അർത്ഥം അഭിരാമം – 7 2അടിപൊളി  

അവളെ വേദനിപ്പിക്കാതെ, അവൻ സ്തനപാനം തുടങ്ങി…

നാവു ചുഴറ്റിയും പല്ലിറുമ്മിയും കൈത്തലത്താൽ അമർത്തിയും ഞെക്കിയും അവനാ മുലകളോടുള്ള അഭിനിവേശമറിയിച്ചു…

അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു…….

തന്റെ തുടകൾ പല തവണ നനഞ്ഞത് അഭിരാമി അറിഞ്ഞിരുന്നു…

അവളുടെ മുട്ടുകാലിൽ അരക്കെട്ടുരച്ചു തള്ളി അജയ് അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞ നിമിഷം, അവന്റെ വികാര പരിസമാപ്തിയും അവളറിഞ്ഞു…

നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി… ….

വട്ടവടയ്ക്കു മുകളിൽ സൂര്യൻ ചാഞ്ഞു തുടങ്ങി…

നിഷിദ്ധ രതിയിൽ ഇരുവരും മയങ്ങിപ്പോയിരുന്നു……

അവളുടെ മാറിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ മുഖം…

അവളവനെ അണച്ചുപിടിച്ചിരുന്നു…

അജയ് ഉണർന്ന്, അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി…

അവൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ അവളും കയറി…

അജയ് ചായയിട്ടു …

കിടക്കയിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒന്നിടഞ്ഞു…

ഇരുവരും ഒന്നിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തിപ്പോയി…….

പിന്നീട്, ഉയർത്തിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു……

ചായ, വിക്കി തലയിൽ കയറി അവൻ എഴുന്നേറ്റു …

പിന്നിൽ പാദസര കിലുക്കം പോലെ അവളുടെ അടക്കിയ ചിരി അവൻ കേട്ടു…

അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന അജയ് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി …

ഇരുട്ട് പരന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

മുനിച്ചാമി വരില്ലേ എന്നൊരു സംശയം അവനുണ്ടായി……

അവൻ മയിൽവാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം പ്രതീക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല…

അയാൾ വന്നാലും വന്നില്ലെങ്കിലും നാളെ സ്ഥലം വിടണമെന്ന് അവൻ കണക്കുകൂട്ടി …

അവസാന വട്ട ഒരുക്കമെന്ന നിലയിൽ , അവൻ എല്ലാ സാധനങ്ങളും എടുത്തു വെച്ചോ എന്ന് ഒന്നുകൂടി പരിശോധിച്ചു…

അകത്ത് ലൈറ്റിടാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഇരുട്ടു തപ്പി അവൻ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു……

അഭിരാമി കിടക്കുക തന്നെയായിരുന്നു……

” അമ്മാ………. ”

” ഉം…”

അവൾ വിളി കേട്ടു…

” അയാളിന്നിനി വരില്ലെന്നാ തോന്നുന്നത്…… ”

അവൾ മിണ്ടിയില്ല..

“എന്തായാലും  നാളെ ഇവിടം വിടണം……”

അവനത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും മുൻവശത്തെ വാതിലിൽ മുട്ടുകേട്ടു …

നടുങ്ങി വിറച്ച് അഭിരാമി അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു…

“മിണ്ടരുത്… ”

അവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു……

അമ്മ, കിലുകിലെ വിറയ്ക്കുന്നതറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലെ പേടിയുടെ ആഴം അവന് മനസ്സിലായി…

” തമ്പീ………. നാനാ … മുനിച്ചാമി ..”

അമർത്തിപ്പറഞ്ഞ സ്വരം പുറത്തു നിന്ന് അവൻ കേട്ടു …

മുനിച്ചാമി……..!

അവൻ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു…

അവളുടെ പിടുത്തം വിടുവിച്ച്, അവൻ ഇരുട്ടിലൂടെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു …

” വാതിൽ തുറക്ക് തമ്പീ… ”

മുനിച്ചാമി പുറത്തു നിന്ന് വീണ്ടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു……

അജയ് ടേബിളിനു മുകളിലിരുന്ന താക്കോലെടുത്ത് പൊട്ടിയ ജനലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു…

” മുനിച്ചാമീ… ”

ജനലിൽ പതിയെ രണ്ടടി അടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പൊട്ടിയ ഗ്ലാസ്സിനിടയിലൂടെ താക്കോൽ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി……

തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താക്കോൽ അയാൾ വാങ്ങിയത് അവനറിഞ്ഞു …

അടുത്ത നിമിഷം വാതിൽ തുറന്ന് മുനിച്ചാമി അകത്തു കയറി ..

കയറിയ ഉടൻ അയാൾ വാതിലടച്ചു ബോൾട്ടിട്ടു……

” എല്ലാമേ റൊമ്പ പ്രശനമായിരുക്ക്… ”

” നിങ്ങൾ കാര്യം പറ… ”

രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസമായി പരിചയമില്ലാത്തവർ അന്വേഷിച്ചു വരാറുണ്ടെന്നും തന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയെന്നും മുനിച്ചാമി അറിയിച്ചു.

രാവിലെയും രാത്രിയിലും തങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിച്ച് വണ്ടിയെടുക്കാതെ നടന്നു വന്ന് നോക്കാറുണ്ടെന്നും അയാൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു……

റോഡിൽ പരിചയമില്ലാത്ത വാഹനങ്ങളും ആളുകളും മിക്ക സമയത്തും ഉണ്ടാകാറുണ്ടെന്നും അയാൾ വിശദീകരിച്ചു.

“നീങ്ക എങ്കെപ്പോയ്… ? പാക്കതേയില്ലേ. സെൽവൻ സൊല്ലിയാച്ച്..”

ആനയിറങ്ങിയതൊന്നും അയാൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് അവനു തോന്നി …

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ മണിക്കൂർ ഇടവിട്ട് ആനയിറങ്ങുന്ന നാട്ടിൽ അതൊരു വാർത്തയാണോ…

അജയ് അതിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ നിന്നില്ല …

“അമ്മാ എങ്കെ… ?”

മുനിച്ചാമി ചോദിച്ചതും അഭിരാമി ഇരുട്ടിലൂടെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു……

നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിലായി, മുനിച്ചാമി അവളെ കണ്ടു……

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *