ശരീരം മറച്ചെങ്കിലും അവൾക്ക് സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഫോണിന്റെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി സ്വന്തം മാറിൽ കൈവെച്ച് പുതപ്പിന് വിടവിലൂടെ തന്റെ മുലകൾ പകുതിയും പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി. ശേഷം മുടിയൊന്ന് ഒതുക്കിവെച്ചു.
ഇതൊക്കെ ആമിയേ വട്ട് പിടിപ്പിക്കാൻ ചെയ്യുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അധികം നേരംവേണ്ടിവന്നില്ല…
എല്ലാം ഓക്കെയാണെന്ന് ഉറപ്പായതും, അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ആമിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവമുണ്ടോ? അതോ കുസൃതിയോ?
“എന്താടി… രാവിലെ തന്നെ ഒരു ഫോൺ വിളി ?”
നിധി ഒട്ടും കൂസലില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
ആമി ഫോണിലൂടെ ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം…
“ഓ… അപ്പൊ ഉറങ്ങിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ടാണല്ലേ…? ഞാൻ കരുതി നീ വെറുതെ പറഞ്ഞതാണെന്ന്…”
ആമി വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞു…പക്ഷേ അവളുടെ അഭിനയം അത്ര പോരായിരുന്നു…
“വെറുതെ പറയുവോ… നീ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ, ഇവന്റെ ഈ കിടപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയില്ലേ ആള് ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങുവാണെന്ന്…”
അത് പറഞ്ഞ് നിധി വീണ്ടും പുതപ്പ് വലിച്ചെറിഞ്ഞു….
ശേ ഈ അഴുക്ക പെണ്ണിത്… 😤
ഞാൻ വീണ്ടും പുതപ്പെടുത്ത് പുതച്ചു. ഇത്തവണ അവളേ പുതപ്പിക്കാൻ നിന്നില്ലാ.
“ശരിയാ… ആ മുഖത്ത് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്. പാവം, നീ അവനെ ഉറക്കമൊഴിപ്പിച്ചു കൊന്നോ…?”
“പിന്നേ… അവനെ കൊന്നോ എന്നോ? ഇങ്ങോട്ട് കിട്ടിയത് എന്താണെന്ന് നിനക്ക് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ…?”
നിധി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു….
“മതി… മതി… നീ അവനെ കുറ്റം പറയണ്ട…”
എന്റെ വിയർത്തൊലിച്ച മുഖത്തേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ആമി എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു സംസാരിച്ചു.
“നിന്റെ സ്വഭാവം എനിക്കറിയാത്തത് കൊണ്ടാണോ നിധി? നിന്റെ കണ്ട്രോൾ പോയി നീ അവനെ പിഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും… അല്ലാതെ എന്റെ പൊന്നൂസ് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല…”
ആമിയുടെ ആ സംസാരം കേട്ടതും നിധിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി….
“ഓ… അപ്പൊ എനിക്കാണ് ലേ കണ്ട്രോൾ ഇല്ലാത്തത്… അവൻ പാവം… അല്ലേ?”
നിധി ഫോണിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.
“എന്നാൽ മോളെ… മിനിഞ്ഞാന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ക്ലാസ്സും കട്ട് ചെയ്ത്, വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത തക്കം നോക്കി ഇവനെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് നീ പോയത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലെന്നാണോ നിന്റെ വിചാരം?”
നിധിയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ആമിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മാറി. കള്ളം പിടിക്കപ്പെട്ട കുട്ടിയെപ്പോലെ അവളൊന്ന് പരുങ്ങി.
പക്ഷേ നിധി നിർത്താൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.
“അന്ന് അവിടെ… ആ ഹാളിലെ സോഫയിലും, പോരാത്തതിന് അടുക്കളയിലും… എന്തിന്, ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ച് വരെ എന്റെ വാവയേ നീ ഉപയോഗിച്ചില്ലേടി? അതൊക്കെ ഇവൻ എന്നോട് വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…”
നിധി ഓരോന്ന് എണ്ണിപ്പെറുക്കി പറയുമ്പോൾ ആമിയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുക്കുന്നത് എനിക്ക് ഫോൺ സ്ക്രീനിലൂടെ കാണാമായിരുന്നു.
“അന്ന് ക്ലാസ്സിൽ വെച്ച് തുടങ്ങിയതല്ലേ നിന്റെ ചൊറിച്ചിൽ… അത് മാറ്റാൻ ഇവൻ എത്ര വട്ടം പണ്ണേണ്ടി വന്നു എന്ന് ഇവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞതാ… എന്നിട്ടാടി കോപ്പേ എനിക്ക് കണ്ട്രോൾ ഇല്ലാ എന്ന് നീ പറയുന്നത്……”
നിധി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആമിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
ഇതൊക്കെ കേട്ട്, അന്ന് ആമിയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന ആ കളിമേളം ഓർമ്മ വന്നിട്ടാണോ അതോ നിധി ഇതൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല… ആമി ആകെ നാണംകെട്ട്, മുഖം കൈകൾ കൊണ്ട് മറച്ചു.
ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ…