പക്ഷേ എത്രയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിട്ടും അവന്റെ ചോരയുടെ ആ ഗന്ധം, അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി… അതൊന്നും അവൾക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഈ വിവാഹാലോചനയും പ്രശ്നങ്ങളും എല്ലാം എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അന്ന് അവനെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും, അവൻ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ നാടകങ്ങൾ കണ്ടിട്ട് തനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നില്ലല്ലോ എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. സാധാരണ ഗതിയിൽ അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും തന്നോട് പെരുമാറിയാൽ അനു ചൈതന്യ ആരാണെന്ന് അവർ ശരിക്കും അറിഞ്ഞേനേ…
പക്ഷേ അന്ന് അവനോട് തനിക്ക് യാതൊരു ദേഷ്യവും തോന്നിയില്ല!
പോരാത്തതിന്, അവന്റെ സമ്മതം പോലുമില്ലാതെ താൻ അവന്റെ ചോര കുടിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
ഓർക്കുന്തോറും അനുവിന് വല്ലാത്തൊരു ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“ആരാണ് ശരിക്കും എനിക്ക് അഭിമന്യു?”
അവൾ മനസ്സിൽ സ്വയം ചോദിച്ചു.
“ലോകത്ത് ആരോടും കൂട്ടുകൂടാത്ത പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം മാത്രം തോന്നുന്ന എനിക്ക്, എന്തുകൊണ്ടാണ് അവനോട് മാത്രം അതിന് കഴിയാത്തത്? അവനെ കാണുമ്പോൾ, അവന്റെ ആ മണം അടിക്കുമ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?”
ഉത്തരമില്ലാത്ത ആ ചോദ്യങ്ങൾ അവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുകയായിരുന്നു. ഇരുളടഞ്ഞ ആ മുറിയിൽ, അമ്മയുടെ മാറിലെ ചൂടുപറ്റി കിടക്കുമ്പോഴും അനുവിന്റെ മനസ്സുനിറയെ അമ്മ തനിക്കായി കണ്ടുവച്ച ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു…….))))))