“എന്തുപറ്റി റിഥി..? ഏതു നേരത്തും ജിനുവിനോട് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചും സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നി ഇന്ന് വളരെ സൈലന്റാണല്ലോ..?” സവിത ആന്റി കഴിക്കുന്നതിനിടെ ചോദിച്ചു.
“യേയ് ഒന്നുമില്ല മമ്മി.” അത്ര മാത്രം മറുപടി കൊടുത്തിട്ട് അവൾ മിണ്ടാതെ കഴിച്ചു. അവളുടെ മൂഡ് മറ്റുള്ളവരേയും ബാധിച്ചത് പോലെ പിന്നെ ആരും മിണ്ടിയില്ല.
പക്ഷേ റിഥി ഇടക്കിടക്ക് രഹസ്യമായി എന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ എന്തോ കാര്യമായി ചിന്തിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി, എന്താൽ അതെന്താണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലായില്ല. ജെസ്സിയോട് ഒന്നും പറയാതിരുന്നാൽ മാത്രം മതി. ഞാൻ പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.
ഞാൻ വേഗം കഴിച്ചിട്ട് നേരെ വണ്ടിക്കടുത്തേക്ക് വന്നു. എല്ലാം ചെക്ക് ചെയ്ത ശേഷം വണ്ടി സ്റ്റാര്ട്ടാക്കിയിട്ടു. ശേഷം പുറത്തിറങ്ങി എന്റെ മൊബൈലില് വന്നു കിടന്ന മെസേജിനും മിസ്ഡ് കോളുകൾക്കും റിപ്ലൈ ചെയ്തു. എന്റെ ചില ലാബുകളിലും കോൾ ചെയ്ത് ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുത്തു.
എല്ലാവരും വരുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഞാൻ വണ്ടിയില് തിരികെ കയറി. സവിത ആന്റി മുന്നിലും മറ്റുള്ളവർ പുറകില് കേറിയതോടെ ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്തു.
ഭാഗ്യത്തിന് ഡൈനിംഗ് റൂമിലെ അന്തരീക്ഷം അല്ലായിരുന്നു വണ്ടിയില് ഇപ്പൊ.
എല്ലാവരും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടാണ് വന്നത്. റിഥി പോലും എന്നോട് ഔഷധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സംശയം ചോദിച്ചപ്പോ എനിക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസം ലഭിച്ചു.
ഒടുവില് അവരെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ വിട്ടിട്ട് ഞാനും ആന്റിമാരും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
“മാര്ക്കറ്റിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണോ, ആന്റി…?” മാര്ക്കറ്റ് അടുത്തപ്പൊ സ്ലോ ചെയ്തിട്ട് അവർ രണ്ടുപേരോടുമായി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഒന്നും വാങ്ങേണ്ട ജിനു. ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാനുള്ള മൂഡ് ഞങ്ങൾക്കില്ല. ഉച്ചക്ക് നമ്മൾ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഹോട്ടലിൽ കേറി കഴിക്കാം.” ഷെഹിന ആന്റി കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയുടെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് സവിത ആന്റിയെ നോക്കി.
“അതേ, ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് കഴിക്കാം. വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വിട്, എനിക്ക് കിടക്കണം.” സവിത ആന്റി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
കളിയുടെ ക്ഷീണം ഇവര്ക്ക് മാറിയില്ലേ..? എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് റോഡ് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള മാക്സിമം സ്പീഡിൽ ഞാൻ വണ്ടി വിട്ടു.
വില്ലയിൽ വണ്ടി കൊണ്ട് പാർക്ക് ചെയ്തിട്ട് ഞങ്ങൾ അകത്ത് കേറിയതും ഞാൻ ലിവിംഗ് റൂമിലുള്ള സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു.
“എന്താ ഇവിടെതന്നെ ഇരുന്ന് കളഞ്ഞത്, റൂമിൽ പ്പോയി ഡ്രെസ്സ് മാറ്റ്, ഞങ്ങളും വരുന്നുണ്ട് നിന്റെ റൂമിൽ.” ഷെഹിന ആന്റി നല്ല ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതേ, ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രെസ്സ് ഊരി കളഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി. വേറെ ഡ്രെസ്സ് ഇടുകയൊന്നും വേണ്ട. യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പോകാൻ സമയമാകുമ്പോ നമുക്ക് കുളിച്ചിട്ട് ഡ്രെസ്സൊക്കെയിടാം, അത് പോരെ..?” സവിത ആന്റി ചെറിയ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ആഹാ, ഇവർ കളിക്കാൻ തയാറായി നില്ക്കുകയാണല്ലോ. വെറുതേയല്ല ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ പോലും മൂഡില്ലെന്ന് പറഞ്ഞത്.
പക്ഷേ റിഥിയും ഹസ്നയും എല്ലാം അറിഞ്ഞെന്ന് മനസിലായത് തൊട്ട് എന്റെ മൂഡ് പോയതാണ്. കളിക്കാൻ പോലും മനസ്സില്ലാതെയാണ് ഞാൻ ഇരിക്കുന്നത്. അവരുടെ മക്കള് അവരുടെ വീഡിയോസൊക്കെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞെന്ന സത്യം അവരോട് പറഞ്ഞ് അവരുടെ സമാധാനവും കളയാനുള്ള മനസ്സ് എനിക്കില്ലായിരുന്നു.
“നമ്മുടെ സമയം കളയാതെ എണീക്ക് ജിനു, റൂമിൽ പോകാം. നി സാധാരണ മനുഷ്യനല്ലല്ലോ, മണിക്കൂറുകൾ വേണം നിന്റെ കളി കഴിയാന്. അതുകഴിഞ്ഞ് ഒരു മണിക്കൂര് റെസ്റ്റ് എടുത്താലേ ഞങ്ങൾക്ക് മര്യാദയ്ക്ക് നടക്കാൻ കഴിയൂ.” ഷെഹിന ആന്റി ഭയങ്കര നാണത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
“ഇന്ന് വേണ്ട ആന്റി, എനിക്കൊരു മൂഡില്ല.” ഞാൻ എണീക്കാതെ അവരോട് പറഞ്ഞു. ഉടനെ അവർ രണ്ടുപേരും നിരാശയോടെ പരസ്പരം നോക്കി.