ജോമൻ അവനെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു, “എന്താടാ മൈരേ… നിന്റെ മുഖത്തെ കാറ്റൊക്കെ മാറിയല്ലോ! മഞ്ജു വിളിച്ചപ്പോൾ തന്നെ മൂഡ് ചേഞ്ച് ആയോ?”
കണ്ണൻ ഒന്നു ചമ്മി, “എടാ അവൾ വീട്ടില് എത്തിയിട്ടുണ്ട്… വിളിച്ചപ്പോൾ എന്താ ഒരു നാണം. അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവൾ എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഇതൊക്കെ അയച്ചതെന്ന്.”
ജോമൻ ഒരു ആക്കൽ ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി, “ഹ ഹ… നീയൊരു വല്ലാത്ത മലരൻ തന്നെ അളിയാ. പണ്ട് നീ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടതാ മഞ്ജുവിനെ എന്റെ കൂടെ സെറ്റ് ആക്കാൻ!
‘എടാ ജോമോനെ നീ ഒന്നു ഓക്കെ പറ, അവളെ നിനക്ക് വിട്ടു തരാം, നീ ഒന്നു വളക്കട’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നീ എന്റെ പുറകെ നടന്ന് കിടന്നത് ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല.
പക്ഷേ അവൾ നിന്റെ കളികൾക്കൊന്നും വീണില്ല, ഞാന് കുറെ ഒലിപ്പിച്ചത് മിച്ചം, പകരം ഒടുവിൽ ഓഫീസിലെ ആ സഹപ്രവർത്തകന്റെ കൂടെത്തന്നെ അവൾ കാര്യം സാധിപ്പിച്ചു!”
കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തോളുയർത്തി, “എടാ മൈരേ, അതിനല്ലേ ത്രിൽ എന്ന് പറയുന്നേ! ആരാണെങ്കിലും അവൾ എൻജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്,
എനിക്കും അത് കേൾക്കാനും കാണാനും പക്കാ ത്രില്ലാണ്.
നിനക്ക് അന്ന് ആ ഓഫർ തന്നിട്ട് നീ മര്യാദക്കാരൻ കളിച്ചു മാറിയതല്ലേട പുല്ലേ. ഇപ്പോ നോക്ക്, അവളെ വേറൊരുത്തൻ വച്ച് കാച്ചുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു കിക്ക് ഉണ്ടല്ലോ… അത് വേറെ ഒന്നിനും കിട്ടില്ല!”
“ഉവ്വ ഉവ്വ… നിന്റെ ഒരു കിക്ക്!” ജോമൻ ചിരിച്ചു. “എന്തായാലും ഇനി ഇവിടെ ഇരുന്ന് വെറുതെ സമയ കളയണ്ട, വെയ്റ്ററെ വിളിച്ച് ബില്ല് കൊടുക്ക്.
ബാക്കി വർത്തമാനവും കാര്യങ്ങളും കാറിൽ വച്ച് ആകാം.”
അവർ ബില്ല് കൊടുത്ത് ബാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും കണ്ണൻ എസിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി വണ്ടി എടുത്തു.
“എടാ… ഇനി ആ വോയ്സ് നോട്ടുകൾ പ്ലേ ചെയ്യ്,” ജോമൻ ആകാംഷയോടെ പറഞ്ഞു. “ബാറിൽ ബഹളമായത് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ. കാറിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ട് പ്ലേ ചെയ്യ്.”
കണ്ണൻ വാട്ട്സാപ്പിൽ മഞ്ജു അയച്ച വോയ്സ് നോട്ടുകൾ പ്ലേ ചെയ്തു. കാറിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ആ വോയ്സ് നോട്ടുകൾ മുഴങ്ങി—മഞ്ജുവിന്റെ ശ്വാസമെടുപ്പുകളും, അവളുടെ സസുഖമുള്ള ആഹ്ളാദ ശബ്ദങ്ങളും, നാണത്തോടെയുള്ള ചെറിയ തമാശകളും.
ആ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടതും കാറിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം വീണ്ടും തപിച്ചുയർന്നു…
ഡ്രിങ്ക്സും വോയ്സ് നോട്ടുകളുമൊക്കെ സൃഷ്ടിച്ച മൂഡിൽ രണ്ടുപേരും കുറെനേരം വണ്ടിയിൽ ആസ്വദിച്ചു സംസാരിച്ചു. ഒടുവിൽ കണ്ണൻ വണ്ടി ജോമന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി.
“എടാ അപ്പോ ശരി, ഞാൻ എന്നാൽ വിടുവാ,” കണ്ണൻ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “മഞ്ജു അവിടെ കാത്തിരിക്കുവാ, അവളെ .. പെട്ടെന്ന് പോയേ പറ്റൂ.
നീ ചെന്ന് നല്ലോണം ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.”
“ഓഹോ, എന്നാൽ നീ വേഗം പോടാ പട്ടി, അവൾ അവിടെ കൊതിച്ചിരിക്കുവാകും,” ജോമൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. “ശരി അളിയാ, കാണാം. പോ.”
കണ്ണൻ വണ്ടി വേഗത്തിൽ തിരിച്ചു തന്റെ ഫ്ലാറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.
ജോമൻ തളർച്ചയോടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മുൻവശത്തെ വാതിൽ പകുതി ചാരിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴോ എത്തിക്കാണും. അവൻ ഷൂസ് അഴിച്ചുവെച്ച് പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി.
ഹാളിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല. നല്ല വിശപ്പും ദാഹവും തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു.
ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് തണുത്ത വെള്ളവും എടുത്തു കുടിച്ച്, അവിടുന്ന് ഒരു കപ്പിൽ തണുത്ത ജൂസും എടുത്ത് തിരികെ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയത്.
ആ മുറിയിലെ വാതിൽ തികച്ചും അടഞ്ഞിരുന്നില്ല; ചെറിയൊരു വിടവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് സംസാരശബ്ദം കേട്ട് ജോമൻ താനറിയാതെ അവിടെ ഒന്നു നിർത്തി.
വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് അച്ഛനും അമ്മയും കിടക്കയിൽ ചാരിയിരുന്ന് വർത്തമാനം പറയുന്നതാണ്. രണ്ടു പേരുടെയും വന്ന ഉടനെ കളിച്ചോ?
