രാഹുലിന് പുതിയ ഓഫീസിലെ ആദ്യ ദിവസമായതുകൊണ്ട് അവൾ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് എല്ലാം ഒരുക്കിയത്. നല്ല ചൂട് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റും, ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ലഞ്ചും അവൾ സ്നേഹത്തോടെ പാക്ക് ചെയ്തു വെച്ചു. രാഹുൽ കുളിച്ച് റെഡിയായി ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിലേക്ക് വന്നു.
രാഹുൽ: (ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ) “മീരേ… ഇന്ന് ഈ പച്ച സാരിയിൽ നീ സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ പിങ്ക് ഗൗണിനേക്കാൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഇതാണ്.”
മീര: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അതെയോ? ഇന്നലെ രാത്രി ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതെന്തിനാ? വേഗം കഴിക്ക്… ആദ്യത്തെ ദിവസമാണ്, ലേറ്റ് ആവണ്ട.”
രാഹുൽ: “അത് ഇന്നലത്തെ ടെൻഷൻ കൊണ്ടല്ലേ… ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാൻ നേരത്തെ വരാം. എന്നിട്ട് നമുക്ക് പലിശ സഹിതം തീർക്കാം, കേട്ടല്ലോ?”
രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. അവൻ തന്റെ ബാഗും ലഞ്ച് ബോക്സും എടുത്ത് പോകാൻ റെഡിയായി. വാതിൽക്കൽ വെച്ച് അവൻ മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി.
രാഹുൽ: “ശരി മീരേ… ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. നീ തനിയെ അല്ലേ… പേടിയുണ്ടോ?”
മീര: “ഏയ്… എന്ത് പേടി? നിങ്ങൾ ധൈര്യമായി പൊയ്ക്കോ. ഞാൻ ഇവിടെ കാണും.”
രാഹുൽ സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി മുറ്റത്തേക്കെത്തിയപ്പോൾ ആണ് അങ്കിൾ വരുന്നത്..
അങ്കിൾ തന്റെ ബെൻസ് കാർ സാവധാനം പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി പുറത്തിറങ്ങി. രാഹുലിനെ കണ്ടതും ആ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അങ്കിൾ: “എന്താടാ രാഹുലേ… ഇന്ന് ഫസ്റ്റ് ഡേ ആണല്ലേ? നേരത്തെ ഇറങ്ങിയോ..?
രാഹുൽ: “അതെ അങ്കിൾ, പുതിയ ഓഫീസിലെ ആദ്യത്തെ ദിവസമാണ്. ബൈക്ക് നാട്ടിലാണ്, ഇങ്ങോട്ടേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഇതുവരെ പറ്റിയില്ല. അതിന് എന്തെങ്കിലും ഏർപ്പാട് ചെയ്യണം. അതുവരെ തൽക്കാലം ബസിന് പോകാമെന്ന് കരുതി.”
അങ്കിൾ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കാറിന്റെ ചാവി കറക്കിക്കൊണ്ട് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു.
അങ്കിൾ: “എടാ… നീ എന്തിനാ ബസ് പിടിച്ചു കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, എന്റെ സ്കൂട്ടർ ഇവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുകയല്ലേ. നീ അത് കൊണ്ടുപോയ്ക്കോ. ബൈക്ക് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരുന്നത് വരെ നീ അത് ഉപയോഗിച്ചോ.”
രാഹുൽ: (ഒന്ന് മടിച്ചു) “അത്… അങ്കിളിന് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ? അങ്കിളിന് പുറത്ത് പോകാൻ അത് വേണ്ടേ?”
അങ്കിൾ രാഹുലിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അയാളുടെ നോട്ടം പതുക്കെ മുകളിൽ ബാൽക്കണിയിൽ നിൽക്കുന്ന മീരയിലേക്ക് ഒന്ന് പാളിപ്പോയി.
അങ്കിൾ: “എടാ… നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഒരേ വീട്ടിലല്ലേ താമസിക്കുന്നത്? നമ്മുടെ സാധനങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാറി ഉപയോഗിച്ചു എന്ന് കരുതി ഇപ്പോൾ എന്താണ്? നീ അതൊന്നും ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കണ്ട. ഒരു മിനിറ്റ് നിൽക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ അതിന്റെ കീ എടുത്തു തരാം.”
അങ്കിൾ വേഗത്തിൽ പടികൾ കയറി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. രാഹുൽ മുറ്റത്തു
കാത്തുനിന്നു.
അങ്കിൾ വേഗം തന്നെ അകത്തുപോയി സ്കൂട്ടറിന്റെ കീ എടുത്ത് രാഹുലിന് കൊടുത്തു. രാഹുൽ അത് വാങ്ങി പോവാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അങ്കിൾ അടുത്ത ചോദ്യം എറിഞ്ഞത്.
അങ്കിൾ: “എടാ രാഹുലേ, നീ ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ലഞ്ച് കഴിക്കാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരില്ലേ? ആദ്യത്തെ ദിവസമല്ലേ…”
രാഹുൽ: “ഇല്ല അങ്കിൾ, പുതിയ ഓഫീസിൽ ലഞ്ച് ടൈം കുറവാണ്. വന്നും പോയും ഇരിക്കാനുള്ള സമയം കിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് മീര എനിക്ക് ചോറ് പൊതിഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്.”
അങ്കിൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പതുക്കെ മുകളിലേക്ക്—ബാൽക്കണിയിൽ നിൽക്കുന്ന മീരയിലേക്ക്—ഒന്ന് നോക്കി.
അങ്കിൾ: അല്ല, ഞാൻ ഇന്ന് വരുമ്പോൾ കുറച്ച് നല്ല ഫ്രഷ് കിംഗ്ഫിഷ് (നെയ്മീൻ) വാങ്ങിയിരുന്നു. മീരയോട് അത് കറി വെക്കാൻ പറയാമെന്നു കരുതി. നീ വരികയാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാമായിരുന്നു.”
രാഹുൽ മീരയെ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ തട്ടി.
രാഹുൽ: “സാരമില്ല അങ്കിൾ, നമുക്ക് അത് രാത്രി സെറ്റാക്കാം. നെയ്മീൻ കറിയും കൂട്ടി രാത്രി പൊളിക്കാം. മീരേ… നീ അത് അങ്കിളിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് വാങ്ങി വെച്ചോണം കേട്ടോ.”
അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അയാൾക്ക് വേണ്ടതും അതുതന്നെയായിരുന്നു. രാഹുൽ ഉച്ചയ്ക്ക് വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ അങ്കിളിന്റെ പ്ലാൻ പകുതി വിജയിച്ചു.