ഞാൻ: “അപ്പോൾ ഞാൻ വന്ന അന്ന് എന്നെ കണ്ടിട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോലുമില്ലല്ലോ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഏടത്തി പറഞ്ഞിരുന്നു ഉണ്ണിയോട് വലിയ അടുപ്പം വേണ്ടെന്ന്… എന്നാലും ഞാൻ ഉണ്ണിയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലല്ലോ.”
ഞാൻ: “അതില്ല… എനിക്ക് അന്ന് ഒരു ദിവസം ഞാൻ കഞ്ഞി കുടിച്ച് എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എനിക്ക് വീണ്ടും കഞ്ഞി തന്നില്ലേ…
അന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ തരണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും അന്ന് നല്ല വിശപ്പായിരുന്നു…”
ചെറിയമ്മ: “എനിക്കറിയാം എന്റെ പൊന്നിന് വിശപ്പ് മാറിയിട്ടില്ല എന്ന്, അതാ ഞാൻ ഓടിവന്ന് തന്നത്… എന്നാൽ അപ്പോൾ തരാൻ വെച്ചത്
ഇപ്പോൾ തന്നോ!”
ഞാൻ: “എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കാം…?”
ചെറിയമ്മ: “അതെന്താ… ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ പോരേ…?”
ഞാൻ: “എനിക്ക് കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ സുഖം നിൽക്കുമ്പോഴാ…”
ചെറിയമ്മ: “ഓ… എന്നാൽ വാ!”
ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു… കഴുത്തിലൊരു ഉമ്മ വെച്ചു. ചെറിയമ്മ ഒന്ന് കുറുകിയതുപോലെ തോന്നി. ഞാൻ കൈ ചെറിയമ്മയുടെ പുറത്തിലൂടെ തടവി, ദേഹം മുഴുവൻ നനഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
ചെറിയമ്മ: “കഴിഞ്ഞോ…?”
ഞാൻ: “ഇനി വേണോ…?”
ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്.
ഞാൻ അപ്പോൾ വീണ്ടും കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു, പിന്നെ നെറ്റിയിൽ… അവിടുന്ന് മൂക്കിൽ… പിന്നെ കഴുത്തിന്റെ മറ്റേ വശത്തും… എന്നിട്ട് ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി.
ചെറിയമ്മ കണ്ണടച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ അപ്പോൾ രണ്ടു കണ്ണിലും കവിളിലും ഉമ്മ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാൻ പതുക്കെ താഴെ ചെറിയമ്മയുടെ മാലയുടെ ലോക്കറ്റ് കിടക്കുന്നിടത്ത് ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു!
പെട്ടെന്ന് ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി, എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് ഒന്ന് അയഞ്ഞു.
ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി… ചെറിയമ്മ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു.
ഞാൻ: “ഒരു കൊതി കൊണ്ട് ഉമ്മ വെച്ചതാ…”
ചെറിയമ്മ വീണ്ടും നോക്കുന്നു. ചിരിയല്ല, എന്നാൽ ദേഷ്യവുമല്ല… ഒന്നും മിണ്ടുന്നുമില്ല!
ഞാൻ വീണ്ടും തുടർന്നു: “എന്റെ ഇന്ദുട്ടീ…”
ചെറിയമ്മ മൂളി.
“ഇഷ്ടമായില്ലേ…?”
ചെറിയമ്മ കണ്ണുകൊണ്ട് ‘എന്താ’ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് കഴുത്തിന് താഴെ കാണിച്ചു… ചെറിയമ്മ കണ്ണൊന്ന് ഇറുക്കി കാണിച്ചു!
സമാധാനമായി… പിണക്കമല്ല! എങ്കിലും അപ്പോഴും ചെറിയമ്മ എന്തോ ആലോചനയിലാണെന്ന് തോന്നി.
ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ഒന്ന് കുലുക്കി. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ബോധം വന്നതുപോലെ “എന്താ ഉണ്ണീ…?”
എന്ന് ചോദിച്ച് എന്നെ വിട്ടുമാറി.
ഞാൻ “എന്താ പറ്റിയത്…?” എന്ന് ചോദിച്ചു.
ചെറിയമ്മ “ഒന്നുമില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും എന്തോ ഉള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി, മുഖത്ത് സന്തോഷക്കുറവ്…
ഞാൻ ചോദിച്ചു: “ചെറിയമ്മേ… എന്താ പറ്റിയത്…? ഒന്ന് പറയുമോ…?”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ഉണ്ണി പറയുമോ…?”
ഞാൻ: “ചോദിക്ക്…”
ചെറിയമ്മ വീണ്ടും ആലോചിക്കുന്നു: “ഉണ്ണീ, നമുക്ക് എപ്പോൾ പോകാം? പണിയൊക്കെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ ചോദിക്കാം…”
ഞാൻ: “ചെറിയമ്മ ഇപ്പോൾ ചോദിക്ക്…”
ചെറിയമ്മ: “ഇനിയും താമസിച്ചാൽ എല്ലാം താമസിക്കും ഉണ്ണീ… പശുവിനെ കറക്കണം, മുറ്റം അടിക്കണം, കുളിച്ചിട്ട് വിളക്ക് വെക്കണം… ഏടത്തിക്ക് കഴിക്കാൻ കൊടുക്കണ്ടേ…?”
ഞാൻ: “ശരി, വാ പോകാം… ഒരു കാര്യം മാത്രം ചോദിച്ചാൽ പറയുമോ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഉം…”
ഞാൻ: “ഞാൻ അവിടെയൊക്കെ ഉമ്മ വെച്ചതാണോ പ്രശ്നം…?”
ചെറിയമ്മ എന്തോ ആലോചനയിൽ തന്നെയാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലും കേട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ വിളിച്ചു: “ചെറിയമ്മേ…”
ചെറിയമ്മ: “ആ ഉണ്ണീ, പറ…”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ അതാണോ പ്രശ്നം…?”
ചെറിയമ്മ: “ഏത്…?”
ഞാൻ: “ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലല്ലേ… ശരി സാരമില്ല.”
ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല, നടന്ന് വീട്ടിൽ വന്നു. ചെറിയമ്മ പശുവിനെ കറന്നു… അപ്പോഴും ആലോചന തന്നെ!