മീര ആ കപ്പ് ചുണ്ടോടു ചേർത്തു. അങ്കിളിന്റെ സാമീപ്യം തന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ മാറ്റം അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് രാഹുലിനോടുള്ള സ്നേഹം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അങ്കിൾ നൽകുന്ന ഈ പരിഗണനയും കരുതലുമാണ് തന്റെ മനസ്സിനെ ഇത്രയേറെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
ഹാളിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദവും ദൂരെ നിന്നുള്ള വാഹനങ്ങളുടെ ഹോൺ മുഴക്കവും ഒഴിച്ചാൽ ആ ഉമ്മറത്ത് അപ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റേതായ ഒരു നിശബ്ദത മാത്രം ബാക്കിയായി.
കോഫി കപ്പിലെ അവസാനത്തെ തുള്ളിയും കുടിച്ച് മീര അത് വശത്തേക്ക് വെച്ചു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അങ്കിൾ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ദാഹവും പ്രതീക്ഷയും കലർന്നിരുന്നു.
”മീരേ…” അങ്കിൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഉച്ചയ്ക്ക് കണ്ട അതേ ആകുലത വീണ്ടും നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”ഞാൻ… ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് നിന്നോട് ചോദിച്ച ആ കാര്യത്തിന് നീ ഇതുവരെ ഒരു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. എന്റെ ഈ ഏകാന്തതയിൽ എനിക്കൊരു കൂട്ടായി… എന്റെ സുനിതയായി നീ മാറുമോ?” അങ്കിൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു. “നിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ എനിക്കൊന്നും വേണ്ട മീരേ… പക്ഷേ നിന്റെ ഒരു സമ്മതത്തിന്
വേണ്ടി എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പുകയാണ്.”
മീര ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധയായിപ്പോയി. അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിലെ സംഘർഷത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്തി. രാഹുലിനെ ജീവനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും, അങ്കിൾ തന്റെ മുന്നിൽ തുറന്നിട്ട ആ പ്രണയത്തിന്റെ ലോകം അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് അങ്കിൾ അറിഞ്ഞു.
അവൾ പതുക്കെ തലതാഴ്ത്തി വിരലുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു. അങ്കിൾ ചോദിച്ചത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു തീരുമാനമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. സുനിതയാവുക എന്നാൽ അത് വെറുമൊരു പേരല്ല, അങ്കിളിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ പാതിയാവുക എന്നാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു
മീര അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സങ്കടവും ഗൗരവവും കലർന്ന നോട്ടം എറിഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.
”അങ്കിൾ… എന്നോട് ചോദിച്ചത് എളുപ്പമാണ്. പക്ഷേ ആ ചോദ്യം എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വലിയ കടമ്പയാണ്. അങ്കിളിന് അത് വെറും നിസ്സാരമായിരിക്കാം… ആ മറുപടി കിട്ടിയാൽ അങ്കിളിന് പഴയ സുനിതയെ തിരിച്ചുകിട്ടും, കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അതൊരു വെറും വാക്കായി അവസാനിക്കും. പക്ഷേ എന്റെ ഭാഗം ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ…”
അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു. “ഞാൻ ഒരാളുടെ ഭാര്യയാണ് അങ്കിൾ. എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നിനും ഒരു കുറവുമില്ല. രാഹുലേട്ടന് ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഇത്തിരി മടിയുണ്ടായിരിക്കാം, പക്ഷേ എന്നെ അദ്ദേഹം പൊന്നുപോലെയാണ് നോക്കുന്നത്. എന്നെ അത്രമേൽ വിശ്വസിക്കുന്ന, സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ വഞ്ചിക്കുന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.”
മീര അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. “ഇനി അങ്കിൾ തന്നെ പറയൂ… ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ എന്ത് തീരുമാനമാണ് എടുക്കേണ്ടത്? എന്റെ സ്നേഹത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും തകർക്കണോ, അതോ അങ്കിളിന്റെ ഈ ഇഷ്ടത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കണോ? അങ്കിൾ തന്നെ ഇതിനൊരു ഉത്തരം തരൂ.”
അങ്കിൾ ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. മീരയുടെ ആ ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്വാർത്ഥതയെ ഒന്ന് പിടിച്ചുലച്ചു. അവളുടെ ആത്മാർത്ഥതയും രാഹുലിനോടുള്ള സ്നേഹവും അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു
അങ്കിൾ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായി മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകളിലെ സത്യസന്ധത അദ്ദേഹത്തെ സ്പർശിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ പ്രണയം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പതുക്കെ അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് അങ്കിൾ വളരെ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു: