”ഉം… അതെന്താ ഇപ്പൊ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ?”
ചുണ്ടിൽ വിടർന്ന ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
അത് പറയുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകളിലെ വശ്യമായ തിളക്കം എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കാമുകി തന്റെ കാമുകനോട് മാത്രം കാണിക്കുന്ന അതേ നാണവും കുസൃതിയും ആ
മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നത് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു.
”ഏയ്… ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ,”
ഞാൻ ആ താടിയിൽ ചെറുതായി ഒന്നു തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇത്രയും വലിയൊരു സുന്ദരിയുടെ പുറകെ അന്ന് എത്രപേർ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാൻ ഒരാഗ്രഹം.”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു നേർത്ത ചുവപ്പ് പടർന്നു. പഴയ കാലത്തിന്റെ ഏതോ മനോഹരമായ ഓർമ്മകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതുപോലെ, ആ മിഴികൾ പതിയെ താഴേക്ക് വഴുതി. ചുണ്ടിലെ ആ ചെറിയ ചിരി മായ്ക്കാതെ തന്നെ, തനിക്ക് പിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ പ്രണയകാലത്തെ ഓർത്തെടുക്കാനായി അമ്മ ചെറുതായി ഒന്നാലോചിച്ചു.
“പോടാ അവിടുന്ന്… എന്റെ പുറകേ അങ്ങനെ ആരും നടന്നിട്ടൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് പ്രണയവും ഇല്ലായിരുന്നു,”
അമ്മ ചിരിയമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ആ പറച്ചിൽ തീർത്തും ഒരു കള്ളമാണെന്ന് അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
”ലക്ഷ്മിക്കുട്ടീ… വെറുതെ കള്ളം പറയല്ലേ. സത്യം പറ, അമ്മയ്ക്ക് ആരെങ്കിലും ഇഷ്ടമായിരുന്നോ?”
ഞാൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
’ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി’ എന്ന് ഞാൻ ഓരോ തവണ വിളിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഒരു കാമുകി തന്റെ കാമുകനെ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രം മിന്നിമറയുന്ന, ആഴങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം തിളക്കം! ആ നോട്ടത്തിന് എന്താണ് അർത്ഥമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷെ അതെന്നെ വല്ലാതെ ലഹരി പിടിപ്പിച്ചു.
”അത് പിന്നെ…”
അമ്മ പറയാൻ ചെറിയൊരു മടികാണിച്ചു. ആ മിഴികൾ എങ്ങോട്ടോ തെന്നിമാറി.
ഞാൻ വീണ്ടും ആവേശത്തോടെ നിർബന്ധിച്ചു.
“ഹാ… പറ അമ്മേ.”
അമ്മയുടെ ആ മൃദുവായ തുടകളിൽ എന്റെ തലയൊന്ന് അമർത്തി ഉരസിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും അതറിയാൻ കാതോർത്തു. എന്റെ ആ സ്പർശനത്തിൽ അമ്മയുടെ ശരീരമൊന്ന് നേരിയതായി കോരിത്തരിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആ തുടകളുടെ ചൂടും എന്റെയുള്ളിലെ പ്രണയവും എന്നെ കൂടുതൽ അവളിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
”ഓഹോ… അമ്മയുടെ പ്രേമകഥ അറിയാൻ എന്താ നിനക്കിത്ര ഒരു തിടുക്കം?”
അമ്മ എന്റെ മൂക്കിലൊന്ന് പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് കളിയാക്കി.
”അമ്മേ പറ…”
ഞാൻ വീണ്ടും തിടുക്കം കൂട്ടി.
”ഹാ… പറയാം,”
ഒരു ചെറിയ ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അമ്മ തുടങ്ങി.
“എനിക്കും പ്രണയമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിപ്പോ ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഒന്നുമല്ല, ഒരുപാട് മുൻപാ… ഏകദേശം ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്.”
”ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപോ?”
ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ കണക്കുകൂട്ടി.
“അപ്പൊ അമ്മയ്ക്ക് അന്ന് എത്ര വയസ്സാ?”
”പത്തൊൻപത്,”
അമ്മയുടെ ശബ്ദം വളരെ നേർത്തതായി. ആ ഭൂതകാലം ഓർക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ശാന്തത വന്നിരുന്നു.
”എന്നിട്ട്? ബാക്കി പറ…”
എന്റെ ആകാംക്ഷ അതിരുകടന്നു.
”ബാക്കി എന്തുപറയാൻ? നീ പ്രണയം ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു, ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ എന്തോന്ന് പറയാനാ?”
അമ്മ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ഗൗരവം വരുത്തിക്കൊണ്ട്
പറഞ്ഞു.
”ദേ അമ്മേ… ഒരുമാതിരി കളിക്കല്ലേ,”
ഞാൻ പരാതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“നല്ലൊരു സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സിൽ ട്വിസ്റ്റ് ഇട്ടിട്ട് പോകുന്നതുപോലെയാ അമ്മ ഈ കാണിക്കുന്നേ. മൊത്തം പറ… എങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടി, അയാളുടെ പേരെന്താ, ആ കഥയൊക്കെ മുഴുവനായിട്ട് പറ എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടീ…”
ഞാൻ വീണ്ടും ജിജ്ഞാസ കൂട്ടി.
ആ വിളി കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും അതിമനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി തെന്നിമാറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഓർമ്മകളുടെ ഏതോ പഴയ പുസ്തകത്താളിലേക്ക്, ആ പത്തൊൻപതുകാരിയായ ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രണയകാലത്തേക്ക് ആ മനസ്സപ്പോൾ യാത്ര തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണുംനട്ട് ആ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നു.