ആദ്യം കിട്ടിയില്ല..പണി പാളിയെന്നു തോന്നി പിന്നെ രണ്ടു വട്ടം കൂടെ.. ഇത്തവണ ബെൽ അടിഞ്ഞു.. മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും.. പക്ഷെ ഫോണവൾ കട്ടാക്കി കളഞ്ഞു.. വിളിക്കാതെ നിവർത്തിയില്ല ഞാൻ വീണ്ടും രണ്ടു വട്ടം കൂടെ ട്രൈ ചെയ്തു.
പെട്ടന്നാണ്.. ഒരിടി വെട്ടിയത്. ഭൂമിയൊന്ന് കുലുങ്ങിയ പോലെ തോന്നി . ഞാൻ പേടിച്ചു ഒന്ന് ചാടി പോയി.കയിലെ ഫോൺ വീഴാതെ നോക്കി.. മിന്നലിൽ മുന്നിലുള്ള വീട് ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു കണ്ടു..
“ഹാലോ ” ശ്രദ്ധ തെറ്റിയപ്പോഴാണ്.. ഫോണിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം വന്നത്… കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി.. പരുക്കൻ ശബ്ദം മായിരുന്നെകിലും അവൾ എടുത്തല്ലോ…ഞാൻ പെട്ടന്ന് ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ചു…
“ചെറിയമ്മേ പ്ലീസ് കട്ട് ചെയ്യല്ലേ… ഞാൻ ഒരു ശല്യത്തിനും വരില്ല.എനിക്കൊന്ന് കണ്ടാൽ മതി പ്ലീസ്..” വിറക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു
അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.. അല്ലേൽ മഴയുടെ ഒച്ചകൊണ്ട് ഞാൻ കേൾക്കാത്തതാണോ…?
“ഹലോ…ചെറിയമ്മേ പ്ലീസ്.. ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട് എനിക്കൊന്ന് കണ്ടാൽ മതി ” ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു എന്നാലും അപ്പുറത്ത് നിന്ന് അനക്കം ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.
“എവിടെ…” ഇത്തിരി നേരത്തെ നിശബ്ദക്കൊടുവിൽ അവൾ വാ തുറന്നു. അത്രക്ക് വിശ്വാസം വന്നില്ലെന്നു തോന്നി.
“ചെറിയമ്മേ ബാക്കിലെ ആ നെല്ലി മരത്തിന്റെ എടുത്തുണ്ട്…ആ ജനൽ ഒന്ന് തുറക്കുവോ… എനിക്കെന്തോ പറ്റുന്നില്ല.. എന്റെ ജീവൻ പോവുന്ന പോലെ തോന്നാ..ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതി ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം..” പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും പെട്ടന്നാണ് കടലിളക്കം പോലെ കാറ്റടിച്ചത്.. മരത്തിന്റെ മുകളിലിരുന്ന വെള്ളം മൊത്തം ഒറ്റയടിക്ക് താഴേക്കു വന്നു..കൂടെ പുറത്തെന്തോ വന്നു വീണപ്പോ ഞാൻ പേടിച്ചു വിറച്ചു പോയി..കാൽ സ്ലിപ്പായി ഞാൻ നിലത്തേക്ക് ഒന്ന് മറഞ്ഞു വീണു.
“അമ്മേ…” വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ നിലവിളി പുറത്തു വന്നു.
“അഭീ… ഹലോ അഭീ… എന്താ…? എന്താ പറ്റിയെ….അഭീ ഹലോ ” നിലത്തു കൈ കുത്തി പതിയെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മയുടെ ആദിയുള്ള ശബ്ദം ഫോണിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. ആ സ്നേഹമുള്ള വിളി കേട്ടപ്പോ നെഞ്ചു കലങ്ങി പോയി..
“ഞാൻ ഒന്ന് സ്ലിപ് ആയി പോയി..” കൈ നിലത്തു കുത്തിയപ്പോഴുള്ള വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു ഞാൻ എരു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“അയ്യോ… എന്നിട്ട് എന്തേലും പറ്റിയോ” വരുന്ന വാക്കുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ അതിനു ഉത്തരം പറയാൻ കഴിയാതെ നിന്നു…
“അഭീ… നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ..”വീണ്ടും ഫോണിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ..അവളുടെ വേദനയുള്ള സ്വരം വന്നു കാതിൽ പതിച്ചതും… തറവാട് വീടിന്റെ മുകലിൽ ആകാശത്തു .. മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു നാരുകാളായി പിണഞ്ഞു പോവുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… ചെറിയ ഒരു ഇടിയുടെ മുഴക്കവും.
“ചെറിയമ്മേ എനിക്കൊന്ന് കാണണം ” ഞാൻ എന്റെ ആവശ്യം ഒന്നുകൂടെ ഉറപ്പിച്ചു…
” ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നില്ലല്ലോ… പുറകിലെ ജനൽ തുറന്നിട്ടതാണ്… എന്തിനാ അഭി നീ ഇപ്പൊ വന്നത്.. ” മുന്നിൽ കാണുന്ന വീട് എന്റെ അടുത്ത നിന്ന് എട്ടു മീറ്ററെങ്കിലും അകലെയാണ്… ഇരുട്ടത് എങ്ങനെ കാണാനാ… ഞാൻ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ചെയ്തു കൈകൊണ്ട് ഇളക്കി കാട്ടി വീണ്ടും ചെവിയിൽ തന്നെ വെച്ചു…
“കണ്ടോ??”
“ഹ്മ്മ്…. അഭീ പ്ലീസ് നീ വേഗം പോയിക്കോ.. നല്ല മഴയുണ്ട്.. ആ ഇരുട്ടത്ത് അങ്ങനെ നിൽക്കണ്ട. എന്റെ ഫോണിപ്പോ ഓഫാവും അഭീ ” വരുന്ന വാക്കുകളിലെ കരുതലും സ്നേഹവും കേൾക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് ആ മുഖം ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതിയായിരുന്നു..
“ചെറിയമ്മേ എനിക്കാ മുഖമൊന്ന് കാണാൻ പറ്റോ? ഒരാഴ്ചയായി.. ഞാൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.. പറ്റുന്നില്ല, മറക്കാൻ ഞാൻ നോക്കി . എന്റെ ഉള്ളിൽ കേറി പോയി നീ.. എന്നെ ഇഷ്ടല്ലേലും വേണ്ടില്ല.. അവസാനമായി ഒന്ന് കാണാനാ.. അല്ലേൽ ഞാൻ ചത്തു പോവും ചെറിയമ്മേ ”
മഴയുടെ കൂടെ കണ്ണുനീരും ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോ.. ഫോണിന്റെ മറുതലക്കലിൽ നിന്നു ഒന്നും തന്നെ കേട്ടില്ല..അവൾക്ക് മുഖം തരാൻ മടിയുണ്ടാവും എന്ന് തോന്നി..എന്നെ വെറുത്തു പോയി കാണും