സ്റ്റാർട്ടപ്പ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ നല്ല ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റുള്ള പുതിയ കമ്പനികളാ. ഇപ്പോ അതിലാ കൂടുതൽ അവസരം, നല്ല ശമ്പളവും. അല്ലേ ബ്രോ? അല്ലാതെ ഇൻഫോസിസ് പോലെ നക്കാപ്പിച്ചയ്ക്കുള്ള അടിമപ്പണിയല്ല.”
ഇത് കേട്ട് ചാർജായ കണ്ണൻ, “അല്ല പിന്നെ! അമ്മാവാ, ഇവൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന കമ്പനിക്ക് അടുത്ത മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിൽ അമേരിക്കേന്ന് ഒരു വൻ ഇൻവെസ്റ്റർ വരുന്നുണ്ട്. അത് കഴിഞ്ഞാ സീൻ മാറും.
ചിലപ്പോ ഇവൻ അങ്ങ് അമേരിക്കയ്ക്ക് പോകാനും ചാൻസുണ്ട്. മോൾക്ക് പാസ്പോർട്ട് ഇല്ലെങ്കിൽ ഉടനെ രണ്ടുമൂന്നെണ്ണം എടുത്തേക്ക്.”
അവിടെ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു. നന്നായിട്ട് ചമ്മിയ അമ്മാവൻ നൈസായിട്ട് അവിടുന്ന് സ്കൂട്ടായി.
അപ്പോഴേക്കും പെണ്ണിന്റെ അനിയത്തി, പ്ലസ് ടുവിന് പഠിക്കുന്ന ബെറ്റി, അങ്ങോട്ട് വന്നു. അപ്പൻ അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു, “മോള് ഇവരെ വീടും ചുറ്റുമൊക്കെ ഒന്ന് കാണിച്ച് കൊടുക്ക്.
മോനേ ചെല്ല്, ഇവിടെയൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിക്കാണ്. അപ്പോഴേക്കും റീനു റെഡിയാകും.”
“കുഴപ്പമില്ല, ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം. മമ്മി പൊയ്ക്കോ,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു.
“എടാ കണ്ണാ, നീ വാടാ മോനേ. അവൻ ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ,” റാണി വിളിച്ചു. കണ്ണൻ ഒരു മടി കാണിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ റാണി ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി. അത് കണ്ടപാടെ അവൻ എണീറ്റു.
“വാ മമ്മീ, നമുക്ക് വീടൊക്കെ കാണാം. ഇവൻ ഈ
ഓൾഡീസിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കട്ടെ.” എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.
ബെറ്റി അവരെ വീടിന്റെ പുറത്തൊക്കെ കൊണ്ടുനടന്ന് കാണിച്ച്, പുറകുവശത്തൂടെ അകത്തേക്ക് കേറ്റി. താഴെ രണ്ട് മുറി, മുകളിൽ ഒന്ന്. പെണ്ണ് ഒരുങ്ങുന്നത് താഴത്തെ മുറിയിലാണ്, അവിടെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. ബെറ്റി അവരെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
“ഇതാണ് എന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും റൂം. ഇനി കല്യാണമൊക്കെ സെറ്റായാ ഞാൻ താഴേക്ക് മാറേണ്ടി വരും,” ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.
കണ്ണൻ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ റാണി ബെറ്റിയോട് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു, “ഇത് കൊള്ളാലോ, നല്ല ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ ഈ ബാഗിന്. ആരുടെയാ, നിന്റേതാണോ?”
“അല്ല ആന്റീ, ചേച്ചിയുടേതാ.”
ഈ ഫാമിലി മൊത്തം ബാഗിന്റെ പുറകെയാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത് കണ്ണൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. നോക്കിയതും തലയിൽ ആരോ അടിച്ചതുപോലെ ഒരു പ്രഹരം.
സിപ്പറിൽ മൂന്ന് ചാംസ്: കോമ്പസ്, ആങ്കർ, വെള്ളി ചന്ദ്രൻ. സൈഡ് പോക്കറ്റിൽ ഒരു ബട്ടർഫ്ലൈ. അവന്റെ കാലുകൾ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
കണ്ണൻ ആലോചിച്ചു ഫാമിലി മൊത്തം ബാഗിന്റെ പുറകെ ആണല്ലോ, എന്നിട്ട് നോക്കാന് തിരിഞ്ഞതും അവന്റെ തലയില് ആരോ അടിച്ച പോലെ ഒരു പ്രഹരം.
പക്ഷേ ആരും അടിച്ചിട്ടില്ല, അവന്റെ കാലുകള് തളരുന്നെ പോലെ. അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൻ ഫോൺ എടുത്ത് ആ ബാഗിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തു.
കൈ വിറച്ചിട്ട് ആദ്യത്തേത് മങ്ങിപ്പോയി. ഒന്നുകൂടി എടുത്തു. “മോനേ, വാ” എന്ന് റാണി വിളിച്ചപ്പോൾ “ദാ വരുന്നു മമ്മീ” എന്ന് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
സ്വന്തം ശബ്ദം വേറെ ആരുടെയോ പോലെ തോന്നി.
പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ സ്വയം സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി. ഒരേ പോലത്തെ
ബാഗ് എത്ര പേർക്ക് കാണും. വല്ല ഓൺലൈൻ സൈറ്റിലും കിട്ടുന്നതായിരിക്കും. പക്ഷേ കോമ്പസ്, ആങ്കർ, ചന്ദ്രൻ, അതേ ക്രമത്തിൽ?
ബട്ടർഫ്ലൈ അതേ സൈഡിൽ? പിന്നെ പെണ്ണ് ഇന്ന് രാവിലെയാണ് ബാംഗ്ലൂരീന്ന് എത്തിയത്. അവന്റെ വായ വരണ്ടു. താഴെ ഹാളിൽ അപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
പെണ്ണ് വന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇളം പച്ച സാരിയിൽ, കയ്യിൽ ചായയുടെ ട്രേയുമായി.
ജോമോൻ അത്രയും നേരം അമ്മാവന്മാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് തലയാട്ടി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ വാതിൽ കടന്ന് വന്നപ്പോൾ ആ ഇരിപ്പ് മാറി. ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടപ്പോൾ ‘കൊള്ളാം’ എന്നേ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ.
നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അതല്ല. വലിയ ഒരുക്കമൊന്നുമില്ല. കണ്ണിൽ ഉറക്കമില്ലായ്മയുടെ ഒരു നേരിയ തളർച്ച, അത് മറയ്ക്കാൻ നോക്കാത്ത ഒരു ചിരി. ട്രേ നീട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.