അവളുടെ ആ സംസാരവും മുഖത്തെ ഭാവവും കണ്ട രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒരല്പം
ആശ്വാസത്തോടെയും അതേസമയം അടങ്ങാത്ത ആവേശത്തോടെയും ഞങ്ങളെ മാറി മാറി നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തെ ആ പരുങ്ങൽ ഒക്കെ മാറി, വീണ്ടും ആ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തിളക്കം തിരിച്ചുവന്നു.
അങ്ങനെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പിന്നീട് കൂടുതൽ വർത്തമാനങ്ങളോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നേരത്തെ പ്ലാൻ ചെയ്തതുപോലെ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
https://postimg.cc/94b26sd8
അൻസിബ അതിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു വേഷമായിരുന്നു—അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് ആഴമുള്ള കടും നീല നിറത്തിലുള്ള (നവി ബ്ലൂ) ഒരു ലോങ് ഡ്രസ്സും,
അതിന് ചേരുന്ന അതേ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ഹിജാബുമാണ്. ആ വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലായി നേർത്ത സ്വർണ്ണ ഇഴകൾ കൊണ്ടുള്ള ചെറിയ അലടതകളോടു കൂടിയ ഡിസൈനുകൾ കാണാമായിരുന്നു.
അത് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ വ്യക്തമായി ഒതുക്കിപ്പിടിക്കുന്നതായിരുന്നു; ഒപ്പം അവളുടെ ഇടതൂർന്ന മുടിയുടെ കുറച്ചുഭാഗം ഹിജാബിന് പുറത്തേക്ക് കവിഞ്ഞൊഴുകി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ വേഷത്തിൽ അവൾ പുറത്തേക്കുള്ള ആ യാത്രയ്ക്കായി തയ്യാറായപ്പോൾ, അവളുടെ സൗന്ദര്യം വേറൊരു ലെവൽ ആയിരുന്നു.
ഞാനും ആവശ്യമായ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ ഒക്കെ നടത്തി പുറത്തിറങ്ങാൻ റെഡിയായി നിന്നു. അപ്പൊ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ കടും നീല അബായയും ഹിജാബും
അണിഞ്ഞ് അവൾ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നുപോയി. അവളുടെ മുലകളുടെ ഭാഗം ആ വസ്ത്രത്തിന്
ഉള്ളിലൂടെ മുന്നിലേക്ക് നല്ലതുപോലെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ ആകൃതിയും ആ ഇറുകിയ വേഷത്തിന് ഉള്ളിലൂടെ വ്യക്തമായി തള്ളിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന്, ആ വേഷത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് കളിയാക്കി:
“എടി… ഈ ഹിജാബും അബായയും ഒക്കെ ഇട്ട് നീ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടല്ലോ, പക്ഷെ നിന്റെ ഈ മുലകളുടെയും കുതിച്ചുനിൽക്കുന്ന കുണ്ടിയുടെ ഷേപ്പ് കണ്ടാൽ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നവരാരും ഒന്നു നോക്കിപ്പോകുമല്ലോടി… പുറത്തിറങ്ങിയാൽ
പിന്നെ ആളുകളുടെ കണ്ണ് മൊത്തം നിന്റെ മേൽ തന്നെയായിരിക്കും!”
അതുകേട്ട് അവൾ ഒരു നാണത്തോടെയും അതേസമയം തന്റേടത്തോടെയും എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“പിന്നെ… ആരെങ്കിലും നോക്കിക്കോട്ടെടാ, എനിക്കെന്താ… നീ തന്നെയല്ലേ ഡെസ്സൊക്കെ സെലക്ട് ചെയ്തു തന്നത്, ഇനി ഞാന് എന്തിനാ പുറത്തിറങ്ങാൻ മടിക്കുന്നത്…”
അങ്ങനെ ഞാനും അൻസിബയും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും അടങ്ങുന്ന സംഘം വൈകുന്നേരത്തെ പുറത്തേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കായി ഇറങ്ങി. കുവൈത്തിലെ അന്തരീക്ഷമൊക്കെ മാറി തുടങ്ങി,ചൂടൊക്കെ മാറി, നല്ല തണുത്തൊരു കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഇവിടുത്തെ ചൂട് മാറി തണുപ്പ് തുടങ്ങാന് ഉള്ള സമയം ആയി കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.
ആദ്യം ഞങ്ങൾ നേരെ പോയത് അടുത്തുള്ള ഒരു മാളിലേക്കാണ്. മാളിനുള്ളിൽ കയറി
ഞങ്ങൾ ഓരോ ഷോപ്പുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളുകളുടെ നോട്ടം മുഴുവൻ അൻസിബയുടെ മേൽ തന്നെയായിരുന്നു. മലയാളികൾ മാത്രമല്ല, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബംഗാളികളും പാകിസ്ഥാനികളുമെല്ലാം ആ കടും നീല അബായയിൽ വടിവൊത്ത ശരീരവുമായി നടന്നുപോകുന്ന അവളുടെ ആ മേനിയിലേക്ക് കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ നടപ്പും ആ മുഴുത്ത മുലകളുടെയും തള്ളിനിൽക്കുന്ന ശരീരത്തിന്റെയും ഒതുക്കവുമെല്ലാം ആളുകളെ പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനും രാമചന്ദ്രൻ
ചേട്ടനും അവളുടെ അരികിലൂടെ നടന്നു. ചേട്ടനാകട്ടെ, ഇടയ്ക്ക് അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് എന്നോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “എടാ, ഇവളുടെ ഈ വരവ് കണ്ടിട്ട് ചുറ്റുമുള്ളവന്മാരുടെയെല്ലാം കണ്ണ് ഇവളുടെ
