പിന്നീട് ഡോക്ടർ വന്നു കണ്ട് കഴിഞ്ഞാണ് ഓരോരുത്തരായിട്ട് അവളെ കയറി കണ്ടത്, നിരാശയുടെ കാർമേഖകൾ നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളിലൊക്കെയും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി മാറാതെ നിന്നിരുന്നു..
പിന്നീട് നീണ്ട ഒന്നര ആഴ്ചകാലം ആശുപത്രി ജീവിതമായിരുന്നു. ഒട്ടുമിക്ക ദിവസങ്ങളിലും അവരെല്ലാം മാറി മാറി വന്നിരുന്നു ങ്കിലും ഞാൻ എപ്പോളും അവളുടെ കൂടെ തന്നെഉണ്ടായിരുന്നു.
“” ഞനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാ നിയത് കേക്കോ..??””
എയർ ഫ്രഷ്റിന്റെ മണം വിട്ട് മാറാതെ നിൽക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ ഇടക്കിടെ കേൾക്കുന്ന ഫാനിന്റെ ശബ്ദം അലമുറ ഇട്ടുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
ഒരല്ലി സ്വന്തം വായിലേക്ക് വെച്ച് ഞാൻ അവളെ നോക്കി കാര്യത്തിൽ പുരികം അനക്കി.
“” കുറെ ആയില്ലേ ഇവിടിങ്ങനെ… വീട്ടിലൊക്കെ യൊന്ന് പോയി ഫ്രഷയിട്ട് വാ… ഇവിടിപ്പോ അമ്മേം വല്യമ്മേമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ.. “”
ഒറ്റ വാക്കിലൂടെ അവളുടെ ആവശ്യം അവളറിയിക്കുമ്പോ മറുപടി എതിർക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആരേലുമൊക്കെ പരിഭവം അവളുടെ കാതിൽ എത്തിച്ചിരിക്കാം.
ഞനൊന്ന് മൂളി വീണ്ടും ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,
ന്നെ നോക്കി മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ ഞനൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു പതിയെ അവിടുന്ന് എണ്ണിറ്റു.
“” അതെ… പോണതൊക്കെ കൊള്ളാം പെട്ടന്ന് ഇങ്ങ് തിരിച് പോന്നോണം… കേട്ടല്ലോ..!””
അതിനുള്ള മറുപടിയും കൊടുത്ത് ഞാൻ പതിയെ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് തന്നെ അമ്മയെ കണ്ടു, ഞാൻ വീട്ടിലോന്ന് പോയിട്ട് വരാം ന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ അവിടെ ഒരു ചിരിയും തലയനക്കും.. അവിടുന്ന് പതിയെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഉച്ചത്തേക്ക് വേണ്ടത് ടിഫിങ് ബോക്സിൽ കെട്ടികൊണ്ട് വരുന്ന വല്യമ്മയും ചെറിയമ്മയും ന്നോട് കണ്ണ് കൊണ്ട് എവിടെക്കാ ന്നൊരു ആംഗ്യം..
“” വീട്ടിലോന്ന് പോയിട്ട് വരാം.. “”
അതിനൊന്ന് മൂളി വല്യമ്മ മുന്നോട്ടേക് നടന്നു, ഒപ്പം ഞാൻ തിരിഞ്ഞും.
“” എടാ…ഫ്രിഡ്ജിന്റെ മുകളിൽ ഞാൻ ദിവാകരന് കൊടുക്കാനുള്ള പൈസ വച്ചിട്ടുണ്ട്… പൂജയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ന്നാലും നീയൊന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചേക്കണേവളെ.. “”
അതും പറഞ്ഞു ന്തൊക്കെയോ സ്വയം പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അവര് അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഞനൊരു നിമിഷം ഓർത്ത് പൊയ്..
ഇവരാരും നിനക്കൊപ്പമില്ലായിരുനെങ്കിലോ..? എന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരിലൊക്കെയും സ്നേഹം. ങ്കിലും ഇവരാരും ന്നിലേക്ക് എത്തിപ്പെട്ടിലായിരുന്നെങ്കിൽ ആരെന്റെ കൂടെ നിന്നേനെ….??
ഞാൻ മനസ്സിനെ ചിന്തകൾക്ക് വിട്ട് കൊടുത്ത് വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മുന്നിൽ തന്നെ കാറിൽ ഇരിക്കുന്ന വിശാലിനെ കണ്ടു. അറിയാതെ മുഖത്തേക്കൊരു ചിരി ഓടിയെത്തി, മുന്നിലെ ന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം.!
ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്ന അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞനാ കാറിൽ കയറി. ഞാൻ കേറിയതും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും നോക്കാതെ അവൻ കാർ മുന്നോട്ടേക്ക് എടുത്തു.
“” വല്യമ്മേ കൊണ്ട് വിട്ടപ്പോളാ ചേച്ചി വിളിക്കണേ.. നീ വരുന്നുണ്ട് കൂട്ടിക്കോ ന്ന്.. “”
ഡ്രൈവിംഗിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൂടെ ഞാനും.
ന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ വണ്ടി നിർത്തിയ അവനെന്നെ നോക്കി,
“” നീ ഫ്രഷയിട്ട് വിളിക്ക്.. ഞനൊന്ന് വീട്ടി കേറിട്ട് വരാം.. “”
പാവം.. ഞാൻ അവൻ പോയ വഴിയേ നോക്കി പറഞ്ഞകത്തേക്ക് കയറി, ചെല്ലുമ്പോ പൂജ തിണ്ണയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു, ന്തോ മാസികയുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു തീർക്കുന്ന പോലെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആ ബുക്കിലൂടെ ഓടിനടന്നു.
“” ആഹ് വന്നോ…?? “” ന്നെ കണ്ടതും അവളാ മാസിക മടക്കി,
“” മ്മ്. നീയാ ദിവരേട്ടന് പൈസ കൊടുത്തായിരുന്നോ..?? “”
“” അഹ് കൊടുത്തല്ലോ….. “”
ഞാൻ പതിയെ മുകളിലേക്ക് കയറി, പുറകെ അവളും… ഞാൻ തിരിഞ്ഞവളെയൊന്ന് നോക്കി,
“” നീയിതെങ്ങോട്ടാ..?? “” പുറകെയുള്ള വരവ് കണ്ടു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിച്ചതും,
“” ന്നെയൊന്ന് പുറത്തൊണ്ടൊവോ..??
ഫ്രണ്ട്സ് വരുന്നുണ്ട് എറണാകുളത്തുന്ന്..അപ്പൊ പോയൊന്ന് കാണാൻ.. “”
അവൾ ആ കോണി പടിയിലെ പിടിയിൽ കൈ ചേർത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നില്ല.