ഓരോ നടപ്പിലും… ഒരു രാജകുമാരിയുടെ ഭംഗി.
കൂട്ടത്തിൽ ഇരുന്നവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി;
ഇവളെ ഇപ്പോൾ കല്ല്യാണി കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ അവൾക്കെന്തായിരിക്കും തോന്നുക..
ഞാൻ അവളേ തന്നെ നോക്കിനിന്നു…
എന്റെ ശ്വാസം വരെ പിടഞ്ഞുപോയി.
“ഇവളെന്തൊരു പെണ്ണാണ്…” —
എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഈ ഒരു ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അവൾ നേരേ വന്ന് ഇരുന്നത് ഞാനും ദേവു ചേച്ചിയുമിരിക്കുന്ന സോഫയിലാണ് അതും എന്റടുത്തായി….ശേഷം എന്നേ നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി
ഹോ…. നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു ആന്തൽ കടന്നു പോയി
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി ആളുകളുടെ എണ്ണം കൂടി എന്നല്ലാതെ പ്രത്യേകിച്ച് വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല…
“നിങ്ങളൊക്കെ എങ്ങോട്ട് പോവാൻ നിക്കാണ് മക്കളെ.. ”
ലക്ഷ്മിയാന്റിയാണ് ചോദിച്ചത്…. ചേച്ചിമാരുടെ വേഷംകെട്ടൽ കണ്ടിട്ടാവണം…
“ഞങ്ങൾ ഒരു ഷോപ്പിംഗിന് പോവാൻ നിൽക്കാണ് ആന്റി… ”
പാറു മറുപടി പറഞ്ഞു….
“അപ്പോ ഇവരൊന്നുമില്ലേ….. ”
ആണുങ്ങളെ ചൂണ്ടി ആന്റി വീണ്ടും ചോദിച്ചു….
“ഏയ് അവരൊന്നുമില്ല ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമേ ഉള്ളു…. ”
താരയാണ് അത് പറഞ്ഞത്….
“ആ എന്നിട്ടെന്താ പോവാത്തെ….”
“അതോ… അത് ആന്റി ഞങ്ങൾ കല്ലു ചേച്ചിയേ കാത്തു നിൽക്കാണ്….”
“ആ ബെസ്റ്റ്…. അവളൊരുങ്ങിയിട്ട് നിങ്ങൾ പോയത് തന്നെ….”
ആന്റി അത് പറയേണ്ട താമസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…
കല്ല്യാണിയും സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി വന്നു….
😳
മായ വന്നതിന്റെ ഞെട്ടൽ മാറുന്നതിന്റെ മുന്പേ ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി…ഞാൻ മാത്രമല്ല എല്ലാവരും….
കല്ല്യാണി പതുക്കെ സ്റ്റെപ്പുകളിൽ ഇറങ്ങി വന്നു.
അവളുടെ ഭംഗി മാത്രം കണ്ടിട്ടല്ല, അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ഓരോ അലങ്കാരവും നോക്കുന്നവരെ വിസ്മയത്തിലാക്കി.ഒരു നേവി ബ്ലു അനാർക്കലി ടൈപ് ഗൗൺ ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം…
കഴുത്തിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്ന താലിമാല – സ്വർണ്ണത്തിന്റെ മൃദുവായ തിളക്കം, അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്കു പതിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ സുന്ദരിക്ക് ഒരു അപരിചിതമായ രാജകീയത അത് നൽകി.
നെറ്റിയിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്ന ചെറിയ സിന്ദുരപ്പൊട്ട്, അതൊരു ചുവപ്പ് നിറത്തിന്റെ ചെറിയ സ്പർശം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും… ആ നിറം അവളുടെ നീല കണ്ണുകളുടെ മായാജാലത്തോട് ചേർന്ന്, സൗന്ദര്യത്തിന് ഒരു പൂർണത നൽകി.
കൃഷ്ണമണികളോടൊപ്പം ആ താലിമാലയുടെ സ്വർണ്ണനിറവും, നെറ്റിയിലെ സിന്ദുരവും, അവളുടെ നടപ്പിലെ ലാളിത്യവും ചേർന്ന്—
കല്ല്യാണി സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ മാത്രമല്ലായിരുന്നു, ഒരു “പൂർണ്ണ സ്ത്രൈണതയുടെ” രൂപം തന്നെയായിരുന്നു….
ഇവരിൽ ആരാണ് കൂടുതൽ ഭംഗി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതിന് പൂർണമായ ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു… പക്ഷേ ഇന്ന് കല്ല്യാണി ഒരു പൊടിക്ക് സീൻ തൂക്കി….
ഞാൻ മായയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് അസൂയയോ കുശുമ്പോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു ഒരു ചെറിയ ചിരി മാത്രം….
കല്ല്യാണിയേ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം എനിക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല….
കല്ല്യാണി എന്നേ ഒന്ന് നോക്കുന്നുപോലുമില്ല… അതെന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അത് പുറത്തു കാട്ടിയില്ല…. ഞാനും അവളേ മൈൻഡ് ചെയ്യാത്ത പോലേ ഇരുന്നു….
“ചേച്ചി പോവാം….. ”
കല്ല്യാണി ദേവൂചേച്ചിയോടായി ചോദിച്ചു…..
“എന്ന ഞങ്ങളും ഉണ്ട്… കുറെയായി ഒന്ന് പുറത്ത് ഒക്കെ ഇറങ്ങണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു…. ”
അവളുടെ ഏട്ടന്മാർ തെണ്ടികളാണ്, ഇവന്മാർക്കൊക്കെ ഇവിടേ തന്നെ ഇരുന്നൂടെ… വെറുതെ ഒലിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട് ഇറങ്ങിക്കോളും….
“എന്ന ഇവരെ രണ്ടുപേരെയും കൂടേ കൂട്ടിക്കോ….”
ലളിതയാന്റി മായയെയും ആദിയെയും നോക്കി പറഞ്ഞു….
എന്നേ ആർക്കും വേണ്ടേ മൈര്…..
അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ എന്നും ഒറ്റക്കാണല്ലോ….
“ഞാൻ ഇല്ല…. ”
മായ തന്റെ മറുപടി വ്യക്തമാക്കി…..