“ഹാ അനുവേച്ചി.. ഒന്ന് പാട്..” ഗായത്രിയും അതേറ്റുപിടിച്ചു .. ഞാൻ കിളി പോയി നിന്നു ഇവൾ പാടുവോ?.ഞാൻ ഇതുവരെ കേട്ടില്ലലോ ,മൂളി പാട്ട് ഇടക്ക് ഇടക്ക് എന്നെ ശല്യം ചെയ്യാൻ പാടുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. ഇതിപ്പോ. ആവശ്യം എല്ലാവരും ഉന്നയിച്ചു. അനു പെട്ടല്ലോ എന്നാ രീതിയിൽ താടിക് കൈ കൊടുത്തു.
എനിക്കകാംഷയായി..എന്റെ പെണ്ണ് പാടുവോ? എന്റെ മുഖയത്തേക്ക് നോക്കിയ ചെരിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് പാടാണോ എന്ന് ചോദിക്കുന്ന നോട്ടം എന്നോട് ഉണ്ടെന്ന് തൊന്നി.ഞാൻ തലയനക്കി കണ്ണ് ചുരുട്ടി ഒന്ന് പാടനൂ എന്ന് കാണിച്ചു… അവൾ ആശാന്റിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. എല്ലാവരും അത് കേക്കാൻ റെഡി ആയി നിന്നു..
അവൾ എന്റെ മുകത്ത് നോക്കിയില്ല… എങ്ങാട്ടോ നോക്കി..
ആ ചുണ്ടുകൾ തുറന്നു…
“നിലവായ് തനിയെ,അരികെ വന്നു ചേരവേ…..
അറിയാതുയിരിന് ഉയിരായി മാറി മെല്ലെ നീ………….
വരികൾ പതിവായി എന്നിൽ വന്നു ചേരവേ……
മനം അറിയാതെ. നാം ഉണരുന്നോ……”
പുറത്തുനിന്നു വരുന്ന മഴയുടെ ചെറിയ അലപ്പിൽ ആണേലും.. നിശബ്ദമായി നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക്.. റൂമിൽ മുഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് ആ സ്വരം… ആ ഈണം.. ഓഹ് കുളിരു കേറി പോയി..ഇത്രയും പാടിയ അനു കണ്ണുകൾ പതിയെ പൊക്കി മുന്നിൽ കിടക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി..ഇത്തിരി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തകർന്നു പോയി ആ നോട്ടത്തിൽ..
വരികളിൽ മുഴുവനും എന്നോട് പറയാനുള്ള വാക്കുകൾ തന്നെയാണോ?
“വെയിലോ…മഴയോ.. എൻ.
തണലോ…തണുവോ.. എൻ.
ഇതളോ… ഇലയോ..എൻ.
കനവിൻമധുവോ….
ഇരവോ…പകലോ..എൻ
ഇണയോ…തുണയോ.. എൻ
മഴവിൽ…നിറമായി നീ……
വരികിൻ അരികേ….
ആ….. അ അ ആ…….
ബാക്കി കൂടെ പാടി അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴും എന്റെ നേരെ വന്നിരുന്ന കണ്ണുകൾ വിട്ടില്ലായിരുന്നു… എല്ലാരും കണ്ടു കാണുമോ അറിയില്ല.. ആ ധൈര്യം അവൾക്ക് എവിടുന്ന് കിട്ടി എന്നും അറിയില്ല..
മുന്നിൽ മങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആയിരുന്നു ചെറിയമ്മ.. എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി… തുടച്ചഞാൻ ആ മുഖം അന്വേഷിച്ചപ്പോ അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ തുടക്കുന്ന ആശാന്റി.. എല്ലാവരും മിണ്ടാതെ നിന്നു.എന്തിനാണത്?
പെട്ടന്ന് ഗായത്രി കൈയ്യടിച്ചു ആ അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് മാറ്റി. എന്റെ കണ്ണുകൾ ആരും കണ്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ ആസ്വസിച്ചു. ചെറിയമ്മയുളോടുള്ള സ്നേഹം അണപ്പൊട്ടി ഒഴുകുന്നപ്പോലെ. എലാരും എഴുന്നേറ്റു.. അമ്മ എന്നെ താങ്ങി റൂമിലേക്ക് എത്തിച്ചു.ഇരുട്ടത് എന്റെ കണ്ണ് കാണാൻ വഴിയില്ല ആല്ലേൽ ചോദ്യം വന്നേനെ എന്തിനാ കരഞ്ഞത് എന്ന്.. രക്ഷപെട്ടു… ചെറിയമ്മ അവളുടെ റൂമിലേക്കു പോവുന്നത് കണ്ടു… തിരിഞ്ഞു നോട്ടം ഉണ്ടായില്ല.ഇനി കരയരുത് എന്ന് പറഞ്ഞതാ ആ തെണ്ടിയോട് ഞാൻ… എന്നിട്ടും എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ കരഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
കൂടെ ഗായത്രിയുണ്ട് നാശം. ഇന്ന് അവളുടെ എടുത്താവും കിടക്കുന്നത്..എനിക്ക് സ്പെഷ്യൽ കഞ്ഞി അമ്മ കൊണ്ടുവന്നു തന്നു.. വട്ടു പിടിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടങ്ങൾ ഞാൻ വിട്ട് കളഞ്ഞു.. തള്ളക്ക് പ്രാന്താണെന്ന് ആശ്വസിച്ചു.
എല്ലാവരും കിടന്നു… ഞാൻ റൂമിൽ ഒറ്റക്കായി.. പുറത്തെ മഴ മാത്രം കൂട്ടിന്.. നേരത്തെ ഉറങ്ങിയത് കൊണ്ട് ഒരു കണ്ണ് പോലും അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. ചെറിയമ്മയെ വിളിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി.. പിന്നെ ആ ഗായത്രി കണില്ലേ എന്നായി ചിന്ത.
സൈഡിലുള്ള ഫോൺ മുരണ്ടു.. ചെറിയമ്മ
“ഹലോ…”
“നീ ഉറങ്ങിയോ അഭീ ” പതിക്കെയാണ് ചോദ്യം അടുത്താരോ ഉണ്ട്…
” ഇല്ലാ എനിക്കുറക്കം വരുന്നില്ല ”
“ആണോ.? എന്താ പ്രശ്നം എന്നെ ആലോചിച്ചിട്ടാണോ?” ആ വട്ടു പിടിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം..
“അതേഡീ ..” ഞാൻ ഒന്ന് ഇളകി കിടന്നു
” ഡീ ന്നോ?? ഡാ…ഡാ ഞാൻ ചെറിയമ്മ ആണ് ”
” എന്നാൽ ചെറിയമ്മേ… ” അവളുടെ കുറുമ്പുള്ള സംസാരം എനിക്ക് നന്നേ പിടിച്ചു… ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു കളിച്ചു വിളിക്കുന്നതിൽ ഒരു സുഖമുണ്ട്..
“ഉം….” അവൾ മൂളി.
“എന്തിനാ എന്റെ പെണ്ണ് കരഞ്ഞത്?”…
“സന്തോഷം കൊണ്ടാടാ നീയെന്റെ ആയില്ലേ അതോണ്ട് … പിന്നെ നീ ചുരുണ്ടു ലക്ഷ്മിയെ ചുറ്റി വയ്യാതെ കിടന്നക്കുന്നത് കാണുമ്പോ അപ്പോ ചെറിയ വിഷമവും… അത് പോട്ടെ എന്റെ ചെക്കനെന്തിനാ കരഞ്ഞേ?”