മഴയ്ക്ക് ശേഷം – 3 3അടിപൊളി  

ഞാൻ എന്റെ നാവ് കൊണ്ട് യോനിയെ സ്പർശിച്ചു, അവളിൽനിന്നും വളരെ ഉറക്കെ സീൽകാരം ഉയർന്നു.

ഞാൻ നാവ് യോനിയുടെ ഉള്ളിൽ കയറ്റി ചുഴറ്റി. അവൾ എന്റെ മുഖം അവളുടെ കാലിടുക്കിലേക്ക് അമർത്തി. എന്റെ നാവിന്റെ ശക്തിയും കൂടി.അവൾ ബെഡിൽ കിടന്ന് പുളഞ്ഞു.

“അയുഷ്…” അവൾ വളരെ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

ഞാൻ നിർത്തി അവളെ നോക്കി.

അവൾ കണ്ണുതുറന്ന് എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ മടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ വിശ്വാസമായിരുന്നു.

അവൾ എന്റെ കൈ വീണ്ടും പിടിച്ചു.

“ഇവിടെ തന്നെ…”

അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

ആ നിമിഷം അവളുടെ ശരീരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് അവളുടെ മുഖമായിരുന്നു. ഇത്രയും നാൾ എന്നിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന അതേ മീനാക്ഷി തന്നെയായിരുന്നു

അവൾ.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ വിശ്വാസത്തിന് മറ്റൊരു ആഴം വന്നിരുന്നു.

കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പുറത്തുള്ള മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം മുറിക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

അവൾ എന്നെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ആ രാത്രി എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷേ അതിന് പേരിടാൻ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ അവളുടെ യോനിയിൽ നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി. മുകളിലേക്ക് പോയി അവളെ ആഴത്തിൽ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കക്ഷത്തിലേക്ക്എ ഞാൻ മൂക്കടുപ്പിച്ചു ആ ഗന്ധം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു.

എന്റെ കൈകൾ അപ്പോഴും അവളുടെ പൂവിനെ തഴുകുകയായിരുന്നു.

“ ആയുഷ്.. എനിക്കെന്തോ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്നു…ഞാനിപ്പോ… എനിക്കിപ്പോ… “ അത്രയും പറഞ്ഞതും അവൾക്ക് രതിമൂർച്ച എത്തി.

യോനിയിൽ നിന്നും മദനജലം ബെഡിലേക്ക് ഒഴുകി. അവൾ തളർന്നിരുന്നു. അവൾ ബെഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.

കുറച്ചുനേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു. മുഖത്ത് നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ വലിച്ചിഴച്ച ഭാവം മാറി, അതിന് പകരം ഒരുതരം ആഴമുള്ള ശാന്തത വന്നു.

കുറച്ചുനേരം മുമ്പ് എന്നെ നോക്കിയിരുന്ന അതേ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വാക്കുകളില്ലാത്ത ഒരു വിശ്വാസമായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു.

എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. അതിൽ നാണവും സന്തോഷവും ചേർന്നിരുന്നു. ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത ഒരു പുഞ്ചിരി.

ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിലൂടെ പതുക്കെ കൈ ഓടിച്ചു.

അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ എന്തോ മാറിയിരുന്നു.

ഇനി എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും ആ നിമിഷത്തിൽ അവളുടെ

മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു.

പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും ശക്തമായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

മഴയുടെ ശബ്ദം മുറിക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്നുകിടന്നു.

അവളുടെ തല എന്റെ നെഞ്ചിൽ.

എന്റെ കൈ അവളെ ചുറ്റി.

കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം പതുക്കെ ഒരേ താളത്തിലായി.

ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

പുറത്ത് നഗരം അപ്പോഴും ഉണർന്നിരുന്നു.

വാഹനങ്ങൾ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

എവിടെയോ ആരോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എവിടെയോ മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊരു ദിവസം അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ആ രാത്രിയിൽ, ആ ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ലോകം കുറച്ചുസമയം വളരെ ചെറുതായി തോന്നി.

ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം.

ഒരുപാട് കാലമായി തമ്മിൽ അറിയുന്ന രണ്ട് മനുഷ്യർ.

പക്ഷേ ആ രാത്രി മുതൽ, പരസ്പരം അറിയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ മാറിയിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *