിലെ ചായക്കപ്പ് നേരിയ തോതിൽ വിറച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ ചോരയപ്പാടെ വലിഞ്ഞുപോയി. ബെഡ്ഷീറ്റിനടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ഒന്നുകൂടി നീണ്ടു.
തന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം മമ്മി കണ്ടുപിടിച്ചോ എന്ന ഭയം അവന്റെ ശ്വാസഗതിയെപ്പോലും തകിടം മറിച്ചു. ഞാൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വേഷപ്രച്ഛന്നതയുടെ എല്ലാ മുഖംമൂടികളും അഴിച്ചുവെച്ച്, സ്വന്തം മകന് മുന്നിൽ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയായി നിൽക്കാൻ ഞാൻ മാനസികമായി തയ്യാറെടുത്തു.
ഞാൻ: “മോൻ ഒളിച്ചുവെക്കാൻ നോക്കേണ്ട. വിദ്യയുമായുള്ള നിന്റെ ഫോൺ കോളും, ആ ഫോണിലെ വീഡിയോയും എല്ലാം മമ്മി കണ്ടു. ” ദീപുവിന്റെ തല പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു. ലജ്ജയും കുറ്റബോധവും ഭയവും കലർന്ന ഒരു നിശബ്ദത ആ മുറിയിൽ പടർന്നു.
അവൻ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടാതെ കട്ടിലിന്റെ വിരിപ്പിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു: “മമ്മി ഒരു കാമഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മുന്നിൽ അഴിഞ്ഞാടുന്നത് കാണേണ്ടി വന്നപ്പോൾ നിനക്ക് എന്നോട് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും, അല്ലേടാ? സ്വന്തം അമ്മയെക്കുറിച്ച് നീ വിചാരിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇന്നലെ രാത്രിയോടെ തകർന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകും. പക്ഷേ മോനേ…