പറഞ്ഞ് തീരും മുൻപേ…..വിശ്വനാഥൻ പെട്ടന്ന് കസേരയിൽ നിന്നും ഒറ്റ കുതിപ്പിന് രാഘവന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തി പിടിച്ച്…ഒറ്റക്കയ്യിൽ വായുവിലേക്ക് ഒരു പാവ കണക്കെ പൊക്കി നിർത്തി….
വിശ്വൻ : ” പ്ഫാ…പട്ടി കഴുവേറിടെ മോനേ…എന്റെ കള്ളും വാങ്ങി മോന്തിയിട്ട് നീ എന്തറിഞ്ഞിട്ടാണ് കിടന്നു കുരയ്ക്കുന്നത്…അവളുടെ മറ്റേടത്തെ പാവം പോലും.. നായിന്റെ മോൻ…തൂ…ഹ്… ആട്ടി തുപ്പിയ ശേഷം…. രാഘവനെ വാതിലിന്റെ മുന്നിലേക്ക് പൊക്കി വലിച്ചെറിഞ്ഞു…. അവൻ തറയിലേക്ക് വീണതും… പുലയാടി മോനെ…നിനക്കൊക്കെ അറിയുമോ ഇല്ലിയ്ക്കൽ ഭാസ്കരമേനോൻ എന്ന അവളുടെ ആ കൊടിച്ചി പട്ടി തന്തയെ… തെക്കേ മുറ്റത്തെ ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂവരശിൻ കൊമ്പിൽ ….കൊന്ന് കെട്ടിതൂക്കിയത് ഈ വിശ്വനാഥൻ ആണെടാ …. വിശ്വന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള തുറന്ന് പറച്ചിലും…മുഖത്ത്
നിറഞ്ഞ കോപവും… ചുവന്ന് തുടുത്ത കണ്ണുകളിലെ അഗ്നി നിറഞ്ഞ രൗദ്ര ഭാവവും കണ്ട് വിപിനും രാഘവനും ഒരു നിമിഷം അന്ധാളിച്ചു പോയിരുന്നു ….
അൽപനേരത്തേയ്ക്ക് ആരുമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല…. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നിശബ്ദത മാത്രമായിരുന്നു
ആ മുറിയിൽ …..
മുന്നോട്ട് വന്ന് തറയിൽ കിടന്ന രാഘവനെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു….
വിശ്വൻ : “രാഘവാ.. നീ ക്ഷമിയ്ക്ക്… ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ എന്നെ തന്നെ സ്വയം മറന്നു പോകും…”
നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാമോ… അന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ കൂടെ നിന്നാൽ നിയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത് എന്തും ഞാൻ തരും…അത് പണമോ മറ്റെന്താണെങ്കിലും.. ഇനി അതല്ല എന്നെ ഒറ്റാൻ ആണ് തീരുമാനമെങ്കിൽ… നിന്നെയൊക്കെ വെട്ടി കീറി തോട്ടത്തിലെ റബ്ബർ ചുവട്ടിൽ വളമായി കുഴിച്ചു മൂടും ഞാൻ….പിന്നീട് നിന്നെയൊന്നും വീട്ടുകാരോ നാട്ടുകാരോ പോലും കാണില്ല…
എന്താണെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം…
“സത്യത്തിൽ വിശ്വന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പേടിച്ചു വിറച്ചു പോയെങ്കിലും.. രാഘവൻ പേടി മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ പ്രയാസപെട്ട് ധൈര്യം സംഭരിച്ചു….”
രാഘവൻ : “മരണത്തിൽ പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ല….
എനിക്ക് ഗുണമുള്ള കാര്യമാണെങ്കിൽ ഞാൻ ആരുടെ കൂടെയും നിൽക്കാം വിശ്വൻ സാറേ….
വിശ്വൻ : ” എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറി കഴിഞ്ഞാൽ… അഞ്ജലി അടക്കം ഈ ഇല്ലിയ്ക്കൽ തറവാട്ടിലെ മുഴുവൻ പെണ്ണുങ്ങളെയും… അതിൽ എന്റെ ഭാര്യ ആതിര അടക്കം നിനക്ക് പണ്ണി സുഖിയ്ക്കാൻ ഞാൻ അവസരം തരും… പോരേ… ”
വിശ്വൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വാസിക്കാനാവാതെ രാഘവൻ കണ്ണു മിഴിച്ചിരുന്നു…. വിപിനും വിശ്വനും പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ….
വിശ്വനാഥൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വാസം ആയില്ലെങ്കിലും.
തന്റെ നിക്കറിനുള്ളിൽ കുണ്ണ ബലം വച്ച് കുതിച്ചുയർന്നത് രാഘവൻ അറിഞ്ഞു….
രാഘവൻ : ” വിശ്വൻ സാറേ… സത്യമാണോ ഇതൊക്കെ.. വെറുതെ കളി പറയാതെ… ”
രാഘവനെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച്
അലമാരയിൽ നിന്നും ഒരു കെട്ട് നോട്ടെടുത്ത്
അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ട്…
വിശ്വൻ :”എടാ രാഘവാ ഈ വിശ്വനാഥൻ ആരോടും കളിവാക്ക് പറയാറില്ല.. ” നീ ചിന്തിക്കുന്നത് ഞാൻ ചെയ്തു തന്നിരിക്കും….
രാഘവൻ : ” എങ്കിൽ വിശ്വൻ സാറേ…എന്തിനും ഏതിനും ഞാനും കൂടെയുണ്ടാകും….
അവർ അടുത്ത പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ച് ചിയേർസ് പറയുമ്പോൾ തങ്ങൾക്ക് ശത്രുക്കളുടെ എണ്ണം കൂടുകയാണെന്നത് പാവം നന്ദനും അഞ്ജലിയും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ….
………………………………………………………………………………
അടിച്ചു ഫിറ്റായിരുന്ന നന്ദന് അഞ്ജലി ആഹാരം വരിക്കൊടുത്ത് കഴിപ്പിച്ച് റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയ് കിടത്തി പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ … എല്ലാവരും
അമ്പലത്തിലേക്ക് പകൽ കാഴ്ച കാണാനായ് ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു ….കൂടെ തന്റെ മോൾ പാറൂട്ടിയും അവരുടെ കൂടെപോകാൻ റെഡിയായ് മുൻപിൽ തന്നെ നിൽപ്പുണ്ട്…
ആതിര : “ടീ.. അച്ചു… നീയും നന്ദനും വരുന്നില്ലേ….?
അഞ്ജലി :”നിങ്ങള് പോയ്ക്കോ ചേച്ചി…. നന്ദേട്ടൻ ഉറക്കമാ ചേച്ചി… ഞങ്ങൾ വന്നേക്കാം…”
തുള്ളിചാടി തന്റെ മകൾ അവരുടെ കൂടെ പോകുന്നതും നോക്കി …അൽപനേരം പുഞ്ചിരിച്ചു നിന്ന ശേഷം അഞ്ജലി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു…
സിങ്കിൽ കൂടികിടന്ന എച്ചിൽ പത്രങ്ങൾ കഴുകി വെക്കാനായി….അഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന മുടി തൂക്കിപിടിച്ച് കൈകൾ ഉയർത്തി കെട്ടുമ്പോഴാണ്
.തന്റെ കഴുത്തിനു പിന്നിലായി ഒരു ചുടു ശ്വാസം വന്നടിയ്ക്കുന്നപോലെ അവൾക്കു തോന്നിയത് ….
ബാക്കി എവിടെ നന്ദൻ.. എത്ര കാലം ആയി കാത്തിരിക്കുന്നു