“അതൊക്കെ നമുക്കറിയാം ചേട്ടാ…
അതുകൊണ്ടാണല്ലോ നമ്മൾ ഇത്രയും ഫ്രീയായി ഇവിടെ ഇരുന്ന് അടിച്ചുപൊളിക്കുന്നതും ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതും തന്നെ. അല്ലെങ്കിലും ഈ സീക്രട്ടൊക്കെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുമ്പോഴല്ലേ അതിന്റെ ആ ഒരു ത്രില്ല്!”
ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ആ, നിങ്ങളിങ്ങനെ സംസാരിച്ചോണ്ടിരിക്ക്… ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയിട്ട് കുറച്ചു തണുത്ത വെള്ളം എടുത്തോണ്ട് വരാം.”
അവളും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും മാത്രം സോഫയിൽ കുറച്ചുനേരം ഒന്നുകൂടി അടുത്തിരിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ സ്പേസ് കൊടുകാൻ കൂടിയാണ് ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നത്.
അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് വെള്ളമെടുത്ത്, ആരും കാണാതെ ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് മിനിറ്റ് ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ വെറുതെ നിന്നു.
ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ ആ ചെറിയ
ഗ്യാപ്പിൽ, സോഫയിൽ അൻസിബയോട് കൂടുതൽ അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട് രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ പതുക്കെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:
മോളെ… അവൻ പോയതുക്കൊണ്ട് ചോദിക്കുവാ, അതായത് അവനില്ലാത്ത സമയത്ത് ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിച്ച
കാര്യങ്ങളൊക്കെ നീ അവനോട് വല്ലതും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?”
അൻസിബ ടിവി സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണ് പിൻവലിച്ച്, രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:
“ഇല്ല ചേട്ടാ… ചേട്ടൻ അന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞതൊന്നും ഞാൻ ഇതുവരെ ഇക്കാനൊട് പോയി പറഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ല.( എന്നാല് അവള് അതെല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്)
രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ആ മറുപടി കേട്ട്
ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് ദീർഘമായി ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ചെയ്തുകൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിയിരുന്ന് പറഞ്ഞു:
“അത് കേട്ടതിൽ സന്തോഷം മോളെ… എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു, നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള സംസാരമൊക്കെ അവൻ വല്ലതും അറിഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം. അതുകൊണ്ടാ ചോദിച്ചത്.
നമ്മൾ തമ്മിലുള്ളത് നമുക്കിടയിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്ന ആ ഒരു സേഫ്റ്റി നല്ലതാ.”
അൻസിബ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സോഫയുടെ ആംറെസ്റ്റിൽ കൈയൂന്നി, ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അയ്യോ ചേട്ടൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വെറുതെ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ ഇക്കാടെ അടുത്തു പോയി പറയുമോ? ഇതൊക്കെ നമ്മുടെ മാത്രം സീക്രട്ടല്ലേ… ചേട്ടൻ അതോർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട
ആവശ്യമൊന്നുമില്ല.”
ഞാൻ തണുത്ത വെള്ളം നിറച്ച കുപ്പിയുമായി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോ—ഞാൻ ഇല്ലാത്ത ആ ചെറിയ ഗ്യാപ്പിൽ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അൻസിബയോട് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തിരുന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഞാന് അവർക്ക് നടുക്കായിരുന്ന ഇരുന്നത്,ഇപ്പോൾ അവര് ഇരിക്കുന്നത് കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പത്തിലായി മാറിയിട്ടുണ്ട്.
അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്നൊരു ചെറിയ ചൂടും വന്യമായൊരു വികാരവും ഇരച്ചുകയറി. ആ ചെറിയ സോഫയിൽ മൂന്നുപേരും കൂടി ഒതുങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ
അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ തുടകളിൽ തൊട്ടുരുമ്മിനിൽക്കുന്ന ആ കാഴ്ച എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒന്നുകൂടി കൂട്ടി.
ഞാൻ കയ്യിലെ കുപ്പി മേശപ്പുറത്തേക്ക്
വെച്ചുകൊണ്ട് ഉള്ളിലെ ആവേശം അടക്കാനാവാത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
എടി കുറച്ചുകൂടി അങ്ങോട്ട് നീങ്ങിയിരുന്നേ… ഞാൻ ഇവിടെ ഒന്ന് ഇരുന്നോട്ടെ.”
അവള്, വേഗത്തിൽ സോഫയുടെ നടുക്കലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ നേരെ ചെന്ന് അൻസിബയുടെ തൊട്ടടുത്തായി, ആ ചെറിയ സോഫയിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. അതോടെ അൻസിബ ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നടുവിലായി വന്നു.
ഞാൻ വന്നിരുന്നതും, അൻസിബ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഷോർട്സിന്റെ നീളം ഇല്ലായ്മ കാരണം അവളുടെ തുടകൾ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കാലുകളോട് ചേർന്ന് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അവളും ആ തൊട്ടുരുമ്മൽ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു; അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.