ഇത്ര ക്ഷമയും മര്യാദയും ഉള്ള ഡോക്ടറോ… അതും ഒരു പുരുഷൻ.. ആ ധന്യ ഡോക്ടർ പോലും ഇങ്ങനാരുന്നില്ല… എല്ലാവരും ശെരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു..
ശ്രുതി ഇതൊക്കെ കണ്ടു അമ്പരന്നു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു…
സിസ്റ്റർ അടുത്ത ആളെ വിളിക്കൂ…
എന്തോ ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുക ആയിരുന്ന ശ്രുതിയോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു…
എന്താ…ഇവിടൊന്നുമല്ലേ… ഉറങ്ങുവാണോ…
അല്ല ഡോക്ടർ ഞാൻ ഇപ്പൊ വിളികാം..
അവൾ പുറത്തേക് പോയി….
ഒരുമ്മയും പെൺ കുട്ടിയും…ശ്രുതിയുടെ കൂടെ വരുന്ന കണ്ടു…
വയറു കാരണം പെൺകുട്ടി നടക്കാൻ ബുദ്ധി മുട്ടുന്നത് കണ്ടു…
ഉള്ളിൽ എന്നെ കണ്ടത് കൊണ്ട് ചെറിയൊരു ചമ്മൽ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തു കണ്ടു…
കൂടെയുള്ള ഉമ്മയ്ക്കും നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത് പോലെ..
ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നെണീറ്റ് ഡോറിനടുത്തേക് പോയി.. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലെ വന്നു സീറ്റിൽ ഇരുത്തി… അത് കണ്ടു കൊണ്ട് ശ്രുതി ഓടി വന്നു..
സാർ ഞാൻ പിടിക്കാം
ഞാൻ അവളെ നോക്കി… ഞാൻ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിട്ടല്ല ചെയ്യേണ്ടത്…അവർ നടക്കാൻ ബുദ്ധി മുട്ടുന്നത് കണ്ടതല്ലേ… എന്നിട്ടെന്തേ സഹായിക്കാഞ്ഞേ…
സോറി ഡോക്ടർ… ശ്രുതി യുടെ മുഖം കടന്നല് കുത്തിയ പോലെ വീർക്കുന്നത് കണ്ടു… ഞാൻ അത് മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല
അവരുടെ ഫയൽ ഞാൻ നോക്കി..
മിസിസ് റസിയ മുഹമ്മദ് അല്ലേ…
അതെ ഡോക്ടർ.. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിഷാദ ഭാവം ഞാൻ കണ്ടു..
ഇത് അഞ്ചാം മാസം ആണല്ലേ…
അതെ സാർ…
ഇത്? റസിയ യുടെ ഉമ്മ ആണൊ.. കൂടെ വന്ന ഉമ്മ യെ ചൂണ്ടി ഞാൻ ചോദിച്ചു..
അല്ല സാർ.. ഇതെന്റെ മോന്റെ ബീവി ആണ്..
ഓക്കേ…
അയ്യോ ഉമ്മ സാറെ എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട… അനു എന്നു വിളിച്ചാൽ മതി… ഉമ്മെടെ മോനെ പോലെ കണക്കാക്കിയാൽ മതി…
അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നതും അത് തുള്ളിയായി ആ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകി വീഴുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു…
അയ്യോ എന്താ ഉമ്മ കരയുന്നത്…
എന്താ റസിയ…? ഞാൻ ആ പെണ്കുട്ടിയോടും ചോദിച്ചു…
ഉമ്മയുടെ മോൻ എന്റെ ഇക്ക ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല സാർ… കഴിഞ്ഞ മാസം ഒരു ആക്സിഡന്റിൽ…..… പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുന്നേ റസിയ.. അവളുടെ ഷാൾ എടുത്തു മുഖം പൊത്തി..
അവന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം ഒരു നോക്കു കാണുന്നതിന് മുന്നേ.. പടച്ചോൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു മോനെ…ആ ഉമ്മ കവിളിലേക് ഒഴുകിയ കണ്ണ് നീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
അവരെ എന്ത് പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്നെനിക് അറിയില്ലായിരുന്നു….
ഞാൻ ആ ഉമ്മയുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു..
ഉമ്മാ.. ഇഷ്ടമുള്ളവരെ പടച്ചോൻ ആദ്യം വിളിക്കും.. ജനിച്ചാൽ ഒരിക്കൽ മരിക്കണം….നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ ഒരുക്കലും നടക്കുന്നും ഇല്ല.. ഇതിപ്പോ ഉമ്മയുടെ മോൻ ഒരു കുഞ്ഞ് ജീവൻ ബാക്കി ആക്കിയല്ലേ പോയെ… അതിനെ നല്ല ആരോഗ്യത്തോടെ നമുക്ക് കിട്ടണ്ടേ…
റസിയ എപ്പോളും സങ്കടപ്പെട്ടു ഇരിക്കരുത്… അമ്മയുടെ വികാര വിചാരങ്ങൾ കുഞ്ഞിനേയും സ്വാധീനിക്കും… അവനെ ഉഷാറായി നമുക്ക് പുറത്തു കൊണ്ട് വരണ്ടേ..
റസിയ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചേ… അവളുടെ മുഖത്തു വന്ന ചിരി വിളറിയാതാരുന്നു..
പെട്ടെന്ന് അവൾ വയറിനു കൈ വെക്കുന്നത് കണ്ടു…
എന്താ റസിയ..
സാർ ഉള്ളിൽ ഒരു അനക്കം…
ഹ പേടിക്കണ്ടാട്ടൊ… അത് ഒരു ടംബ്ലങ് മൂവേമെന്റാണ്.. കുട്ടിയുടെ..കണ്ടോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഉള്ളിലുള്ള ആൾക്ക് മനസ്സിലായി…അതാ കുഞ്ഞ് അനങ്ങിയത്..
റസിയയുടെ മുഖത്തു വിളറിയ ഒരു ചിരി വന്നു
സിസ്റ്റർ, റസിയയെ അവിടെ കൊണ്ട് കിടത്തു…
ശ്രുതി വന്നു റസിയയെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു എക്സാമിൻ റൂമിലേക്കു നടത്തി…
ഉമ്മാ ഇവിടിരിക് കേട്ടോ ഞാനിപ്പോ വരാം..
അതും പറഞ്ഞു ഞാനും ഗ്ലാസ്സിട്ടു മറച്ചിടത്തേക് നടന്നു
കൈകളിൽ ഗ്ലൗസ് ഇട്ടു…
അപ്പോളേക്കും ശ്രുതി റസിയയുടെ ബോട്ടം വെയർ എല്ലാം റിമൂവ് ചെയ്തു മാറ്റി വെച്ചിരുന്നു…
ഞാൻ അടുത്തേക് ചെന്നപ്പോൾ റസിയ കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്നതാണു കണ്ടത്…
റസിയ പേടിയുണ്ടോ… ഞാൻ ചോദിച്ചു..
പേടിക്കണ്ടാട്ടൊ.. താൻ ഒരു അമ്മയും.. ഞാൻ ഒരു ഡോക്ടറും അത്രയും വിചാരിച്ചാൽ മതി.. അല്ലാതെ ഞാൻ ഒരു പുരുഷനും താൻ ഒരു സ്ത്രീ ആണെന്നൊന്നും വിചാരിക്കണ്ടാട്ടൊ…