മസാജ് തെറാപ്പിസ്റ്റ് – 8 38

“അവന്‍ നിന്റെ അവിടെയൊക്കെ കുത്തി പൊളിക്കുമ്പോ അന്നേരമൊക്കെ നീ ശെരിക്കും സുഖിച്ചു എന്‍ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.” സവിത ആന്റി പുറകില്‍ നോക്കി കളിയാക്കി.

“ശ്ശോ മിണ്ടാതിരി ചേച്ചി. ഇങ്ങനെയുള്ള സത്യങ്ങളൊന്നും വിളിച്ച് പറയല്ലേ.” ഷെഹിന ആന്റി നാണച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് സീറ്റില്‍ കണ്ണുമടച്ച് ചാരിയിരുന്നു. “ചേച്ചിയും ശെരിക്കും സുഖിച്ചല്ലോ..! ചേച്ചി തന്നെ ഇടക്കിടക്ക് അവന്റെ സാധനം മുന്നില്‍ നിന്നും പിടിച്ചൂരി ചേച്ചിയുടെ ബാക്കിൽ സ്വയം വച്ച് കൊടുക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നല്ലോ…! എന്നിട്ട് അവന്‍ ചേച്ചിയുടെ ബാക്ക് കുത്തി പൊളിച്ചെന്ന പരാതിയും.”

“അയ്യേ, എടി നീ മിണ്ടാതെ അവിടെ കിടന്ന് റെസ്റ്റെടുക്ക്.” സവിത ആന്റി ഭയങ്കര നാണത്തോടെ പെട്ടന്ന് അങ്ങോട്ട് തല ചെരിച്ച് സൈഡ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നു.

അവരുടെ പരസ്പരമുള്ള കളിയാക്കലും പറച്ചിലുമൊക്കെ കേട്ട് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. പക്ഷേ ചമ്മലോടെ രണ്ടുപേരും മിണ്ടാതെ പുറത്തു നോക്കിയിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ വണ്ടി ഓടിച്ചു.

“ജിനു… നീയും

എയ്ഞ്ചല മാഡവും തമ്മില്‍ ഇപ്പൊ കണക്ഷനൊന്നുമില്ലേ..?” ഏറെകുറെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിക്കടുത്ത് എത്താറായപ്പോ സവിത ആന്റി പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ മതിയാക്കി എന്നെ നോക്കി അസൂയയോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

“എന്റെ ചേച്ചി, നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരെ, വെറുതെ അവന്റെ സീക്രട്ട് എല്ലാം എന്തിനാ ചികയുന്നത്..?” ഷെഹിന ആന്റി എനിക്ക് സപ്പോര്‍ട്ടായി ഷെഹിന ആന്റിയോട് സംസാരിച്ചിട്ട് റിയർവ്യു മിററിലൂടെ എന്നെനോക്കി കണ്ണുകൾ ചിമ്മി.

“ശെരിയാണ്, മറ്റ് സ്ത്രീകളുമായുള്ള അവന്റെ രഹസ്യങ്ങളൊന്നും അറിയാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.” സവിത ആന്റിയും സമ്മതിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിക്ക് പുറത്ത് തിരക്കുള്ള പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഞാൻ വേഗം കിട്ടിയ പാർക്കിംഗിൽ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു.

“ഇപ്പൊ നടത്തത്തിന് കുഴപ്പുണ്ടോ…?” സവിത ആന്റി എനിക്ക് മുന്നില്‍ നടന്നു കാണിച്ചു.

“ഈ ചേച്ചിയുടെ ഒരു കാര്യം..!” ഷെഹിന ആന്റി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സവിത ആന്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുപോയി നിന്നു. എന്നിട്ട് ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ എന്നെ നോക്കി.

“ഇപ്പൊ രണ്ടുപേരും വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതേയാ നടക്കുന്നത്.” ഞാൻ അറിയിച്ചതും ചെറിയ ആശ്വാസത്തോടെ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലേക്ക് നടന്നുപോയി. ഞാനും അവര്‍ക്ക് പിന്നിലായി നടന്നു.

************************

യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലേ പരിപാടികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ആറുപേരും എന്റെ വണ്ടി കിടക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ വച്ചും ഇപ്പോഴും റിഥി അവളുടെ അമ്മ നടക്കുന്നതിനെ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ച്‌ നിരീക്ഷിക്കുന്നതൊക്കെ ഞാൻ അവളറിയാതെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് നല്ല സംശയമുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇടക്കിടക്ക് അവളെന്നേയും രഹസ്യമായി നോക്കുന്നതും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.

“എന്റെ ഉമ്മച്ചി, എനിക്ക് നടക്കാൻ പോലും വയ്യ, ഞാനിപ്പോ ഉറങ്ങി വീഴും.” അവശത നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ഹസ്ന പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ അമ്മയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു നടന്നു.

“ഈ ടെക് ഫെസ്റ്റ് ഞങ്ങളെ ഇത്രക്ക് അവശരാക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചില്ല.” രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും എന്റെ ഇടതുകൈ അടക്കി പിടിച്ചുതൂങ്ങി നടക്കുന്ന ജെസ്സിയും പരാതി പറഞ്ഞു.

“ഈ ടെക് ഫെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം അഞ്ച് ദിവസമെങ്കിലും തുടർച്ചയായി ഉറങ്ങാൻ.” അവളുടെ അമ്മയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു നടക്കുന്ന റിഥി നെടുവീര്‍പ്പോടെ പറഞ്ഞു.

“നല്ലപോലെ ഉറങ്ങാൻ പോലും സമയം തരാതെയല്ലെ വൈകിട്ടും, പാതിരാത്രിയും, വെളുപ്പിന് മൂന്ന്‌ മണിക്കുമൊക്കെ നിങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പ് ഡിസ്ക്കഷനും പ്രിപ്പരേഷനുമൊക്കെ നടത്തുന്നത്‌. അപ്പോ പിന്നെ ഇതുതന്നെയാവും അവസ്ഥ.” ഷെഹിന ആന്റി പരാതി പറഞ്ഞു.