രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ ആ കണ്ണുകളിലെ കാമവും, അൻസിബയുടെ ആ വേഷത്തിലുള്ള നിൽപും ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ വീണ്ടും കൂടുതൽ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു. മാളിലെ തിരക്കിനിടയിലുണ്ടായ ആ സ്പർശനങ്ങളും
സംസാരങ്ങളും അവരുടെ ഉള്ളിലെ ആകാംക്ഷയെ ഇരട്ടിയാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ആ ഭാവമാറ്റം കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ചേട്ടന് എന്നോട് പറഞ്ഞു:
“എടാ… ആ ഹൈപ്പറിലെ ആ ഒരു തിരക്ക് കണ്ടോ? ഭയങ്കര തള്ളലായിരുന്നു. ആ ടൈമിൽ പെട്ടെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ മോളുടെ മേത്ത് ഒക്കെ ഒന്ന് തട്ടിപ്പോയിട്ടുണ്ട്.
സാരമില്ലല്ലോടേ? വേറെ ആരെങ്കിലും അതൊക്കെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് ചെറിയൊരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു കേട്ടോ…”
അതുകേട്ട് ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടി വളരെ കൂളായി പറഞ്ഞു:
“അതൊക്കെ എന്ത് ചേട്ടാ… ആ തിരക്കിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ. പിന്നെ ചേട്ടൻ ആയതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല, ചേട്ടൻ നമ്മളിൽ
ഒരാളല്ലേ. വേറെ പുറത്തുനിന്നുള്ളവരാരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ അവന്മാർ ഇവളുടെ ഭംഗി കണ്ടു വേറെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ
ചെയ്താനെ! അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട.”
അതു കേട്ടതും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖം പൂർണ്ണമായി തെളിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ തോളിൽ അമർത്തിത്തട്ടി:
“അതെയെടാ… നീ പറഞ്ഞത് കറക്റ്റാ. എന്നാലും പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയപ്പോൾ എനിക്കും ചെറിയൊരു വെപ്രാളം തോന്നിയിരുന്നു.”
https://postimg.cc/mzTYD11J
അപ്പോൾ സോഫയിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു ടിവി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന അൻസിബ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി. അവൾ ലജ്ജയും ഒരു
കള്ളച്ചിരിയും മുഖത്ത് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് ചേട്ടനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അതിന് ചേട്ടൻ എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നേ? ആ തിരക്കിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ ഒക്കെ സംഭവിക്കുന്നത് സാധാരണയല്ലേ…ആ തിരക്കിനിടയിൽ വേറെ പുറത്തുള്ളവരായിരുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസൗകര്യം ആയേനെ.
ചേട്ടൻ ആയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് നല്ലൊരു സേഫ്റ്റി ആയിരുന്നു; ആൾക്കാരുടെ ആ തള്ളലിൽ നിന്ന് ചേട്ടൻ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച് രക്ഷിച്ചില്ലേ… അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവും തോന്നിയിട്ടില്ല, ചേട്ടൻ അതോർത്ത് വിഷമിക്കേ, പിന്നെ ചേട്ടൻ ആയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വേറെ കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നിയിട്ടുമില്ല.”
https://postimg.cc/qgbsJRBf
അവളുടെ ആ സംസാരം കേട്ടതും രാമചന്ദ്രൻ
ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ കള്ളച്ചിരി തിളങ്ങി.അതെയോ… മോളുടെ വാക്ക് കേട്ട എനിക്ക് ശരിക്കും സമാധാനമായി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ തിരക്കിൽ പെട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം ഒക്കെ ഒന്ന് വിട്ടുപോയിരുന്നു, എന്നാലും ആ സമയത്ത് നിന്നെ സേഫ് ആക്കാൻ പറ്റിയതിൽ എനിക്കും സന്തോഷമുണ്ട്.”
രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അല്പം കൂടി അരികിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്ന്, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ തിരക്കിൽ ഇവളെ ചേർത്തുപിടിക്കേണ്ടി വന്ന ആ നിമിഷം മുതൽ എന്റെയുള്ളിൽ വേറെയൊരു മൂഡ് ആയിരുന്നുടാ…
ഉച്ചയ്ക്ക് റൂമിൽ വെച്ച് ഞാന് കണ്ട കാഴ്ചയുടെ ചൂട് എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഒട്ടും പോയിരുന്നില്ല.
പിന്നെ മാളിലെ ബഹളത്തിനിടയിൽ ഇവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും കൺട്രോൾ കിട്ടാതെ പോയി.”
അതുകേട്ട് അൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി, വളരെ ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു:
“അതൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. ചേട്ടാ… മാളിലെ വലിയ തിരക്കിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചുപോയതിൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും, അതൊക്കെ അപ്പോള് സ്വാഭാവികമല്ലേ.”
അങ്ങനെ ആ രാത്രിയിലെ ചെറിയ വർത്തമാനങ്ങളും കളിചിരികളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വൈകിട്ടത്തെ അത്താഴം കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു.
അൻസിബ അടുക്കളയിലെ ജോലികളൊക്കെ ഒതുക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെയായിരുന്നു.