ഞാൻ അതിൽ നോക്കി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മ അത് കാണുന്നത്. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് മുണ്ട് നേരെയാക്കി!
ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നാണവും ചമ്മലുമാണ്.
ഞാൻ ലേശം താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്കു അമ്മിഞ്ഞ ലേശം ചാടി ഇരിക്കുന്നു…
നിപ്പിളിനു ചുറ്റുമുള്ള കറുത്ത വട്ടം കുറച്ചു പുറത്തു കാണാം.
ഞാൻ അത് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ചു. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് ബ്ലൗസ് നേരെയാക്കി… ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു!
രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നു. ചെറിയമ്മ മാങ്ങ അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്തെ തിണ്ണയിൽ വെച്ചിട്ട് നേരെ കുളിമുറിയിൽ കയറി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി വന്നു. മുഖം കഴുകിയ വെള്ളം ഇപ്പോഴും മുഖത്തുണ്ട്. എന്നെ നോക്കാതെ മാങ്ങയെടുത്ത് അകത്തേക്ക് പോയി…
ചെറിയമ്മ മിണ്ടാതെ പോയത് മുതൽ എനിക്കൊരു വിഷമം… ‘പ്രശ്നമായോ… ആകെയുള്ള കൂട്ട് ആയിരുന്നു, അതും പോകോ…?’ ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
ഞാൻ കുറച്ചുനേരം കൂടെ അവിടെയിരുന്നു. എനിക്ക് ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പുറയ്ക്കുന്നില്ല! ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാൻ അകത്തു ചെല്ലുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ തവിയിട്ട് ഇളക്കിക്കൊണ്ട് എന്തോ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.
ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു നിന്നത് പോലും അറിഞ്ഞില്ല!
ഞാൻ പതിയെ ചോദിച്ചു: “എന്നോട് പിണക്കമാണോ…?”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കിയിട്ട്: “പേടിച്ചു പോയല്ലോ… ആർക്കാ പിണക്കം? നിന്നോട് ആരാ മിണ്ടാതിരുന്നത്…?”
ഞാൻ വാപൊളിച്ചു നിന്നു! ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ…”
ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ കരുതി ഉണ്ണി മിണ്ടുമെന്ന്…”
“എന്റെ ഇന്ദുട്ടി ക്ഷമിക്ക്…”
എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ തോളിൽ തലവെച്ചു നിന്നു.
ചെറിയമ്മ തല എന്റെ തലയിലേക്കും ചായച്ചുവെച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: “ഉണ്ണി അവിടെ പോയി ഇരുന്നോ, ഈ ചൂടും പുകയും ഒന്നും കൊള്ളേണ്ട…”
ഞാൻ: “ഹാ… ഹാ! അപ്പോൾ എന്റെ ചെറിയമ്മക്കുട്ടിക്ക് ഇതൊന്നും പ്രശ്നമില്ലേ…?”
ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ഇത് ശീലമല്ലേ… ഉണ്ണിക്ക് അങ്ങനെയല്ലല്ലോ.”
ഞാൻ: “ഇങ്ങനെ നിന്നാലല്ലേ ശീലമാകൂ…”
ചെറിയമ്മ: “അത് വേണ്ട, അപ്പോൾ എന്റെ ഉണ്ണി കറുത്തു പോയാലോ…”
ഞാൻ: “ഇല്ലല്ലോ… ചിലപ്പോൾ എനിക്കും ചെറിയമ്മയുടെ അതേ വെളുപ്പും സൗന്ദര്യവുമൊക്കെ കിട്ടിയാലോ!”
ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്: “കള്ളൻ! എല്ലാത്തിനും മറുപടിയുണ്ട്… അതെ, ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ കറിയാകില്ല.
ഉണ്ണി അവിടെ ഇരിക്ക്, ഞാൻ ഇതൊന്ന് ശരിയാക്കട്ടെ. ഏടത്തിക്ക് നേരത്തെ കഴിക്കാൻ കൊടുത്തിട്ട് കുറച്ചുനേരം അവിടെയിരുന്ന് മിണ്ടാം.”
ഞാൻ ശരി എന്ന് പറഞ്ഞു.
ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കി. ഞങ്ങൾ അതും കൊണ്ട് വലിയമ്മയ്ക്കും കൊടുത്തു അവിടെയിരുന്നു. അവർ രണ്ടാളും പശുവിന്റെ വിശേഷവുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് കുറെനേരം മിണ്ടി.
ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് തിരിച്ചു വന്നു ഊണ് കഴിച്ചു. പാത്രമൊക്കെ കഴുകി വെച്ചിട്ട് ചെറിയമ്മ വന്നു പറഞ്ഞു: “ഉണ്ണിക്ക് കിടക്കണ്ടേ…?”
ഞാൻ: “വേണോ…? നമുക്ക് മിണ്ടിയിരുന്നാലോ…?”
ചെറിയമ്മ: “വേണോ…?”
ഞാൻ: “നമുക്ക് അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള ആ കുളത്തിന്റെ അവിടെ പോയി ഇരുന്നാലോ…?”
ചെറിയമ്മ: “അവിടെ എന്താ…?”
ഞാൻ: “ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കുറെ ഇരുന്നതാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലല്ലോ…”
ചെറിയമ്മ: “ഓ… എന്നാൽ വാ പോകാം.
ആരും കാണണ്ട, ചിരുതയൊക്കെ വരും മുൻപ് പോകാം.”
ഞാൻ: “അവർ കണ്ടാൽ എന്താ…?”
ചെറിയമ്മ:
“എന്റെ ഉണ്ണിയെ ആരും കാണണ്ട, കണ്ണ് വല്ലതും പെട്ടാലോ…”
ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വാതിലെല്ലാം അടച്ച് ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.
ഞാൻ: “ചെറിയമ്മ അവിടെ പോകാറില്ലേ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഓ… ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് അവിടെയാണ് നനയും കുളിയുമൊക്കെ.”
ഞാൻ: “എന്നാൽ നാളെ നമുക്ക് അവിടെ കുളിച്ചാലോ…?”
ചെറിയമ്മ: “നമുക്കോ…?”
ഞാൻ: “അതെ നമുക്ക്… ഞാനും എന്റെ ഈ ചക്കരക്കുട്ടിയും!”