വിശ്വന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാണ് നയന അത് പറഞ്ഞത്…
ഗിരി : ” ഞങ്ങൾ ദേ വരുന്നു ….നിങ്ങളിത് എവിടെ പോകുവാ..? ”
നയന :” ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വന്നതാ…. ചെറിയമ്മയ്ക്ക് മാറി ഉടുക്കാൻ ഒന്നുമില്ല… വീട്ടിൽ പോയ് ഒന്ന് രണ്ട് ഡ്രസ്സ് എടുക്കണം… ഗിരിയേട്ടൻ വന്നേ… ”
അപ്പോഴും വിശ്വനാഥന്റെ കണ്ണുകൾ നയനയെ അടിമുടി നോക്കുകയായിരുന്നു… നയനയുടെ കണ്ണുകളും ഇടയ്ക്ക് അവനിൽ വന്ന് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു….അതേ സമയം രാഘവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച്…
ഗൗരി : ” എന്താ രാഘവേട്ടാ… രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് തേങ്ങാ പൊതിയ്ക്കാൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് വന്നില്ലല്ലോ.. ” അരയ്ക്കാനാണേൽ ഒരു മുറി തേങ്ങാ കൂടിയില്ല…”
രാഘവൻ :” മ്മ്…വരാം ഗൗരിയേ … സമയം കിട്ടിയില്ല അതാ …”
ഗൗരി : ” ബാലേട്ടൻ ചിലപ്പോൾ നാളെ കാണില്ല… ആരുടെയോ വിവാഹം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്ന കേട്ടു… ”
രാഘവൻ : ” മ്മ്… അത് സാരമില്ല ഗൗരിയേ….നാളെ രാവിലെ ഞാനങ്ങ് വരാം … ” മ്മ്.. ന്ന്.. മൂളി ഗൗരി രാഘവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു….
നയന : “ഗിരിയേട്ടാ മതി കുടിച്ചത് ….പോയി ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്ട് വാ….വിശ്വേട്ടാ ….രാഘവേട്ടാ..” നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്..”
ഗിരി : ” നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ…. ഞാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം… ”
“വേഗം വരണമെന്ന് ” പറഞ്ഞ് നടന്നകലുന്ന
നയനയുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടിയിൽ ആയിരുന്നു വിശ്വനാഥന്റെ കണ്ണുകൾ …. രാഘവന്റെ കണ്ണുകൾ ഗൗരിയിലും…അവർ പോയതും വിശ്വനും രാഘവനും മുഖാമുഖം നോക്കി….ഒരു പെഗ്ഗ് കൂടി കഴിച്ച് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാനായി ഗിരിയും പോയ് …..”
വിശ്വൻ : ” എന്താടാ രാഘവാ…. ആ ഗൗരി ചെറിയമ്മയായിട്ട് നിനക്കൊരു കൊഞ്ചൽ… ”
രാഘവൻ :” അയ്യോ.. വിശ്വൻ സാറേ.. ഒന്നുമില്ല… “സാറ് വെറുതെ…”
വിശ്വൻ : ” നീ കാര്യം പറയെടാ രാഘവാ ….പൂശിയോ അവളെ…. “?
രാഘവൻ: “എന്റെ സാറേ ചുമ്മാതെ…. നന്ദൻ കുഞ്ഞിന്റെ ചെറിയമ്മയാണത്…സാറ് വെറുതെ ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് പറയാതെ … ”
വിശ്വൻ : ” നീ ഭാഗ്യവാൻ ആണെടാ രാഘവാ …. അവളെ കണ്ടാലറിയാം കടിമൂത്ത സാധനമാണെന്ന്
.സത്യം പറയെടാ എങ്ങനെയുണ്ട് ഗൗരിയുടെ പൂറ്….. കൊള്ളാമോ..?”
നേരിയ ഒരു സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ വിശ്വൻ വെറുതെ ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കിയതാണെങ്കിലും…. മദ്യ ലഹരിയിൽ ആയിരുന്ന രാഘവൻ അതിൽ കൊളുത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു….
രാഘവൻ :” എന്റെ പൊന്നു സാറേ…ശരിയാണ്… നല്ല സ്വയമ്പൻ വെള്ളരി പൂറാണ് അവളുടെ…. മുടിഞ്ഞ കഴപ്പും ….. ആ ബാലേട്ടനെ കൊണ്ടൊന്നും മേയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല ഗൗരിയെ …. അതിന് ഈ രാഘവന്റെ കുണ്ണ തന്നെ വേണം അവൾക്ക്.. എത്ര കാലമായിട്ട് ഞാൻ പണ്ണുന്നതാണ് ഗൗരിയുടെ പൂറിൽ…ഇപ്പോഴും നല്ല പയറു പോലെ കട്ടയ്ക്ക് നിൽക്കുമവൾ …. ”
വിശ്വൻ : ” നല്ല അടിപൊളി ചരക്ക് തന്നെയാണ് ഗൗരി … നമുക്കും കൂടെ ഒന്ന് പണിയാൻ കിട്ടുമോടാ അവളെ… ” ഈ പനയ്ക്കൽ കുടുംബം മുഴുവനും കഴപ്പ് കയറിയ വെടിക്കെട്ട് സാധനങ്ങൾ മാത്രമാണല്ലോടാ രാഘവാ … ”
രാഘവൻ :” അയ്യോ വിശ്വൻ സാറേ …. ഗൗരി അങ്ങനെ എല്ലാവർക്കും ഒന്നും കൊടുക്കില്ല … ഈ രാഘവന് മാത്രമേ കിട്ടിയിട്ടുള്ളു … ” സാറ് പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം ശരിയാണ് …. പഴയ കാർന്നോമ്മാരുടെ കാലം തൊട്ടേ പനയ്ക്കൽ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളതും
വന്നതുമായ എല്ലാം കഴപ്പ് മൂത്ത സാധനങ്ങളാണ് …
ഒരുവിധപെട്ടതിനെയൊക്കെ ഈ രാഘവൻ രുചിച്ചിട്ടുമുണ്ട്….. പിന്നെ സാറിന് വേറൊരു കാര്യമറിയുമോ… ” ഈ നന്ദൻകുഞ്ഞില്ലേ ….”
പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തപോലെ രാഘവൻ നിശബ്ദനായത് കണ്ട്….
വിശ്വാൻ : “നന്ദൻ കുഞ്ഞ്…?” എന്താടാ രാഘവാ നിർത്തിക്കളഞ്ഞത് നീ ബാക്കി പറ…. ”
രാഘവൻ : ” .. അതൊന്നുമില്ല സാറെ…. വേറെന്തോ പറയാൻ വന്നതാ ഓർമ്മകിട്ടുന്നില്ല … “ആ… പറഞ്ഞ് വന്നത് ഇവളുമാർക്കെല്ലാം മുടിഞ്ഞ കഴപ്പാണ് സാറെ… സത്യം…”
ആടിയൂലയുമ്പോഴും രാഘവൻ തന്നിൽ നിന്ന് എന്തോ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വനാഥന് മനസ്സിലായി ….ഇവൻ തനിയ്ക്ക് പറ്റിയ ആളാണെന്നു ഇന്നലെയേ തോന്നിയതാണ്…. അടുത്തൊരു പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ച് രാഘവന് നേരെ നീട്ടിയിട്ട്…
ബാക്കി എവിടെ നന്ദൻ.. എത്ര കാലം ആയി കാത്തിരിക്കുന്നു