റൂമിൽ വച്ച് നന്ദേട്ടൻ തന്റെ പൂറിൽ വിരലിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എടുത്തതാണെന്ന് വ്യക്തം… അപ്പോൾ അന്ന് ആരോ അവിടെ നിൽക്കുന്നതായി തനിയ്ക്ക് തോന്നിയത് വെറുതെയല്ല … ഈ ഫോട്ടോ തനിക്കിപ്പോൾ അയച്ചതെന്തിന്… എന്താണ് അവന്റെ ഉദ്ദേശം….തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരഭാഗങ്ങൾ വിപിൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു … അപമാന ഭാരത്താൽ അവളുടെ മനസ്സ് നീറി പുകഞ്ഞു… ഈശ്വരാ..!!! എന്തിനാണ് ഈ പരീക്ഷണം ….
“തന്റെ ജീവിതം മാത്രം എന്തേ….. നേർത്ത നീർക്കുമിളകൾ പോലെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ പൊട്ടി പോകാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നത് …. നന്ദേട്ടൻ
തിരിച്ചു വന്നതിന്റെ മാധുര്യം നുണഞ്ഞിറക്കും മുമ്പേ… എന്തിനാണ് താൻ വിളിക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾ..
അതിൽ കയ്പ്പുകൾ വാരിയിടുന്നത് …. നഷ്ട പെട്ടെന്ന് കരുതിയ സൗഭാഗ്യങ്ങൾ തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ താൻ കൂടുതൽ അഹങ്കരിച്ചുവോ..? ഓർമ്മ വച്ച നാൾ മുതൽ ആ നാഗത്തറയിൽ മുടങ്ങാതെ വിളക്ക് വെച്ചിരുന്നവളല്ലേ …? എന്നിട്ടും അവർക്കെന്തേ തന്നെ ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്….? അങ്ങനെ ഓരോരോ ചോദ്യങ്ങൾ അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ വിങ്ങലോടെ കടന്ന് പോയ് … ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ വേദന പുറത്തേക്ക് തള്ളി വരുന്നപോലെ….ഒന്ന് വാവിട്ട് പൊട്ടി
കരയണമെന്ന് അഞ്ജലിയ്ക്ക് തോന്നി…
പെട്ടന്ന് അമ്പലത്തിൽ നിന്നും ആളുകൾ ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടതും ….ധൃതിയിൽ സാരിത്തലപ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണുനീർ തുടച്ച് ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ച്… ആരും കണ്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി….തന്റെ ലീവ് മുഴുവൻ തീർന്നതിനാൽ…ഇന്ന് തിരിച്ച് സ്കൂളിൽ ജോയിൻ ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ഓർത്തതും… അഞ്ജലി വേഗം ഇല്ലിയ്ക്കലേയ്ക്ക് നടന്നു …
………………………………………………………………………………
കളപ്പുരയ്ക്കുള്ളിൽ സാവിത്രിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള
നിലവിളികൾ ദീർഘ നിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രമായ് പരിണമിച്ചിരുന്നു …തന്റെ കുണ്ണയിലെ അവസാന
പാൽ തുള്ളിയും …നന്ദന്റെ അമ്മയുടെ പൂറിലേക്ക്
നിക്ഷേപിച്ച് വിശ്വന്റെ കരിനാഗം കഴുത്തോടിഞ്ഞു
വീണു….അൽപനേരം കൂടെ കിടന്ന ശേഷം അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് ഇറങ്ങിക്കിടന്നു…. അപ്പോഴും തന്റെ ചന്തിവിടവിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് അവന്റെ ശുക്ലം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് സാവിത്രി
അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു …ഇന്നലെ രാതി വിശ്വൻ ചുരുട്ടി ഊരിയെറിഞ്ഞ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം.. ധരിച്ച് കളപ്പുരയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.. അവിടെയെങ്ങും ആരുമില്ലന്ന് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം തറവാടിന്റെ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ… സാവിത്രിയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയും.. പൂർണ്ണ സംതൃപ്തിയും നിഴലിച്ചിരുന്നു….
………………………………………………………………………………
വീണ്ടും കുറച്ചു മാസങ്ങളുടെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം
നന്ദൻ നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ആയിരുന്നു …
നാട്ടിൽ ഉത്സവം സമയമാണെങ്കിലും സാധാരണ
ഈ മാസങ്ങളിൽ താൻ നാട്ടിലേക്ക് പോകാത്ത
താണ് ….ചൂട് തന്നെ കാരണം…. ബാംഗ്ലൂർ ആണ്
ഈ സമയത്ത് നല്ലത് …. ഇന്ന് പക്ഷെ തന്റെ ഭാര്യ അഞ്ജലികുട്ടിയുടെ വാശിയ്ക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുത്തുള്ള യാത്രയാണ് …. പനയ്ക്കലെ സർപ്പാക്കാവിൽ കളമെഴുത്തും പാട്ടും ഇന്നാണ് …
അടുത്താഴ്ച കടമ്പനാട്ടും ഉത്സവമാണ്… കുറച്ചു
നാളായി ഇതിൽ രണ്ടിലും ഞാൻ പങ്കെടുത്തിട്ട്…
അത്കൊണ്ട് തന്നെ അഞ്ജലി മുൻപേ പറഞ്ഞതാണ്… ഈ പ്രാവശ്യം എന്തായാലും വരണമെന്ന്…. ഇന്നലെ രാവിലേ അഞ്ജലി വിളിച്ചപ്പോഴും… ലീവ് കിട്ടില്ല വരില്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞത്….അതിന് പിണങ്ങിയാണവൾ
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തത്…പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നതുമില്ല …ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം സ്റ്റേഷനിൽ വന്ന് ജനറൽ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് കയറിയതാണ് ….ഇത്രയും നേരമായിട്ടും ഒന്ന് തിരിച്ചു വിളിച്ചിട്ട് കൂടിയില്ല …. രാവിലെ അര മണിക്കൂർ വൈകിയാണ് ട്രെയിൻ കായംകുളത്ത് എത്തിയത്….പുറത്തിറങ്ങി തട്ടുകടയിൽ നിന്ന് ചായയും സിഗരറ്റും വാങ്ങി … നാടിന്റെ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു അല്പ നേരം നിന്നു …
വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് ചെല്ലുമ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് …..
അമ്മയും വേറൊരാളും ചായ കുടിച്ച് സംസാരിച്ചിരിപ്പുണ്ട് …. കൂടിരിയ്ക്കുന്ന ആളിനെ
ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി …. അത് രമേച്ചിയാണ്…
ബാക്കി എവിടെ നന്ദൻ.. എത്ര കാലം ആയി കാത്തിരിക്കുന്നു