നന്ദന്റെ മാറിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു കിടന്ന് സ്നേഹപ്രകടനം നടത്തുന്നതിനിടയിൽ തങ്ങളെ നോക്കുന്ന വിശ്വന്റെ മുഖത്തേക്ക് അഞ്ജലി ദേഷ്യത്താൽ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു … വിടർന്ന ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളുടെ തീക്ഷണമായ ദഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന നോട്ടം താങ്ങാനാവാതെ നിന്ന വിശ്വനാഥന്റെ കവിളുകളിലെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും..മുഖം ഇരുണ്ടു കൂടുന്നതും…അടുത്ത് കരിയ്ക്ക് ചെത്തി നിന്ന തണ്ടാൻ രാഘവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ….. അഞ്ജലിയുടെ ആ രൂക്ഷമായ നോട്ടം മറികടന്ന് വിശ്വൻ തലതിരിച്ചു നടന്നു….
തന്റെ മുൻപിലായി തൂണിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന നയനയുടെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയിലേക്കാണ് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നെത്തിയത്… ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി ആരും കാണാതെ ആ കൊഴുത്ത നെയ്യലുവ പോലെ മൃദുലമായ ചന്തികളിലൊന്നിൽ പിടിച്ചമർത്തി ഞെക്കി….. ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ നയനയെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ച്…. അവളോട് അപ്പുറത്തേക്ക് വരാനെന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു ….നയന വിശ്വനെ നോക്കി മുഖം വീർപ്പിച്ച് എല്ലാവരും അടുത്തുണ്ടെന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചു… അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് വിശ്വൻ ഇഡ്ഡലി പാത്രവുമായി പന്തലിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു ….
“പെട്ടെന്നാണ് ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന ആതിരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നന്ദന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്നുടക്കിയത് …. ഒരു പരിഭവം ആതിരചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന പോലവന് തോന്നി …’
നന്ദൻ : ” ഹായ് ആതിയേച്ചി …എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത്… ? ”
ചോദ്യം കേട്ട് പുച്ഛഭാവത്തിൽ ഗൗരവം നടിച്ച്……
ആതിര : “മ്മ്.. നമ്മൾ എന്ത് മിണ്ടാൻ… പെണ്ണും മ്പിള്ളയെ അടുത്ത് കിട്ടിയാൽ പിന്നെ… മറ്റുള്ളവരെ ആലുവ മണപ്പുറത്തു വച്ച് കണ്ട പരിചയം പോലും നീ കാണിയ്ക്കാറില്ലല്ലോ…”?
നന്ദൻ :” ആഹാ…അതിന് ചേച്ചി എപ്പോഴാ ആലുവ മണപ്പുറത്തു വന്നത് … ഞാനെവിടെല്ലാം എത്ര തിരക്കി….എന്നിട്ട് കണ്ടതേയില്ലല്ലോ…? ”
എന്റെ വളിച്ച തമാശ കേട്ടതും ചുറ്റും കൂടിനിന്ന നയനേച്ചിയും അഞ്ജലിയും കൂടെ ആതിര ചേച്ചിയും ചിരിച്ചു ….
അഞ്ജലി: ” അതിയേച്ചിയ്ക്ക് വയ്യ നന്ദേട്ടാ …ചെറിയ പനിയുടെ ലക്ഷണമുണ്ട് … അതാണ് മുഖമൊക്കെ വല്ലാതിരിയ്ക്കുന്നത്… ”
നന്ദൻ : ” അയ്യോ… ഇപ്പോൾ എങ്ങനുണ്ട് ചേച്ചി… ഹോസ്പിറ്റലിൽ വല്ലതും പോണോ… “?
ആതിര : ” ഹേയ്…വേണ്ട നന്ദാ… ചെറിയ തലവേദന പോലെ അത്രേയുള്ളൂ… ”
നയന : “ചേച്ചിയ്ക്ക് ടാബ്ലറ്റ്സ് വേണേൽ ഞാൻ കൊടുത്തോളാം …. ടീ അച്ചു നിന്നാൽ എങ്ങനാ…
വല്ലതും കഴിയ്ക്ക്….ജോലിയുണ്ട് പെണ്ണേ … ”
അഞ്ജലി : ” മ്മ്…. എനിയ്ക്ക് നല്ലപോലെ വിശക്കുന്നുണ്ട് നന്ദേട്ടാ….. ” വാ കഴിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞവൾ എന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റിപിടിച്ചു …..
” ടീ .. മോളെന്ത്യേടി….? ” നന്ദന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ….”
നയന : ” പാറൂട്ടി അപ്പുറത്ത് ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിലുണ്ട്…. ” ആ… ദോ… വരുന്നു വാനരസംഘം…”
നയനേച്ചി ചൂണ്ടികാണിച്ചിടത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയതും …താൻ മുൻപ് കണ്ട ആ സുന്ദരി പാറുക്കുട്ടിയേയും പിടിച്ച് … വാലുപോലെ കുട്ടിസംഘങ്ങളുമായി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേയ്ക്
നടന്ന് വന്നു ….ലക്ഷ്മി ഈ പേര് താൻ എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്നോർത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ…
“അച്ചേ.. ന്ന് വിളിച്ച് പാറൂട്ടി എന്റെ നേരെ കൈനീട്ടി…”ചെറിയച്ചാന്ന്..”വിളിച്ച് അപ്പുമോനും അഞ്ജനമോളും….. അതു കണ്ട് കുശുമ്പ് തോന്നി ദീപുമോനും ദിയമോളും മാമാ..ന്ന് വിളിച്ച് ഓടിവന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു….പാറൂട്ടിയോടും കുട്ടികളോടും വിശേഷം തിരക്കി തിരിയുമ്പോൾ … തന്നെത്തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു അഞ്ജലിയും ആ പെൺകുട്ടിയും … നന്ദൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒളിക്കണ്ണിട്ട് ആ സുന്ദരിയെ നോക്കി …അവളും തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസ്സിലായതും നന്ദൻ ചെറുതായ് ഒന്ന് ചമ്മി….
ലക്ഷ്മി : ” എന്താ നന്ദേട്ടാ ഇങ്ങനെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നത്…ഇതുവരെ എന്നെ മനസ്സിലായില്ല അല്ലേ…? ”
“ചോദ്യം കേട്ട്… ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ…
അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ …. അവൾ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു…
ബാക്കി എവിടെ നന്ദൻ.. എത്ര കാലം ആയി കാത്തിരിക്കുന്നു