“…മാമൻ പുറത്തേക്ക് പോവാ. ഇവിടെ നിക്കാതെ അകത്ത് വേദിക മാമിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്…” ഞാൻ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്ത് തറയിൽ ആക്കിയതും ദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടി.
“…ഏതാടാ ആ കൊച്ച്…”
“…നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ. ഇതാണ് ദേവൂന്റെ കൊച്ച് കല്ലുമോൾ…” ദേവൻ അത് പറഞ്ഞതും എന്റെ പുഞ്ചിരി മങ്ങി. അകത്തേക്ക് ഓടിപ്പോകുന്ന ആ കുഞ്ഞിനെ ഒരുനിമിഷം ഞാൻ നോക്കി നിന്നും.
“… പണ്ട് നീ പറഞ്ഞത് ആയിരുന്നു ശെരി…” ദേവന്റെ ഒപ്പം കാറിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ദേവൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതും കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ അവനെ നോക്കി.
“…കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ദേവു ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരാനോ വിളിക്കാനോ കൂട്ടാക്കാത്തതിൽ എനിക്ക് അവളോട് ദേഷ്യവും വെറുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു…” ഞാൻ ദേവൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
“… അച്ഛൻ അവസാനമായി അവളോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും അവൾ വന്നില്ല. മരണശേഷം തിരിച്ചു വന്ന ദേവൂനോട് ദേഷ്യത്തിന്റെ പുറത്ത് എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നോട് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അതിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അവസാനം വേദികയുടെ നിർബദ്ധപ്രകാരമാ ഞാൻ ദേവൂനോട് സംസാരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയേ. എന്നാൽ അവൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ…” പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ ദേവന്റെ തൊണ്ട ഇടറി.
ദേവനോട് ദേവു പറഞ്ഞതും പറയാത്തതുമായ ദേവുവിന്റെ വിവാഹ ജീവിതത്തിലേക്ക് നമുക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കാം…
എല്ലാ കല്യാണപെണ്ണിനേയും പോലെ ഒരുഗ്ലാസ് പാലുമായി മണിയറയിലേക്ക് എത്തിയ ദേവു കാണുന്നത് മദ്യം ഒഴിച്ച ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് വെള്ളം പകരുന്ന നിരഞ്ജനെ ആണ്.
“… ആഹാ ഇത്ര നേരത്തെ എത്തിയോ. Welcome to my palace…” ദേവു ചെറിയ പരിഭ്രമത്തോടെ കട്ടിലിന് അരികിലേക്ക് എത്തി.
“…കൈയിൽ പാലൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ. നീ തന്നെ അത് കുടിച്ചോ ഞാൻ കുടിച്ചാൽ പിരിയും…” കൈയിലെ ഗ്ലാസ് ഉയർത്തി കാട്ടി നിരഞ്ജൻ പറഞ്ഞു.
“…ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിന്നെടി ഞാൻ നിന്നെ ശെരിക്കൊന്ന് കാണട്ടെ…” കട്ടിലിൽ ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് അവൻ അരുളി. വേറെ വഴിയില്ലാതെ അവളും അനുസരിച്ചു.
“…നിനക്ക് ഓർമ ഉണ്ടോ അന്ന് നിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കാണണം എന്നെ ഞാൻ മോഹിച്ചോളൂ. അപ്പൊ ആ നായിന്റെ മോനെ കൊണ്ട് നീ എന്നെ തല്ലിച്ചു. അന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടത ഇങ്ങനെ ഒരു ദിവസം…” കത്തുന്ന പകയോടെ നിരഞ്ജൻ കൈയിലെ ഗ്ലാസിലെ മദ്യം ഒറ്റ വലിക്ക് അകത്താക്കി.
“…അന്ന് ഞാൻ കാണാൻ മോഹിച്ച നിന്റെ ഡാൻസ് ഇല്ലേ ഇന്ന് എനിക്ക് ഇവിടെ കാണണം. അഴിക്കടി സാരി…”
“… നിരഞ്ജ ഞാൻ…” ദയത്താൽ ദേവുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.
“… പഹ്ഹ പട്ടി പെലയാടി നിന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി ആണോ എനിക്ക് പേര് ഇട്ടത്…” കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റ് ദേവുവിന്റെ മുടികുത്തിന് ചുറ്റി പിടിച്ച് നിരഞ്ജൻ അലറി. ദേവു വേദനയാൽ നിലവിളിച്ചു.
“… നീ എത്ര നിലവിളിച്ചാലും ഈ മുറിയിലേക്ക് ആരും വരാൻ പോണില്ല. കാരണം എന്താണെന്ന് അറിയോ വിവാഹ സമയത്ത് ഞാൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞ് ചെയ്യിപ്പിച്ച മുറിയ ഇത്. ഒരു തുള്ളി ശബ്ദം പോലും പുറത്തേക്ക് പോകില്ല…”
“… ഇനി പറയ് നിന്റെ തള്ള നിന്റെ തന്തയെ പേര് ആണോ വിളിക്കുന്നെ…”
“… ദേ എന്റെ വീട്ടുകാരെ പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ…” വീട്ടുകാരെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ദേവുവിന് ദേഷ്യം വന്നു.
“…നീ നിന്റെ വീട്ടിൽ നാക്ക് നീട്ടും പോലെ എന്നോട് സംസാരിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ…” നിരഞ്ജന് നേരെ ഉയർത്തിയ കൈ അവൻ പിടിച്ച് തിരിച്ചു. വേദന സഹിക്ക വയ്യാതെ ദേവു കൈ കാൽ ഇട്ട് അടിച്ചു.