വന്നാൽ മത്യാകും…”
“ശരി മല്ലികേ, നീ പൊയ്ക്കോ… ഞങ്ങൾ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ താഴേക്ക് വന്നോളാം,”
ദേവൻ കാഷ്വൽ ആയി പറഞ്ഞു. ഇടുമ്പൻ ദേവനെയും വേദുവിനെയും ഒന്നു നോക്കി തലയാട്ടി, മല്ലികയെയും കൂട്ടി മുറി വിട്ടിറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു.
മുറിയിൽ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി. വേദു സാവധാനം ആ വിശാലമായ ചില്ലുജനലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വെളിയിലെ തണുപ്പ് കാരണം ഗ്ലാസിൽ കട്ടിയിൽ മഞ്ഞുവീണു മൂടിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തന്റെ മൃദുവായ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചില്ലിലെ ഫോഗ് പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി. ആ തെളിഞ്ഞ വിരൽപ്പാടിലൂടെ വെളിയിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.
തോട്ടത്തിനു മുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കട്ടിയുള്ള മൂടൽമഞ്ഞും, ഇടതൂർന്ന കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളും, ദൂരെ നീലനിറത്തിൽ കാണുന്ന വനനിരകളും ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ വിടർന്നു നിന്നു.
വേദു ആ കാഴ്ചയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുമ്പോൾ, യാതൊരു ശബ്ദവുമില്ലാതെ ദേവൻ പുറകിലൂടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നെത്തി. അവൻ തന്റെ നീളമുള്ള, ഉറച്ച കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും മുറുക്കി, അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തുപിടിച്ചു.
അവന്റെ കനത്ത നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് വേദുവിന്റെ പുറകിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു മന്ദവികാരം അലയിപ്പിച്ചു. ദേവൻ തന്റെ തല താഴേക്ക് താഴ്ത്തി, അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഇടതുവശത്തേക്ക് മൃദുവായി അധരങ്ങൾ അമർത്തി.
തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങളുടെ ചൂടേറ്റതും വേദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ സ്വയം അടഞ്ഞുപോയി. അവളിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു ശ്വാസനിശ്വാസം പുറത്തുവന്നു. ദേവൻ തന്റെ മീശയിഴകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും തഴുകിക്കൊണ്ട് കവിളുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ പതിപ്പിച്ചു.
അവനിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന പുകയിലയുടെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം അവളിലേക്ക് പടരുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ ഉയർത്തി, തനിക്ക് ചുറ്റും പിണഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവന്റെ തടിച്ച കൈവിരലുകളിൽ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
ദേവൻ സാവധാനം അവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി.
.
അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ, ഇരുവരുടെയും മുഖങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇഞ്ചുകളുടെ ദൂരം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വേദു കൺപോളകൾ സാവധാനം തുറന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ആ കാടൻ കണ്ണുകളിൽ ജ്വലിക്കുന്ന കാമത്തിന്റെയും ആധിപത്യത്തിന്റെയും കനലുകൾ അവൾ കണ്ടു. അവളിൽ
ചെറുതായൊരു വിറയൽ പടർന്നു. അവൻ തന്റെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം പതുക്കെ ഉയർത്തി, മറുകൈ കൊണ്ട് ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച് അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിനിന്നു.
അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടി. ദേവന്റെ തടമ്പിച്ച വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെയും താടിയിലൂടെയും സാവധാനം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈകൾ വെച്ച്, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാനെന്നവണ്ണം ദൃഷ്ടി മാറ്റി.
എന്നാൽ ദേവൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തി, തന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കാൻ നിർബന്ധിതയാക്കി. ആ ആഴമേറിയ നോട്ടത്തിൽ വേദുവിന്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും അലിഞ്ഞുപോവുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലും, കൺപോളകളിലും, മൂക്കിന്റെ തുമ്പിലും വളരെ ആർദ്രമായി അമർന്നു.
തിരികെ അവന്റെ ഗൗരവമേറിയ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ വേദുവിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ചെറിയൊരു നാണച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ ജനലിനരികെ, പുറത്തെ മൂടൽമഞ്ഞിനെ സാക്ഷി നിർത്തി, അവർ പരസ്പരം വാക്കുകളില്ലാതെ വികാരങ്ങളുടെ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഒടുവിൽ ദേവൻ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ ഈറൻ മുടിയിഴകളിൽ മുഖമമർത്തി നിന്നു. ഒരു നീണ്ട നിമിഷം ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ അങ്ങനെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
ചെറിയൊരു നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, ദേവൻ അവളിൽ നിന്നും ചെറുതായി മാറിനിന്ന് ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
“എന്താടി പെണ്ണെ… നിനക്ക് ഈ സ്ഥലം ഇഷ്ടമായോ?”