തേജാത്മികം – 10 46അടിപൊളി  

 

 

 

അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ എനിക്ക് ഒരു കുറവും അവൾ വരുത്തിയിട്ടില്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ എന്റെ മുമ്പിൽ എത്തുമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ വായിക്ക് രുചിയായി ഭക്ഷണം പോലും കിട്ടുന്നില്ല. എന്തിനാ ദൈവമേ എനിക്ക് മുന്നേ അവളെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചേ. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ സ്നേഹവും വിലയും എന്താന്ന് മംഗലത്ത് ശ്രീധരന് മനസിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“… അച്ഛാ…” വേദികയുടെ വിളി കേട്ടാണ് ചിന്തകളിൽ നിന്നും ശ്രീധരൻ ഉണർന്നത്. നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതെ തുടച്ച് ചാരു കസേരയിൽ നേരെ ഇരുന്ന് മരുമകളോട് കാര്യം തിരക്കി.

 

 

 

“… എന്താ മോളെ…”

 

 

 

“… ഇതാ അച്ഛാ. കാപ്പി കുടിക്ക്…” നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ വേദിക പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അച്ഛന് വേണ്ട മോളെ…”

 

 

 

“… അച്ഛ ഇത് കരിഞ്ഞിട്ടില്ല അച്ഛൻ കഴിക്ക്. മരുന്ന് ഒക്കെ കഴിക്കാൻ ഉള്ളത് അല്ലെ…” സ്നേഹത്തോടെ വേദിക പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… വേണ്ടത്തതുകൊണ്ട. മോള് ഇത് കഴിച്ചോ…”

 

 

 

“… എന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ആദ്യം അച്ഛൻ ഇത് കഴിക്കാൻ നോക്ക്…” അതും പറഞ്ഞ് ആ പാത്രം നിർബന്ധിച്ച് അച്ഛനെ ഏൽപ്പിച്ച് കറിയെടുക്കാനായി അകത്തേക്ക് പോയി.

 

 

 

ദേവന് ഇതിലും നല്ലൊരു കുട്ടിയെ കിട്ടാൻ ഇല്ല. പാവം എല്ലാരോടും എന്ത് സ്നേഹം ആണെന്നോ അവളുടെ അമ്മയെ പോലയേ അല്ല. അകത്തേക്ക് പോയ വേദികയെകുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോ ശ്രീധരന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

 

 

തിരികെ കറിയുമായി എത്തിയ വേദിക വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛന് വിളമ്പി കൊടുത്തു. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൈ കഴുകാൻ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് അടുക്കളയിലെ സംസാരം ശ്രീധരൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്.

 

 

 

“… എന്താ മോളെ കാണിക്കുന്നത്. നീ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യ് അമ്മ വേറെ ഉണ്ടാക്കി തരാം…” കരിഞ്ഞ അപ്പത്തിൽ കറിയൊഴിച്ചു കഴിക്കാൻ തുനിഞ്ഞ വേദികയെ സരസ്വതി തടയാൻ ശ്രെമിച്ചു.

 

 

 

“… അമ്മ അച്ഛന് ഇത് അല്ലെ വിളമ്പി കൊടുത്തത്. അച്ഛന് ഇത് കഴിക്കാം എങ്കിൽ എനിക്കും കഴിക്കാം…” വേദിക നല്ല വാശിയിൽ തന്നായിരുന്നു.

 

 

 

“…മോളെ അങ്ങേരെ പോലെ ആണോ നീ. നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ അമ്മ എവിടെ വെച്ചുണ്ടാക്കുന്നത് എന്നിട്ടും…”

 

 

 

“… അച്ഛൻ ഈ കുടുംബത്തിലെ കാരണവർ അല്ലെ. പുള്ളിക്ക് കൊടുക്കാത്ത നിലയും വിലയും ആരും എനിക്കും തരേണ്ട…” അമ്മയോടുള്ള വാശിയിൽ വേദിക അത് മുഴുവൻ കഴിച്ചു. ഒന്നും പറയാൻ ആവാതെ അമ്മ അതെല്ലാം കണ്ട് നിന്നും. ഇതെല്ലാം കണ്ട് സന്തോഷിക്കണോ വിഷമിക്കണോ എന്നറിയാതെ ശ്രീധരൻ കൈ കഴുകി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി.

 

 

 

വാർത്തക്യത്തിലേക്ക് കാലു വച്ചാൽ നാട്ടിലും വീട്ടിലും പല്ല് കൊഴിഞ്ഞ സിംഹത്തെ പോലെ ആണെന്ന് പറയുന്നത് എന്ത് ശെരിയാണ്. സരസ്വതി അമ്മയുടെ വരവോടെ വീട് ആകെ മാറി പതിയെ പതിയെ ആ കുടുംബത്തിന്റെ അധികാരം അവരുടെ കൈകളിലേക്ക് വന്ന് ചേർന്നു. പണ്ടെല്ലാം തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് മാത്രം കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ങ്ങൾക്ക് ഒത്ത് തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും മാറ്റേണ്ടി വന്നു. വേദികയെ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു കെട്ടിയതിന്റെയും തന്റെ വീട് പോയതിന്റെയും ഇഷ്ടക്കേടുകൾ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും സരസ്വതി പ്രകടമാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിന്റെ എല്ലാം അനന്തര ഫലമായി ശ്രീധരന് താൻ പെട്ടെന്ന് വയസാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. മനസിന്‌ സുഖവും സന്തോഷവും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ മനുഷ്യന് പെട്ടെന്ന് വയസ്സായപോലെ തോന്നുന്നത് സാധാരണ ആണല്ലോ.

 

 

 

“…ദേവ…” ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് അച്ഛൻ എത്തി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *