അങ്കിൾ തന്റെ രണ്ടാമത്തെ പെഗ് പകുതി കുടിച്ചു ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. രാഹുലിന്റെയും മീരയുടെയും ആ വർത്തമാനവും ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് പെട്ടെന്ന് എങ്ങോട്ടോ പാളിപ്പോയി. ആ അരണ്ട നീല വെളിച്ചത്തിൽ അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ശൂന്യത പടർന്നു.
അങ്കിൾ: (പതുക്കെ, ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) “എന്റെ ഭാര്യ സുനിതയും… അവളും ഇവളെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. എന്റെ കൂടെ ഇതുപോലെ ഗ്ലാസുമെടുത്ത് സംസാരിച്ചിരിക്കും. ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഒളിച്ചുവെക്കാൻ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാം പങ്ക് വെക്കുമായിരുന്നു… പക്ഷേ, ആ കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.”
അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദനായി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിലും മീര കണ്ടു, അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിയുന്നത്. അദ്ദേഹം അത് തുടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ദൂരേക്ക് എങ്ങോ നോക്കി ആ ഓർമ്മകളിൽ തങ്ങിനിന്നു.
രാഹുലിന്റെ ചിരി പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു. അവൻ അങ്കിളിന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
രാഹുൽ: “അങ്കിൾ… വിഷമിക്കണ്ട. സുനിത ആന്റി പോയെങ്കിലും അങ്കിളിന് ഞങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ. മീരയും ഞാനും അങ്കിളിന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും കാണും.”
മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം നിറഞ്ഞു. അങ്കിളിന് തന്നോടുള്ള ആ പ്രത്യേക താല്പര്യം വെറുമൊരു ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലെന്നും, അത് തന്റെ മരിച്ചുപോയ ഭാര്യയോടുള്ള ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ബാക്കിയാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി. ആ പിങ്ക് ടൈറ്റ് ചുരിദാറിൽ താൻ ഇരിക്കുന്നത് അങ്കിളിന്റെ കണ്ണിൽ തന്റെ ഭാര്യയെപ്പോലെ തന്നെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ കൂടുതൽ വൈകാരികയാക്കി.
മീര: (പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന്) “അങ്കിൾ… വിഷമിക്കല്ലേ. അങ്കിൾ പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ അങ്കിളിന്റെ സുനിതയാണെന്ന്? ഇനി അങ്കിൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല… നമുക്ക് എന്നും ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം.”
മീരയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ലഹരിയും അങ്കിളിന് ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ നൽകി.
അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കണ്ണ് തുടച്ച് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രാഹുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ആ ഇമോഷണൽ മൂഡ് അങ്കിൾ തന്നെ പെട്ടെന്ന് മാറ്റിപ്പിടിച്ചു.
അങ്കിൾ: “അതൊക്കെ പോട്ടെ രാഹുലേ… ഇന്നലെ സന്ധ്യക്ക് ഞാൻ പോകുന്നത് പറയാൻ വന്നപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കളി തടസ്സപ്പെടുത്തിയതിൽ എനിക്ക് വലിയ ഖേദമുണ്ട്. അത് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തില്ലേ നിങ്ങൾ?”
അങ്കിളിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യം കേട്ട് രാഹുലും മീരയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിപ്പോയി! ആ അരണ്ട നീല വെളിച്ചത്തിലും മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അങ്കിൾ ഇത്രയും ഓപ്പണായി അത് ചോദിക്കുമെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.
മീര ആകെ ചമ്മി തലതാഴ്ത്തി ഇരുന്നു. ആ പിങ്ക് ചുരിദാറിനുള്ളിൽ അവൾ ഒന്ന് കുറുകിപ്പോയി. പക്ഷേ ലഹരി തലയ്ക്കു പിടിച്ച രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കൂളായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
രാഹുൽ: “അയ്യോ അങ്കിൾ… അത് സാരമില്ല. പക്ഷേ പ്രശ്നം അതല്ല, അങ്കിൾ വാതിൽക്കൽ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇവൾ പേടിച്ച് ഡ്രസ്സൊക്കെ ഇട്ടു കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ എന്ത് കളി!
അങ്കിൾ : അത് വലിയ മോശമായിപ്പോയി മീരേ നീ കാണിച്ചത്.”
രാഹുൽ തമാശയായി മീരയെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ആകെ പരിഭ്രമമായി.
മീര: (ചമ്മലോടെ അങ്കിളിനെ നോക്കി) “അത്… അങ്കിൾ എങ്ങാൻ അപ്പോഴേക്കും ഉള്ളിലേക്ക് വരുമോ എന്ന് കരുതിപ്പോയി. ആ പേടിയിലാണ് ഞാൻ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടത് .”
അങ്കിൾ ഒരു ഗ്ലാസ് കൂടി കയ്യിലെടുത്ത് മീരയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടം അവളുടെ ടൈറ്റ് ലഗീൻസിലൂടെ ഒന്ന് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.
അങ്കിൾ: “അയ്യോ… അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കളി ശരിക്കും നശിപ്പിച്ചല്ലേ? സോറി കേട്ടോ മീരേ. നിന്റെ ആ ഒരു മൂഡ് ഞാൻ കാരണം പോയല്ലോ. സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് വരുമെന്ന് നീ വിചാരിക്കണ്ടായിരുന്നു.”
അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ രാഹുലിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
അങ്കിൾ: “രാഹുലേ… നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ, ഈ ഡ്രസ്സിൽ നിൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭംഗി ഇവൾക്ക് ആ വേഷത്തിലായിരിക്കും (വേഷമില്ലാതെ). അത് കാണാൻ പറ്റാത്തതിൽ എനിക്കും ചെറിയൊരു വിഷമമുണ്ട്.”
രാഹുൽ അങ്കിളിന്റെ തമാശ കേട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അങ്കിളിന്റെ തുറന്ന സംസാരം അവളെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു..