സച്ചിനും രാഹുലിനും സ്വന്തമായി ലൈൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഈ പ്രേമം അവർക്കൊരു പ്രശ്നമായി തോന്നിയില്ല.തോന്നിയിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ല. അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവർ ഫുൾ സപ്പോർട്ടുമായി കൂടെ നിന്നു.
ആമിക്കും നിധിക്കും എന്നോടുള്ള അടുപ്പം കൃതികയിൽ എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടക്കേട് വരുത്തുമോ എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും. അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല,അവൾക്ക് അതിൽ യാധൊരു പ്രശ്നങ്ങളുമില്ല. പോരാത്തതിന് ആമിയും, നിധിയും,റോസും,കൃതികയും അവർ നാലുപേരും ഇപ്പോൾ നല്ല കട്ട ചങ്കുകളും…
പിന്നേ റോസിന്റെയും കൃതികയുടെയും തൊട്ടുരുമ്മിയുള്ള ഇരുത്തവും,പിടിത്തവും കാണുമ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിൽ വേറെന്തെങ്കിലും നടക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം എനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല. അവരുടെ നോട്ടത്തിലും ഭാവത്തിലും ഒക്കെ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ…
ഇതിനിടയിൽ അർജുനും ഫൈസലും വീണ്ടും ചൊറിയാൻ വന്നിരുന്നു. പക്ഷേ പണ്ടത്തെ പോലെയല്ല, ഞങ്ങളുടെ മൈൻഡ് സെറ്റ് ആകേ മാറിയിരുന്നു. വലിയ വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ തലയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം ക്ഷുദ്രജീവികളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ ആർക്ക് നേരം?
അവരെ ഞങ്ങൾ അവഗണിച്ചു വിട്ടു.
അങ്ങനെ, ചിരിയും കളിയും പ്രണയവും നിറഞ്ഞ സന്തോഷമുള്ള ദിവസങ്ങൾ…
പക്ഷേ, ഈ സന്തോഷം അധികകാലം നീണ്ടുനിൽക്കില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തലയ്ക്ക് മുകളിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വാൾ പോലെ ‘ലൂപ്പ്’ എന്ന സത്യം എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നു.
സന്തോഷങ്ങളിൽ മയങ്ങി ഇരുന്നാൽ ആപത്ത് പടിവാതിൽക്കൽ എത്തും.
കാര്യങ്ങൾ ഇനിയും വൈകിക്കാൻ പാടില്ല.
ആ ചിന്ത എന്നെ വീണ്ടും പഴയ പോരാളിയാക്കി.
ഉള്ളിലെ സ്നേഹവും സന്തോഷവും മാറ്റി വെച്ച്, ഞാൻ തീരുമാനമെടുത്തു.
എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ…
തഞ്ചാവൂരിലേക്ക്!
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം തേടിയുള്ള ഒരു യാത്ര…
*************************
തഞ്ചാവൂരിലേക്ക് പോവുന്ന ദിവസത്തിന്റെ തലേന്ന്….
പുലരിവെട്ടം ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തി തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ…
മുകളിലെ കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ കിടന്നു. മുറിയിലാകെ ഒരു മൗനം തളം കെട്ടിനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ കാതുകളിൽ അപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്വാസകോശങ്ങൾ വായുവിനായി പിടയുന്ന ആ ശബ്ദവും, ഞങ്ങളുടെ ശരീരം ഒന്നുചേർന്നപ്പോഴുള്ള ആ താളവും…
അതെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“വാവേ നീയെന്തിനാ ഇപ്പൊ ചിരിക്കുന്നത്…?”
എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചു കിടന്നിരുന്ന നിധി പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി ചോദിച്ചു.
ഞാൻ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി.
ദൈവമേ… എന്ത് ഭംഗിയാണ് ഇവളെ കാണാൻ!
പൂർണ്ണനഗ്നയായി കിടക്കുന്ന അവൾ…
വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന താമരപോലെ, വിയർപ്പുതുള്ളികളാൽ നനഞ്ഞുകുളിച്ചു കിടക്കുന്നു.
അഴിഞ്ഞുവീണ മുടിയിഴകൾ അവളുടെ വെളുത്ത തോളിലും മാറിടത്തിലും ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന മനം മയക്കുന്ന ആ പെണ്ണിന്റെ ഗന്ധം… കാമവും വിയർപ്പും കലർന്ന ആ ലഹരി മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ, നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന ആ കാമകേളികൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും മിന്നിമറഞ്ഞു.
രതിമൂർച്ഛയിൽ അവൾ പുറപ്പെടുവിച്ച ഞരക്കങ്ങളും, നഖങ്ങൾ എന്റെ മുതുകിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയതും…
ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ… ഒരാൾ രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് പറഞ്ഞ ഒരു ഡയലോഗ് ഓർക്കുകയായിരുന്നു…”
“എന്ത് ഡയലോഗ്…?”
അവൾ പുരികം ചുളിച്ചു.
” അതോ…, അത് ആരോ ഒരാൾ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ആമിയേപോലെയല്ല ഞാൻ, ഞാനൊക്കെ കുറച്ച് കൺട്രോൾ ഉള്ള കൂട്ടത്തിലാ എന്ന്…”
