‘ഡീ എണീക്ക്.. മായച്ചിറ്റ…’
ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.. പെട്ടന്ന് ബോധം വന്നെന്ന പോലെ അവൾ ഡെസ്കിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു. വിരിച്ചിട്ട മുണ്ട് ഒന്ന് കുടഞ്ഞു ഞാൻ പെട്ടന്ന് എടുത്തു ചുറ്റി.. രേഷ്മ എഴുന്നേറ്റു അവിടെല്ലാം അവളുടെ ഷഡി പരതുവായിരുന്നു..
‘പോ..’
ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു
‘എന്റെ ഷഡ്ഢി കാണുന്നില്ല..’
രേഷ്മ പറഞ്ഞു
‘അതൊക്കെ പിന്നെ എടുക്കാം.. ഇപ്പോൾ പോകാം..’
ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു പിൻവാതിൽ വഴി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഞങ്ങൾ പിന്നിലൂടെ ഇറങ്ങിയത് കടവിലേക്ക് വന്ന ചിറ്റ കണ്ടില്ല.. പുറത്തിറങ്ങി കഴിഞ്ഞു പലക വിടവിലൂടെ ഞാൻ കതക് അകത്തു നിന്നും തന്നെ കുറ്റി ഇട്ടു. ഇത് തുറന്നു കിടക്കുന്നത് അല്ലേൽ ആരേലും കാണും.. പഴയ മില്ലിലെ ആദ്യത്തെ കളി നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും നല്ലൊരു കളിസ്ഥലം കണ്ടു പിടിച്ച സന്തോഷം എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിൽ ആണേൽ പുറത്ത് നിന്ന് ആരും അങ്ങനെ കാണില്ല. ആരേലും കടവിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടേൽ അറിയുകയും ചെയ്യാം. മാത്രം അല്ല തുണി അഴിച്ചിട്ടു ചെയ്യാം.. എനിക്ക് വരാൻ കിടക്കുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെ കേന്ദ്രം ആണ് ഇതെന്ന് അപ്പോൾ എനിക്ക് മനസിലായില്ല..
കൂതി ശരിക്കും നക്കി കൊടുത്തത് കൊണ്ടാവണം അന്ന് പിന്നെ രേഷ്മയുടെ അനക്കം ഉണ്ടായില്ല. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ നേരമാണ് അവളെ കാണുന്നത്. എന്റെ കൂടെ തന്നെ അമ്പലം വരെ അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഗായത്രി ചേച്ചിയായി ഒന്ന് തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. ചേച്ചിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമോ വല്ലോം ഉണ്ടാകുമോ എന്നൊരു ചെറിയ ഭയം എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ചേച്ചി എന്നോട് ചിരിച്ചു ഇടപഴകിയ കൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി..
അമ്പലത്തിൽ തൊഴുതെല്ലാം കണ്ടു ആനയേയും നോക്കി ആൽത്തറയിൽ ഇരിക്കുമ്പോ ആണ് ഗായത്രി ചേച്ചി എന്നോട് വീട്ടിലേക്ക് പോകാമെന്നു പറയുന്നത്. ഞാൻ ശിവേച്ചിയോട് ചോദിച്ചപ്പോ കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇരുന്നിട്ട് പോകാമെന്നു ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ശിവേച്ചിയുടെ കൂടെ പോകാനാണ് എനിക്കും താല്പര്യം. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഗായത്രി ചേച്ചിയുടെ വിളി ഒഴിവാക്കിയാൽ അതൊരു നഷ്ടം ആകുമോ എന്നെനിക്ക് തോന്നി. ചേച്ചിയോട് തനിച്ചു സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരമാണ്.. ശിവേച്ചിയോട് പോകുവാ എന്ന് സമ്മതം വാങ്ങിച്ചിട്ട് ഞാനും ഗായത്രി ചേച്ചിയും നേരത്തെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ചിന്തിക്കടയിൽ വള നോക്കാൻ പോയ രേഷ്മയോട് പോകുന്ന കാര്യം ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ പോയാൽ കൂടെ ചിലപ്പോ അവളും കേറി വരും.
അമ്പലത്തിനു മുന്നിലെ റോഡിലൂടെ പിച്ചിക്കാവിലേക്ക് പോകാനായി വലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോ ആണ് ഗായത്രി ചേച്ചി എന്നോട് മറ്റേ വഴി പോകാമെന്നു പറഞ്ഞത്. പടത്തിന് നടുവിലൂടെ ഉള്ള ഞങ്ങളുടെ കുറുക്ക് വഴി.. കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ തന്നെ ആണോ വരുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ ആ കുറുക്ക് വഴിയിൽ തന്നെ സഞ്ചരിച്ചു.. ആ വഴിയിൽ ആകെയുള്ള തടസ്സം തോടിനു കുറുകെയുള്ള പാലമാണ്. എനിക്ക് അത് നിസ്സാരം ആണെങ്കിലും ഗായത്രി ചേച്ചിക്ക് അത് നയാഗ്രക്ക് കുറുകെയുള്ള പാലമാണ്..
‘എനിക്ക് പേടിയാവുന്നെടാ…’
ഗായത്രി ചേച്ചി ചിണുങ്ങി
‘ചേച്ചി അല്ലേ ഈ വഴി പോകാമെന്നു പറഞ്ഞത്..?
ഞാൻ ചോദിച്ചു. അതിന് ചേച്ചി അങ്ങനെ ഉത്തരം ഒന്നും തന്നില്ല. കുറച്ചു ആടിയുലഞ്ഞു പേടിച്ചു വിറച്ചു ആണേലും ഗായത്രി ചേച്ചി ഒരുവിധത്തിൽ പാലം കടന്നു.. ചേച്ചി വെള്ളത്തിൽ വീണാൽ ഒരു തവണ കൂടി മുലയിൽ ഞെക്കാമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കണക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ചില സമയം വല്ലാത്ത ക്രൂരൻ തന്നെ..
പാടത്തിന് നടുവിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു നടന്നു. തലേന്നത്തെ കാര്യം ഒന്നും അതിനിടയിൽ വന്നില്ല. ചേച്ചി അത് മറന്നോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അത് പിന്നെയും എടുത്തിടണോ..? എടുത്തിട്ടാൽ കുഴപ്പം ആകുമോ..? അത് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു ഒരു തീരുമാനം എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ പാടം കഴിഞ്ഞു ആറ്റിന്റെ തീരം എത്തി. ആറ്റിറമ്പിലാണ് ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ ഇരുന്ന ഓലപ്പുര. അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കിന്നലെ കിട്ടിയ മനോഹരദൃശ്യം ഓർമ വന്നു. അത് ചേച്ചിക്കും ഓർമ്മ വന്നെന്ന് തോന്നുന്നു