മൂന്നു നാല് കയ്യാലകൾ ഇറങ്ങിയതും അജയ് നിന്നു… ….
വേലിക്കപ്പുറം വീണ്ടും വനഭൂമിയാകാമെന്ന് അവന് തോന്നി…
ഇടതു വശത്ത്, അരുവിയുടെ ഹുങ്കാരം……
ഈ പരിസരവും അരുവിയും തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലല്ല, ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതു തന്നെയാണെന്ന് അജയ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
“അമ്മാ…… ”
അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ വിളിച്ചു……
അവൾ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി… ….
“ഭൂമി ഉരുണ്ടതാണെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചതാരാ..?”
അഭിരാമി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവനെ നോക്കി…
“മ..മ. മഗല്ലനല്ലേ… ….?”
അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു……….
” അതേ… …. അപ്പോൾ വട്ടവട ഉരുണ്ടതാണെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചതാരാ……. ? ”
അവന്റെ മുഖത്തു നിന്നും പുഞ്ചിരി അകന്നില്ല…….
“നീ പോടാ… …. ”
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരിടി കൊടുത്ത് അവൾ രണ്ടു ചുവട് മുന്നോട്ടു വെച്ചു……
അവൻ രണ്ടു ചാട്ടത്തിന് അവളുടെ മുന്നിൽക്കയറി നിന്നു…
” പറഞ്ഞിട്ടു പോയാൽ മതി… ”
“അജൂ.. തമാശ കള..”
അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു……
മറുപടിയായി അവൻ അവളെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് , നാലു പറമ്പുകൾ താഴേക്ക് പറന്നിറങ്ങി…
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ അലകൾ അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് പാളി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു……
അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് , അജയ് ദൂരെ മൊട്ടക്കുന്നുകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി…
“ഓർമ്മയുണ്ടോ ആ സ്ഥലം…… ?”
ക്ഷീണിതനായിരുന്നുവെങ്കിലും സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലിൽ ആണ് അവനത് ചോദിച്ചത്………..
അഭിരാമി മിഴികൾ കൊണ്ട് ചുറ്റും പരതുന്നത് കണ്ട്, അവൻ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് ചെന്നു..
അവളെ കൈ ചുറ്റി നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു കൊണ്ട് , അവനവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു..
“ഈ കോടമഞ്ഞിനപ്പുറം മനോഹരമായ ഒരു ലോകമുണ്ടമ്മാ …. ഒരു നാൾ പ്രകാശം പരക്കും……. ”
പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ , അജയ് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി അവളെ പുണർന്നു കരഞ്ഞു.
തങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് , വട്ടവടയിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അഭിരാമി , നൊടിയിൽ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു…
” അജൂട്ടാ………. ”
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടുരുട്ടി വിളിച്ചു……
“അമ്മാ………..”
അജയ്, അവളുടെ മുഖം കോരിയെടുത്ത് തുരുതുരാ ഉമ്മ വെച്ചു ….
ഒരിക്കലും തിരിച്ചെത്തില്ലെന്ന് കരുതിയ സ്ഥലം…….!
ഒരു കാറ്റു വീശി…….
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ കുളിരല അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീണു……
കുളിരു കോരിയാലെന്നവണ്ണം, അഭിരാമി അവനെ ഒന്നുകൂടെ ഇറുകെപ്പുണർന്നു……
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ, അവർ അതേ നിൽപ്പു നിന്നു…
സൂര്യൻ താഴ്ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു..
“അമ്മാ… ”
” ഉം………. ”
” വേഗം ഫാം ഹൗസിലെത്തണം…… ”
എവിടെ വെച്ചോ , ഇല്ലാതായ വിശപ്പും ദാഹവും ഇരുവരെയും കാർന്നു തിന്നാൻ തുടങ്ങി…
വഴി അറിയാവുന്നതിനാൽ അഞ്ചു മിനിറ്റിനകം അവർ ഫാം ഹൗസിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി……
ഒരു കാറിന്റെ ടയർ മുറ്റത്തിട്ടു തിരിച്ച പാടു കണ്ടപ്പോൾ അജയ് വീണ്ടും അപകടം മണത്തു..
സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി, ബാഗിൽ നിന്ന് ചാവിയെടുത്ത് തുറന്ന ശേഷം അജയ് ബാഗ് അവളെ ഏല്പിച്ച് അകത്തേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി……
” പുറകു വശത്തെ വാതിൽ തുറന്നിട്…: ”
അവൻ മുൻവാതിൽ പൂട്ടിയ ശേഷം പുറകു വശത്തേക്ക് ഓടി…
തങ്ങൾ കിടന്നിരുന്ന മുറിയുടെ ജനൽ ചില്ലുകൾ കല്ലുപയോഗിച്ച് തകർത്തിട്ടിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു…
തങ്ങളെ അന്വേഷിച്ച് ഇവിടെ അവർ എത്തിയിരുന്നുവെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി…
മറ്റേ മുറിയുടെ പുറം ഭാഗത്തേക്ക് അവൻ ചെന്നു നോക്കി……
വിറകടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുക സാദ്ധ്യമല്ല……
പരിസരം ഒന്ന് ഓടിച്ചു വീക്ഷിച്ച ശേഷം, അവൻ അഭിരാമി തുറന്നിട്ട പിൻവശത്തെ വാതിലിലൂടെ അകത്ത് കയറി..
വാതിലടച്ച് ബോൾട്ടിട്ട ശേഷം അവൻ വാതിലിൽ ചാരി കിതച്ചു…
അഭിരാമിയും ചുവർചാരി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു……
” അവർ ഇവിടെയും വന്ന ലക്ഷണമുണ്ട്… ”
അജയ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു……
അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ മുഖമുയർത്തി, അവനെ നോക്കി…
“പേടിക്കണ്ട, അമ്മാ… ഇനി ഒരാൾക്കും നമ്മളെ കൊല്ലാനാവില്ല… ”
അവന്റെ സ്വരത്തിലെ മൂർച്ച അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു…
പകൽ , ആരെങ്കിലും തിരഞ്ഞു വരാൻ സാദ്ധ്യത കുറവാണെന്ന് അവൻ കണക്കുകൂട്ടി…