ജോസഫ് വണ്ടിയിലിരിക്കുന്ന മകനെയും കണ്ണനെയും മാറിമാറി നോക്കി. രണ്ടിന്റെയും ഇരിപ്പിൽ എന്തോ പന്തികേട് മണത്ത അയാൾ ഒരു നോട്ടം കൊടുത്തിട്ട് നടന്നു.
പക്ഷേ പുറകിലെ വണ്ടിയിലേക്കല്ല. പകരം അവരുടെ വണ്ടിയുടെ ബാക്ക് ഡോർ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.
“ഇനി വണ്ടി എടുക്ക്. നിങ്ങൾ എന്ത് ഉണ്ടാക്കുവാന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പോയാ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ കേറുമ്പോ പാന്റ് മറച്ചുപിടിച്ച് കേറേണ്ടി വരും.” ഇതും പറഞ്ഞ് അയാൾ ചിരിച്ചു.
“ഈ അങ്കിളിന്റെ ഒരു കാര്യം! ഞങ്ങൾ പയ്യന്മാർക്ക് അല്പം പ്രൈവസി തരില്ല. കിളവനായി…” എന്നും
പറഞ്ഞ് കണ്ണൻ വണ്ടി എടുത്തു.
“അതേടാ കോപ്പേ, ഞാൻ കിളവൻ. നീ കെട്ടി രണ്ട് കൊച്ചുമായി. ഈ ചെറുക്കനെ കെട്ടിക്കണമെന്ന് നിന്നോട് എത്ര തവണ പറഞ്ഞു? എന്നിട്ട് നീയോ, അവന്റെ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടിനും കൂടെയുണ്ടാകും.”
“ഈ അപ്പന്റെ ഒരു കാര്യം,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു. “കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞ് കെട്ടാമെന്ന് തന്നെയല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. അല്പം കൂടി ഒന്ന് എൻജോയ് ചെയ്യട്ടെ അപ്പാ.”
ജോസഫ് ചിരിച്ചു. “എടാ കുരിപ്പേ, നിനക്ക് അതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞും ആകാം, കണ്ടും നോക്കിയും ചെയ്താ മതി. നീ കെട്ടാതെ ഇരുന്നാലേ, നിന്റെ താഴെയുള്ള അനിയത്തിക്ക് അത് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാകും.”
രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു. കണ്ണൻ പറഞ്ഞു, “അല്ല അങ്കിളേ, ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ മീനു ആന്റി അറിഞ്ഞാലുള്ള എൻജോയ്മെന്റ്… ഹിഹിഹി.”
“ഒന്ന് പോടാപ്പാ, അവൻ എന്നെ പേടിപ്പിക്കുവാ. നീ വേഗം വണ്ടി വിട്, പതിനൊന്ന് മണിക്കെങ്കിലും എത്തണം. നിനക്കൊക്കെ ഇന്നലെ വന്നാ എന്തായിരുന്നു പ്രശ്നം?
ഇതിപ്പോ വീട്ടിൽ എത്തി വേഷം മാറി ചാടിയിറങ്ങിയതല്ലേ.”
“അതപ്പാ, ഇന്നലെ കൂടെ പഠിച്ച ഒരുത്തന്റെ ബാച്ചിലേഴ്സ് പാർട്ടിയായിരുന്നു. ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരെണ്ണം. അത് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയതാ.”
“എടാ മൈരേ, അപ്പോ നീയൊക്കെ ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഇത്രേം ദൂരം ഉറങ്ങാതെ! എന്റെ കർത്താവേ, എന്നതാടാ നിന്റെയൊക്കെ ഓരോ കന്നംതിരിവുകൾ. നിന്റെ തള്ള അറിഞ്ഞാ ചെവിതല കേൾക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”
“എന്റെ പൊന്ന് പപ്പാ, വേറെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു. ഇനി അഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ ഞാൻ പോകുന്നുള്ളൂ, പോരേ?”
“ഇതിനും മാത്രം എന്ത് നിവൃത്തികേടായിരുന്നു മൈരേ, രാത്രിക്ക് രാത്രി റെസ്റ്റില്ലാതെ അവിടുന്ന് ഇങ്ങോട്ട് ഫുൾ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ? വല്ല
പെണ്ണുപിടുത്തമായിരുന്നോ ഇത്രേം റിസ്ക് എടുക്കാൻ?”
ഒരു തമാശ കലർന്ന ദേഷ്യത്തോടെ ജോസഫ് ചോദിച്ചു.
കണ്ണൻ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി. പിന്നെ ചമ്മി മിററിലൂടെ പുള്ളിയെ ഒന്ന് നോക്കി വീണ്ടും വണ്ടി എടുത്തു.
“എടാ മൈരന്മാരേ! ആയിരുന്നോടാ? അത് തന്നെയായിരുന്നു, പെണ്ണുപിടുത്തം. ഹോ, ഇങ്ങനെ കഴപ്പിളകിയ രണ്ടെണ്ണം. പെണ്ണുകാണുന്നതിന്റെ തലേന്ന് പോലും! ഇവന്മാർ നന്നാകില്ല.”
കണ്ണൻ ചിരിച്ചു. “എന്റെ പൊന്ന് ജോസഫ് ബ്രോ, ചിൽ. ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ, ഞങ്ങൾ എത്തിയില്ലേ. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ കണ്ട് ഉറപ്പിച്ചിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ. അല്ല പിന്നെ.”
“എന്നാ നിനക്ക് കൊള്ളാം. അത് പോട്ടെ, എന്തായിരുന്നു ഇന്നലത്തെ പരിപാടി? കാഷ്വലായിട്ടുള്ള സ്ഥിരം പരിപാടിയാന്ന് പറയല്ലേ.”
“അത് പിന്നെ പപ്പാ, വെള്ളമടി തന്നെയായിരുന്നു പ്ലാൻ. പക്ഷേ കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒരുത്തൻ ഒരു വൻ പണി സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. അവൻ ഏതോ എസ്കോർട്ട് സർവീസ് വഴി ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ഐറ്റം റൂമിൽ റെഡിയാക്കി വെച്ചിരുന്നു.
ബാച്ചിലർ ബോയ്ക്ക് രണ്ടെണ്ണം. അങ്ങനെ ഒരു ഒന്നൊന്നര പരിപാടിയായിരുന്നു അപ്പാ.”
“എടാ എടാ, നീയൊക്കെ കൊള്ളാമല്ലോ! ഇതൊന്നും അത്ര ശരിയല്ല കേട്ടോ.” ജോസഫ് ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് ചാരിയിരുന്നു.
“അങ്ങനെ പറയല്ലേ അപ്പാ, ഞങ്ങളും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല ഈ പരിപാടി.”
കണ്ണൻ ഇടയ്ക്ക് കയറി. “ഞാൻ പോകണ്ട പോകണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതാ അങ്കിളേ, എന്നിട്ടും അവൻ പോയി. എന്നിട്ട് അങ്കിൾ പറയുന്നത് ഞാനാണ് ഇവന് സപ്പോർട്ട് എന്ന്. പാവം ഞാൻ.”